یک اسطوره مداوم وجود دارد که تصمیمات بد ناشی از عدم اراده است.

اگر فقط می توانستیم ریزه بیشتر را احضار کنیم ، به اندازه کافی می خوابیم ، سیب زمینی سرخ کرده را پرش می کنیم و برای همیشه در برابر سیگار دیگر مقاومت می کنیم.

مطمئناً ، ما به طور معمول خودمان را خراب می کنیم در حالی که کاملاً از خسارتهایی که با Doom -Scrolling گذشته از نیمه شب ، استنشاق می کنیم ، تنقلات قندی را در مقابل یخچال باز استنشاق می کنیم ، یا قول می دهیم که آخرین بک قبل از روشن کردن یک مورد دیگر باشد. در بدترین حالت ، این لغزش های لحظه ای به اعتیادهایی که سالها ما را زنجیر می کند ، اگر نه به طور نامحدود ، سخت می شود.

و گرچه مطمئناً وسوسه انگیز است ، ما نمی توانیم همه آن را به یک اراده ضعیف سرزنش کنیم.

در عوض ، مشکل از روایاتی که به خودمان می گوییم و معماری های انتخابی که می سازیم بوجود می آید.

داستانی که شما می گویید ، مانند معماری انتخابی که می سازید

آنچه ما این مشکل را شکل می دهیم چگونه آن را حل می کنیم یا اینکه آیا اصلاً سعی می کنیم آن را حل کنیم.

بهداشت ضعیف خواب خود را یک نفرین ژنتیکی برچسب بزنید و ممکن است قبل از شروع کار تسلیم شوید. آن را یک عادت بنامید که می تواند دوباره طراحی شود و در را باز می کنید که ممکن است فقط از آن عبور کنید. مطالعات نشان داده است كه شیوه ای كه ما رفتار خود را انجام می دهیم تغییر می كند ، آیا ما روی آن عمل می كنیم ، با آدلر و همكاران ، 2016 دریافتند كه دانستن “هویت روایی” شخص می تواند در مورد بهزیستی آنها و مسیری كه در آن قرار دارد ، چیزهای زیادی برای ما بیان كند.

به عبارت دیگر ، داستانهایی که به خودمان می گوییم می توانند یک مشکل را کوچک کنند – یا اتاق روشن برای مقابله با آن.

اما حتی قدرتمندترین خود روایت یک مانع را ترک می کند: خود فعلی غالباً فعال کننده بزرگی نیست خود فردابشر وقتی اولین چیزی که هنگام باز کردن کمد خود می بینیم نوار آب نبات است که دیروز خریداری کردیم ، احتمال اینکه تنها چیزی که خواهیم دید ، بسته بندی به جای وزن است ، بسته بندی به زمین است.

اینجاست معماری انتخابی وارد تصویر می شود.

این به طور گسترده ای به عنوان ساختار فیزیکی و نامشهود که در آن تصمیمات خود را می گیریم تعریف می شود و بینش اصلی این است که خواه بخواهیم یا نه ، اغلب ما را به سمت یک گزینه بر روی گزینه دیگر سوق می دهد. مفهوم تالر و سانشتاین (2008) از “گنگ” رویکرد ما را برای سیاست های عمومی متحول کرد ، با تأثیرات گسترده ای بر همه چیز ، از انتخاب اعضای بدن تا انتخاب ما تا نحوه مدیریت ما اداری اداری در اطراف ما

اگرچه کارهایی که تالر و سانشتاین رسوب داده اند تا حد زیادی در حوزه عمومی محدود شده است ، اما همین منطق به صورت خصوصی اعمال می شود. در واقع ، خودرا (Reijula ​​& Hertwig ، 2021) امروز هنر طراحی مجدد محیط فردا است به طوری که خود آینده شما به جای اینکه در عادت هایی که ترجیح می دهید به سمت محدودیت خود بپردازید ، به سمت انتخاب مورد نظر خود می رود.

امروز – شما معمار فردا هستید

اقتصاددانان رفتاری مشکلاتی را آرام خود می نامند ، برنامه ریزی خود در پیش بینی تصمیمات خود تحریک آمیز و عاطفی خود را فعال می کند شکاف همدلی داغ – (Loewenstein ، 2005).

کاری که خودآزمایی ما را به انجام آن دعوت می کند ، طراحی محیط ها در حالی که ما “سرد” هستیم ، به گونه ای که نسخه “داغ” به طور طبیعی به سمت انتخاب مورد نظر ما حرکت می کند.

به عنوان مثال غذا مصرف کنید.

یک آزمایش میدانی برجسته در بیمارستان عمومی ماساچوست ، کافه تریای خود را دوباره طراحی کرد تا وسایل سالم تر در سطح چشم قرار گیرد و با رنگهای ساده و ترافیک برچسب برچسب گذاری شود. در طی چند ماه ، فروش کالاهای سبز (سالم) افزایش یافت ، در حالی که خریدهای قرمز (ناسالم) به شدت کاهش یافت (Thorndike et al. ، 2012). یخچال شما از همان روانشناسی پیروی می کند: انگور را در یک کاسه شفاف از جلو قرار دهید ، کوکی ها را در یک قلع مات در پشت دفن کنید و فردا – شما خیلی متفاوت می خورید.

پول تصویر دیگری را ارائه می دهد. در جشن فردا بیشتر ذخیره کنید آزمایش ، Shlomo Benartzi و Richard Thaler از کارگران خواستند که یک قطعه از آنها را از پیش تنظیم کنند طرف دیگر افزایش پس انداز بازنشستگی. از آنجا که اثرات این تصمیم دیرتر احساس می شود ، هنگامی که پول اضافی احساس واضح تر می شود ، مشارکت افزایش می یابد. این دوتایی همچنین با داشتن شرکت کنندگان در صورت تمایل به خارج از این طرح ، اینرسی را از این امر سلاح کرد. و به همین ترتیب ، فعلی شما به یک معمار خیرخواه برای آینده تبدیل شدید.

حتی بهداشت خواب می تواند به روشی مشابه دوباره طراحی شود.

نور آبی به تأخیر می اندازد ملاتونین ، اما رسیدن به تلفن در رختخواب طبیعت دوم است. حرکت شارژر در اتاق یا پرتاب گوشی به داخل کشو در ساعت 10 بعد از ظهر ممکن است احساس نکردن خیلی از گنگ نباشد ، اما وقتی نیمه شب می رسد ، سد کوچک می تواند تمام آنچه را که برای خرد کردن اواخر شب مورد نیاز است ، باشد.

ساختن یک مسیر گنگ شخصی

هنر خودآزمایی در دو حرکت مکمل نهفته است: اصطکاک را در مکانهایی که انتظار دارید لک بزنید و ریل ها را که می خواهید شکوفا کنید ، چرب کنید.

کارتهای اعتباری ذخیره شده را در برنامه های تحویل لغو کنید ، از رسانه های اجتماعی خارج شوید تا یک رمز عبور بین شما و فید بیفتد ، یا احراز هویت دو فاکتور را اضافه کنید که ضربه را به تلاش تبدیل می کند. در عین حال ، با قرار دادن لباس های سالن بدنسازی بر روی درب یا تنظیم یک تایمر برنامه که سرگرمی را بعد از نیم ساعت قفل می کند ، غیر قابل مقاومت را پیش فرض کنید.

این دقیقاً این موانع کوچک و تقویت کننده های کوچک است که در یک سیستم راهنمایی برای خود آینده که واقعاً می خواهیم جمع می شوند ، نه کسی که اگر کاری برای متوقف کردن آن انجام ندهیم ، ظهور می کند.

روانشناسی اجتماعی یک اهرم دیگر را اضافه می کند که می توانید با دوستان خود بکشید: تعهد. برنامه ریزی عمومی 7 صبح با یک دوست ، یا به سه همکار که شما برای ماه از قند خارج می شوید ، به طور قابل توجهی نرخ های زیر را افزایش می دهد (Milkman et al. ، 2021). آینده – ممکن است شما هنوز هم به چشم انداز ضربه زدن به سالن ورزشی بپردازید ، اما نشان از ارائه مجموعه ای از توضیحات گوسفند به دوستان خود ممکن است همه چیزهایی باشد که برای سفت کردن عزم شما لازم است.

خودآزمایی جایگزین رنده نمی شود ، اما این مسئله را تا چه حد می تواند ادامه دهد.

با بارگذاری مدیریت وسوسه به محیط زیست ، انرژی ذهنی را برای لحظاتی که واقعاً نیاز به حل و فصل دارند ، رزرو می کنید. ترکیب کوچک معماری. طی چند ماه آنها به نگهبان های نامرئی تبدیل می شوند که آینده را راهنمایی می کنند – شما به سمت زندگی موجود – شما ادعا می کنید که می خواهید.

بنابراین دفعه بعد WillPower احساس کمبود می کند ، کلاه معمار خود را قرار دهید. منظره فردا را به خوبی طراحی کنید که انتخاب بد بی سر و صدا ناپدید شود ، هیچگونه تکنالی قهرمانانه لازم نیست.