محدود شده توسط زمان

منبع: anncapictures / Pixabay

چیزهای زیادی هستند که ما در زندگی خود به آنها اهمیت می دهیم. سلامتی ما، روابط ما، مشاغل و دارایی های مادی ما، چند مورد را نام ببریم. با این حال، مهمترین واحد پول ما هیچ کدام از این موارد نیست. وقت آن است. این به این دلیل است که همه چیز به زمان بستگی دارد.

اگر بخواهیم یک رابطه شخصی نزدیک ایجاد کنیم، این اتفاق تنها با شناختن دو نفر از یکدیگر در مدت طولانی برای ایجاد عشق و اعتماد ممکن است. اگر می‌خواهیم سطح سلامتی و تناسب اندام خود را بهبود ببخشیم، هفته‌ها تا ماه‌ها طول می‌کشد تا قدرت، انعطاف‌پذیری و استقامت را از طریق تمرینات مختلف افزایش دهیم. اگر می خواهیم از نظر مالی ثروتمند شویم، باید پول خود را در طول سال ها و معمولاً دهه ها سرمایه گذاری کنیم.

بنابراین، می بینید، همه چیز به زمان بستگی دارد، به همین دلیل است که مهم ترین ارز ما است. مشکل این است که ما از این ارز عاقلانه استفاده نمی کنیم.

در مورد آن فکر کنید. روزانه چند ساعت بی‌شماری را در رسانه‌های اجتماعی سطحی، گشت و گذار بی‌هدف در اینترنت، تماشای فیلم‌ها و نمایش‌های بی‌هدف نتفلیکس، معاشرت با الکل در آخر هفته‌ها و دیگر کارهای بی‌معنی تلف می‌کنیم؟ بیشتر مردم این ارز را هدر می دهند زیرا ارزش واقعی آن را نمی دانند.

به همه ما 24 ساعت در روز فرصت داده شده است. پس چرا یک نفر یک کسب و کار میلیارد دلاری ایجاد می کند که دنیا را تغییر می دهد در حالی که فرد دیگری در شغلی ناتمام مانده است که از آن می ترسد؟ به هر دوی آنها مقدار یکسانی از این منبع ارزشمند به نام زمان داده می شود. با این حال، تفاوت این است که هر فرد چگونه این منبع را خرج می کند.

اگر اهداف، رویاها و جاه طلبی دارید و سال به سال تعجب می کنید که چرا به آن ها نزدیک نمی شوید، ممکن است دلایل زیادی برای این وجود داشته باشد. با این حال، اولین چیزی که باید به آن توجه کنید این است که مهم ترین ارز خود را چگونه خرج می کنید.

کاری که من شما را به انجام آن تشویق می‌کنم این است که سه هدف اصلی را که هنوز به آنها نرسیده‌اید، اما می‌خواهید به آن برسید، فهرست کنید. چه مدت می خواهید به این اهداف برسید؟ احتمالاً نه ماه‌ها، بلکه سال‌هاست که شما حتی به آنها نزدیک نشده‌اید.

اکنون که اهدافی را که از شما دور بوده اند شناسایی کرده اید، یک دوره معمولی 24 ساعته در روز خود را در نظر بگیرید. فهرستی دقیق از هر کاری که در آن 24 ساعت انجام می‌دهید، از جمله فعالیت‌های روزمره زندگی، مانند راندن بچه‌ها به مدرسه، انجام خواربار، پرداخت قبوض، کسب درآمد، حفظ تناسب اندام و ورزش، شخصی. توسعه‌هایی مانند مطالعه، دوره‌ها، سمینارها و پادکست‌ها، تقویت روابط شخصی‌تان، لذت بردن از سرگرمی‌ها، از جمله رسانه‌های اجتماعی، نتفلیکس، و معاشرت با دوستان، غذا خوردن، توالت رفتن و خوابیدن.

برای مثال، بیایید بگوییم که خواب هفت ساعت از وقت شما را می گیرد و هشت ساعت دیگر صرف کار در یک شغل می شود. اگر در یک منطقه شهری شلوغ زندگی می کنید، حداقل یک ساعت دیگر به زمان رفت و آمد اضافه کنید، و به تازگی 16 ساعت از روز خود را از دست داده اید، که حدود هشت ساعت زمان باقی می ماند. یک ساعت را برای فعالیت های روزمره و دو ساعت دیگر را برای توالت کردن و تهیه و خوردن غذا وقت بگذارید و اکنون پنج ساعت فرصت دارید.

سوال این است که این پنج ساعت را چگونه می گذرانید؟ آیا آنها را صرف گشت و گذار در اینترنت، چک کردن متون، پاسخ دادن به ایمیل ها، بررسی رسانه های اجتماعی و تماشای نتفلیکس می کنید؟ اکثریت مردم اوقات فراغت خود را اینگونه می گذرانند.

حالا تصور کنید اگر آن پنج ساعت را متفاوت سپری کنید چه کاری می توانید انجام دهید. اگر از آن زمان برای یادگیری نحوه سرمایه گذاری پول خود، راه اندازی یک کسب و کار آنلاین، داوطلب شدن برای یک هدف ارزشمند یا انجام یک کار خلاقانه مانند نواختن یک ساز، ایجاد یک نقاشی یا نوشتن یک کتاب استفاده کنید، چه؟

تصور کنید چه کاری می توانید انجام دهید. تصور کنید چقدر می توانید به رویاها و جاه طلبی های دوران کودکی خود نزدیک شوید. تصور کنید که چگونه زندگی شما کاملا تغییر خواهد کرد.

واقعیت این است که ما دوست داریم باور کنیم افرادی که کارهای بزرگ انجام می دهند استعداد یا توانایی خاصی دارند که ما فاقد آن هستیم. حالا این ممکن است تا حدی درست باشد. با این حال، تنها یک چیز وجود دارد که واقعاً آنهایی را که زندگی خارق العاده ای دارند از کسانی که زندگی روزمره دارند، جدا می کند. چگونه وقت خود را می گذرانند.

به همین دلیل است که زمان مهم‌ترین ارز شماست و اگر واقعاً به کیفیت زندگی خود اهمیت می‌دهید و می‌خواهید به پتانسیل واقعی خود برسید و کارهای بزرگ انجام دهید، باید مورد بررسی قرار گیرد. زمان گرانبهاترین کالای ماست. با این حال، بسیاری از ما با آن به عنوان چنین رفتار نمی کنیم.