آنچه اکنون ما را تحت تأثیر قرار می دهد اغلب شکل می دهد که بعداً می شویم. در سالهای اخیر ، افزایش شدید آفریقایی ها به طور قانونی برای آموزش ، کار یا اتحاد مجدد با خانواده به خارج از کشور مهاجرت می کنند. این موج معمولاً به عنوان سندرم ژاپن شناخته می شود.

در حالی که رسانه های اجتماعی پر از تصاویر و فیلم های ورود موفقیت آمیز و آغازهای جدید هستند ، داستانهای غم انگیز پشت صحنه ناگفته مانده است. بسیاری از مهاجران علی رغم داشتن ویزاهای مناسب و رسیدن به مقصد مورد نظر خود ، خود را در شرایط دشوار ، حتی نامطلوب قرار می دهند. آنها با مشکلات اقتصادی ، شکنجه عاطفی ، ناامنی ویزا و در بسیاری موارد بدرفتاری در نتیجه نژادپرستی روبرو هستند.

این قطعه مربوط به وحشت هایی نیست که مهاجران در حمل و نقل در مکانهایی مانند لیبی ، جایی که آنها به عنوان کالای اسیر و فروخته می شوند ، یا در سینا ، جایی که برداشت اندام های انسانی از مهاجران اسیر شده یا پناهندگان ، که اغلب با مرگ دنبال می شوند ، یک تراژدی مشترک است. درعوض ، به کسانی که از قوانین پیروی کرده و به مقصد بهینه خود رسیده اند ، نگاه می کند ، اما هنوز هم خود را در شرایط ناچیز و در شرایط نامطلوب زندگی می کند.

به عنوان مثال ، کانادا بیش از یک میلیون دانشجو بین المللی را در سال 2023 ثبت کرد که 29 درصدی نسبت به سال قبل افزایش یافته است. هند ، چین ، فیلیپین و نیجریه چهار کشور برتر ارسال کننده هستند. در این گروه ، تعداد فزاینده ای از آنها ، از جمله دانش آموزان جوان ، با بی خانمانی ، سوء مصرف مواد مخدر ، تنهایی ، استثمار و فشار عاطفی روبرو هستند. تجربیات برخی دانش آموزان مانند مارسل ، سیمی و پیتر نشان می دهد که زندگی در سرزمین های به اصطلاح وعده داده شده می تواند به مراتب دشوارتر از حد انتظار باشد. داستان های آنها برخی از قسمت های غم انگیز در زندگی کسانی است که برای زندگی بهتر به خارج از کشور حرکت می کنند.

بسیاری از این افرادی که برای تحصیل به خارج از کشور سفر می کنند ، این بارها را در سکوت حمل می کنند ، که با انتظارات از خانه و ترس از دیدن آنها به عنوان ناکامی همراه است. فشار عاطفی ، سختی ها و سایر چالش ها در محیط جدید می تواند منجر به عقب نشینی اجتماعی ، تنهایی و تعمیق پریشانی روانی شود. وقتی این اتفاق بیفتد ، آنها نه تنها می توانند از نظر جسمی آواره شوند بلکه از نظر روحی نیز در مبارزات خود گیر کرده اند ، حتی در صورت احاطه فرصت ها قادر به حرکت به جلو نیستند.

سخنان هاکیم ، نیجریه ای که در انگلستان زندگی می کند ، به نقل از یک روزنامه ملی ، این نوع مخمصه را به تصویر می کشد:

افسرده شدم دلخراش بود که فکر کنیم بعد از فارغ التحصیلی با مدرک درجه یک ، اکنون کارهای عجیب و غریب انجام می دادم. وضعیت من خیلی بهبود نیافته است ، اما من تمام تلاش خود را برای درخواست دکتری انجام می دهم. برنامه ها در ایالات متحده

علی رغم داشتن مدرک درجه یک ، او در پیشگویی اقتصادی و آشفتگی عاطفی زندگی می کند. او ممکن است اعتقاد داشته باشد که انگلیس فرصت های بهتری را ارائه می دهد ، اما او قصد دارد با ایمان به انگلستان به عنوان یک بهشت ​​وعده داده شده ، به ایالات متحده نقل مکان کند. آیا ایالات متحده بهتر خواهد بود؟ رویدادهای آنجا در غیر این صورت نشان می دهد. او تنها نیست ؛ هزاران نفر مانند او در سراسر انگلیس ، ایالات متحده و کانادا با واقعیت های مشابهی روبرو هستند.

براساس داده های دولت انگلستان ، پنج ملیت برتر غیر اتحادیه اروپا که بین سالهای 2022 و 2023 به انگلیس مهاجرت کردند ، هندی (253،000) ، نیجریه (141،000) ، چینی (89،000) ، پاکستانی ها (55،000) و اوکراینی (35،000) بودند. بسیاری با امیدهای زیاد وارد شدند ، امیدهایی که از آن زمان آزمایش شده یا شکسته شده اند. بیشتر اوقات ، این چالش ها فراتر از تجربیات افراد است. زوج ها و خانواده های متاهل نیز احساس فشار می کنند ، زیرا فشار مالی ، مسکن ناپایدار و استرس عاطفی بر روابط آنها تأثیر می گذارد. برخی از آنها با کودکان ، اکنون در تلاشند تا یک استاندارد مناسب برای زندگی را حفظ کنند و روابط خود را دست نخورده نگه دارند.

امیدهای زیاد شکسته

مشکل و چالش مرتبط با این قسمت های غم انگیز در زندگی این افراد نه تنها در فرار از چنین وقایع وحشتناک یا تجربیات زندگی برای زندگی به ظاهر بهتر بلکه در آسیب روانی که در این راه وارد شده است نهفته است.

در یکی از مطالعات ما ، ما نشان دادیم که تجربیات آسیب زا ، به ویژه مواردی که به مهاجرت گره خورده اند ، می توانند به یک “بی حرکت ذهنی” به گذشتهبا “تجربه مجدد مداوم و بازسازی وقایع گذشته یا تجربیات زندگی در مکانهایی که پشت سر گذاشته شده بودند، “و “حس مختلفی از هویت و خانه.

بسیاری از مهاجران خود را در شرایطی می یابند که دیگر آنها قبل از سفر منعکس کننده چه کسانی نیستند ، و همچنین با چه کسی انتظار می رود که به محض ورود به محیط جدید خود ، هماهنگ باشد. برای برخی ، انتخاب دردناک می شود: در چرخه سختی و عدم اطمینان باقی بمانید ، یا به خانه برگردید و با شرم درک شده از انتظارات برآورده روبرو شوید. نتیجه اغلب a است حس هویت و خانه را مختل کردبشر این قطع داخلی می تواند ارزش خود را از بین ببرد ، نه تنها در زمان حال ، بلکه حتی پس از بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی آنها.

برای افرادی مانند مارسل ، سیمی یا پیتر ، نتیجه ممکن است از دست دادن تدریجی هویت و تعلق باشد. آنها ممکن است دیگر تشخیص ندهند که چه کسی قبلاً بوده اند یا امیدوار بودند که شوند. بقا به اولویت تبدیل می شود و هر روز با اصطلاحات نامشخص زندگی می شود.

برای زوجین ، این مشکل دو برابر شده است. هر شریک ممکن است تلاش کند تا هویت جدید خود را بپذیرد ، چه رسد به اینکه دیگری باشد. بدون این شناخت متقابل ، نگه داشتن رابطه در کنار هم به طور فزاینده ای دشوار می شود.

الگوی متداول دیگر ، تجربه مجدد و بازسازی مجدد گذشته است. برای کسانی که واقعیت جدید آنها از بهشت ​​تصور شده کوتاه می آید ، مراحل اولیه زندگی آنها ، مهم نیست که چقدر ناقص باشد ، می توانند مانند یک پناهگاه گمشده احساس کنند. برای درک ناامیدی یا سرخوردگی ، ذهن ممکن است ناخودآگاه به تجربیات گذشته به عنوان نوعی مکانیسم مقابله ، که می تواند به طور موقت کار کند ، عقب نشینی کند.

با گذشت زمان ، شبیه سازی های ذهنی گذشته می تواند از آسایش به پریشانی تغییر کند ، که در طی آن ذهن به طور مکرر تجربیات قبلی را تکرار می کند ، که ممکن است اضطراب و افکار افسردگی را افزایش دهد و از این طریق حس قطع ارتباط را از زمان حال طولانی کند.

در روابط ، شرکا ممکن است از نظر عاطفی نسبت به یکدیگر احساس ناشناخته کنند ، زیرا خاطرات حل نشده و انتظارات برآورده بی سر و صدا ، بی سر و صدا تغییر شکل پویایی پیوند بین آنها را تغییر می دهد. این شبیه سازی ذهنی مداوم می تواند منجر شود بیحرکتی ذهنی به گذشتهبا جایی که فرد در گذشته ای ایده آل یا تحریف شده گیر می کند. با گذشت زمان ، این قطع ارتباط از زمان حال می تواند واقعیت را تحریف کرده و به چالش های شدید سلامت روان از جمله استرس ، افسردگی و در برخی موارد روان پریشی کمک کند. اینها برخی از هزینه های پنهان حرکت به خارج از کشور به امید آینده بهتر است.

خلاص شدن از هزینه های پنهان تحرک

تلاش برای حمایت از افراد آسیب دیده باید شامل راهکارهایی برای کمک به مقابله با آنها باشد بی تحرکی شناختیبشر بی تحرکی شناختی یک گرفتار ذهنی استرس زا در زندگی گذشته است.

این ادغام پناهندگان تازه وارد ، ادغام مجدد سربازان که از مناطق جنگی باز می گردند ، از کسانی که مجبور به فرار از کشورهای خود هستند ، یا کمک به عزیزان که عزیزان یا خانه های اجدادی را از دست داده اند ، پشتیبانی می کنند ، ضروری است که تشخیص دهند که تجربیات گذشته آنها ممکن است به شکل فعلی خود ادامه دهد. شناخت این امر برای جلوگیری از گیر شدن شناختی در گذشته مهم است.

جنبه اساسی فرایند بهبودی شامل اقدامات حمایتی مانند مشارکت در معنادار است کار وت جامعه درگیری ، تمرین خودمراقبتی، و تنظیم زمان برای بازتاببشر برای بسیاری از مهاجران ، پیدا کردن اشتغال معنی دار بسیار چالش برانگیز است. با این حال ، داوطلبانه از طریق یک موسسه خیریه محلی ، سازمان مبتنی بر ایمان یا گروه جامعه می تواند یک جایگزین ارزشمند باشد. این می تواند هدف و ارتباط اجتماعی را برای کسانی که مایل به داوطلب شدن هستند ارائه دهد.

از طریق چنین پیوندهایی ، مهاجران جدید ممکن است فرصت هایی برای دیدار با افراد جدید ، حضور و حضور و حتی درهای باز برای چشم انداز شغلی آینده پیدا کنند. یک جنبه به همان اندازه مهم ، اولویت بندی هم مراقبت های جسمی و هم ذهنی است. ممکن است عضویت در یک سالن ورزشی گران باشد. با این حال ، گزینه های رایگان ، مانند دویدن یا پیاده روی در طبیعت ، می توانند مزایای قابل توجهی را ارائه دهند.

زوجین می توانند با فرزندان خود به پارک ها پیاده روی کنند و به کودکان فرصت بازی دهند و به این زوج فرصت دهند تا در طبیعت دوباره با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و در یک مکان آرام صحبت کنند. حتی برخی از مطالعات نشان می دهد که قدم زدن پابرهنه گاهی اوقات می تواند به نفع سلامتی فرد باشد.

شیوه های بازتابی مانند ذهن آگاهی ، روزنامه نگاری و جشن پیروزی های کوچک به همان اندازه ارزشمند است. تجلیل از دستاوردها می تواند نقش مهمی در بهزیستی داشته باشد ، هر چقدر هم که چنین برنده هایی را در یک کتاب هدف کسب کند. تعیین هدف شخص بسیار مهم است.

زمان و انرژی صرف شده برای پرداخت صورتحساب می تواند اولویت بندی روالهای حمایتی را دشوار کند. با این وجود ، عمدی در مورد اتخاذ حتی عادات ساده می تواند به ایجاد خاطرات جدید ، ایجاد مقاومت عاطفی و حمایت از روند بهبودی کمک کند.