فیلم تازه اکران شده نتفلیکس، زشت هابر اساس یک سری کتاب در سال 2005، در مورد خطرات جامعه ای است که بر پایه بی عیب و نقصی مصنوعی ایجاد شده است (در دره ای بدون منافذ و غیرعادی، فیلتر اینستاگرام به نوعی). به طور قابل ملاحظه ای که هنجارهای زیبایی فرهنگی ما به طور نامتناسبی بر دختران و زنان تأثیر می گذارد، زشت ها زیبایی را به عنوان یک آرمان ساختگی اتوپیایی تعریف می کند. ظاهر کامل با ابزارهای علمی/جادویی/جراحی اجباری در سن 16 سالگی به دست می آید و با اطاعت لوبوتومی و پذیرش بیهوده وضعیت موجود همراه است. جنبش مقاومتی که این حاکمیت قانون به طور قابل پیش‌بینی الهام‌بخش آن است، با هدف بازگشت به زمان ساده‌تری است که مردم به طور طبیعی پیر می‌شوند، غذای خود را پرورش می‌دهند و به جای پول، کالاها را مبادله می‌کنند.

یکی از ایرادات عمده در خودبینی اولیه، علاوه بر بازبینی دوگانگی کاذب مغز در مقابل زیبایی، به عنوان یک بازبینی برای نیویورک تایمز متن خود را به درستی به پایان رساند: “بینندگان نمی توانند متوجه شوند که شورشیان نیز به طور طبیعی تله ژنیک هستند” (در مورد: بازیگری که رهبر مرد جوان جنبش مقاومت را به تصویر می کشد ظاهراً کار خود را به عنوان یک مدل آغاز کرده است).

همین مشکل از طریق تلاش جدی‌تر برای نقد تهدید وجودی که زنان مسن‌تر زمانی که ظاهرشان آنها را از نظر فرهنگی منسوخ می‌کند (یعنی در 50 سالگی) احساس می‌کنند، رخ می‌دهد. غرور اصلی فیلم “ترسناک بدن” دمی مور، ماده، همچنین یک فانتزی زیبای علمی تخیلی است: از یک معجون می توان برای بیرون آمدن (به معنای واقعی کلمه) یک نسخه جوان بی عیب و نقص از خود استفاده کرد. دو نسخه از یک آگاهی به نوبه خود در جهان ظاهر می شوند. نبردی مرگبار برای زمان بر روی زمین/در کانون توجه رخ می دهد. داوران در مورد اینکه چقدر تفسیرهای مفید فمینیستی در این فیلم بسیار غم انگیز برای تماشای این وبلاگ نویس وجود دارد، اختلاف نظر دارند، اما زوجی به جزئیات حواس پرتی اشاره کردند: «ناتوانی من در تعلیق ناباوری ام ممکن است تا حدی به این دلیل باشد که دمی مور، بازیگر نقش ستاره محو شده الیزابت اسپارکل، یکی از زیباترین افراد 62 ساله روی کره زمین است.

داور دیگری پرسید: «اینجا، او به طور قانع‌کننده‌ای نقش یک مرد 50 ساله را بازی می‌کند، اما ممکن است 10 سال جوان‌تر از آن به راحتی بگذرد. شاید تعجب کنیم که او چه اکسیری مصرف کرده است.

(برای نگاهی کمدی تر به رفتار هالیوود با زنان مسن و استانداردهای دوگانه ای که آنها با آن روبرو هستند، نسخه امی شومر را ببینید.)

مایه تاسف است که تلاش‌های با نیت خوب برای نقد ایده‌آل‌های زیبایی در نهایت به بازتولید، حداقل تا حدی، همان استانداردهایی می‌پردازند که می‌خواهند آن‌ها را از بین ببرند. شاید این به خودی خود شکل قدرتمندی از تفسیر باشد; ما به تلاش برای رهایی از افسانه زیبایی ادامه می دهیم، اما این اسطوره ما را به عقب می کشاند.

همان نوع منطق دایره‌ای در رسانه‌های اجتماعی با محتوای «مثبت بدن» که عمدتاً بر همان تصاویر قدیمی ایده‌آل‌های زیبایی غربی تکیه دارد و در کاهش اضطراب‌های بدن مخاطبان هدف خود ناکام است، نفوذ می‌کند. پدیده اخیر “درخشش” را در نظر بگیرید (که سال گذشته یک دانش آموز مجبور شد برای من توضیح دهد) – یک رویکرد ظاهراً کل نگر برای بهینه سازی زندگی که با این وجود تمرکز را بر ظاهر بیرونی نگه می دارد. همانطور که یکی از “ویکی هاو” به ما می گوید: درخشش شما برای شما چه معنایی دارد، همه چیز در مورد تبدیل شدن به بهترین نسخه از خود و یادگیری تمرین مراقبت از خود و پذیرش است! و قدم 1 در گذاشتن مهر خود بر معنای احساس اعتماد به نفس و پذیرفته شدن چیست؟ “ظاهر خود را تغییر دهید.” دستورالعمل هایی که دنبال می شوند بر تغییر رژیم مراقبت از پوست، وضعیت بدنی، لباس و موهای شما تمرکز دارند.

به طور مشابه، یک یوتیوبر محبوب به 1.5 میلیون دنبال کننده خود اعتراف کرد، در بخشی با عنوان چگونه در واقع بدرخشیمکه 3.9 میلیون بازدید دارد: «فکر می‌کردم خودمراقبتی می‌کنم، اما فقط سعی می‌کردم با استانداردهای زیبایی مطابقت داشته باشم. در نقطه ای این سوال پیش آمد که آیا سعی می کنم بهتر به نظر برسم یا احساس بهتری دارم؟ او عوارض فیزیکی را که اضطراب در مورد زندگی مطابق با استانداردهای اجتماعی می تواند بر ظاهر فرد وارد کند، از نازک شدن مو گرفته تا پوست کدر، فهرست کرد و نتیجه گرفت که شما باید روی «جنبه ذهنی» کار کنید، نه فقط جنبه فیزیکی. لحظاتی بعد، او نسخه خود را برای “خودمراقبتی بدنی” ارائه می دهد زیرا “وقتی خوب به نظر می رسید، احساس خوبی داریدو پیشنهاد می کند: «شماره 1. روی مراقبت از پوست و موی خود سرمایه گذاری کنید.» و ما به نقطه اول برگشتیم.

**این بدان معنا نیست که همه یوتیوب‌برهایی که روی ظاهر خود تمرکز می‌کنند، لزوماً به فرهنگ زیبایی سمی کمک می‌کنند. همانطور که محققان اشاره کرده اند، گاهی اوقات ممکن است کاملاً برعکس باشد زیرا زنان جوان رنگین پوست از هنجارهای زیبایی که بر خلاف ایده آل های غالب/سفیدپوست هستند پیروی می کنند.**

انسان‌ها در ارزیابی آنچه در محیط اجتماعی‌شان ارزشمند است، مهارت فوق‌العاده‌ای دارند – در توجه به اینکه چه کسی پاداش‌های ضمنی (تمرکز توجه) یا صریح (پول) دریافت می‌کند. نظریه شناختی اجتماعی (بندورا، 2001) هشدار می دهد که رسانه ها تأثیر خود را اعمال می کنند نه به این دلیل که ما انگیزه داریم که به طور منفعلانه آنچه را می بینیم تقلید کنیم، بلکه به این دلیل که تصمیمات استراتژیک و ظاهراً انطباقی می گیریم. ما به اطراف خود نگاه می کنیم و با آن هماهنگ می شویم که کدام رفتارها و ظواهر مورد تایید یا موفقیت قرار می گیرند، همچنین کدام تصاویر و پیام ها به خود مربوط هستند و کدام ها نیستند. آخرین روند دختران جوان که راهروها را در فروشگاه‌های زیبایی Sephora بسته‌بندی می‌کنند و از والدین خود می‌خواهند که لوسیون‌ها و لوازم آرایش گران قیمت برای آنها بخرند، تأثیر مداوم فرهنگ رسانه‌ای مبتنی بر ظاهر را برجسته می‌کند. (در اینجا دیدگاه دانشجویی وجود دارد که کنایه تأثیرگذاران رسانه های اجتماعی را نشان می دهد که از تأثیری که پست های خود به ایجاد آنها کمک کرده اند ابراز تاسف می کنند.)

بنابراین، لزوماً این نیست که مصرف‌کنندگان رسانه‌ها فقط باید بیدار شوند و از تأثیرگذاری بر انتظارات غیرواقعی دست بردارند، بلکه باید تصاویر و پیام‌های رسانه‌ای از تمجید از همان استانداردهای زیبایی دست نیافتنی قدیمی خودداری کنند. تا زمانی که سلبریتی های فهرست A و اینفلوئنسرهای رسانه های اجتماعی که سعی در نقد افسانه زیبایی دارند، این کار را نکنند. در واقع جدا شدن از آن، دختران و زنان جوان، و در واقع پسران و مردان، پیام را دریافت نخواهند کرد.

درخشان شدن…

منبع: لیزا دانلی (با اجازه)