با کتاب جدید مل رابینز ، اجازه دهید نظریه آنها ، و شعر کاسی فیلیپس که اخیراً الهام بخش آن بود ، بسیاری از مردم در مورد مرزها صحبت می کنند.

به عنوان زوج و درمانگران رابطه ، مرزها یکی از مهمترین بخش های کار ما هستند. چرا ما اینقدر روی مرزها متمرکز شده ایم ، به عنوان درمانگرانی که می خواهند به افراد کمک کنند تا با یکدیگر نزدیکتر و صمیمی تر باشند؟ از آنجا که مرزهای سالم پایه و اساس اصلی هر رابطه سالم است.

اول ، بیایید بررسی کنیم که مرزها چیست (و چه چیزی نیستند). تصور کنید که در اطراف خود حباب فضای شخصی دارید. یک مرز تصمیمی است که شما در مورد آنچه در داخل حباب می گذارید می گیرید. به عنوان مثال ، اگر شما به رفاه آنها اهمیت می دهید ، ممکن است بخواهید به افراد داخل حباب اجازه دهید ، یا اگر در کنار هم با هم همکاری می کنید. ممکن است بخواهید اگر بیشتر از آنچه که مایل به ارائه هستند ، از شما بخواهد به کسی اجازه ندهید که در داخل حباب قرار بگیرند ، یا اگر از شما بدرفتاری کنند. ما می توانیم حباب های زیادی با اندازه های مختلف برای جنبه های مختلف زندگی خود داشته باشیم.

مهمتر اینکه ، حمایت از این مرزها همه چیز در مورد آنچه شما انجام می دهید ، نه کاری است که دیگران انجام می دهند. شما نمی توانید کسی را وادار کنید که در حباب خود متفاوت رفتار کند. رفتار آنها تحت کنترل شما نیست. بنابراین اگر کسی مرز شما را نقض کند ، چه کاری انجام می دهید؟ با تغییر رفتار خود می توانید حباب خود را از آنها دور کنید یا از آنها دور شوید: به عنوان مثال ، ممکن است از نظر عاطفی کمتری در رابطه سرمایه گذاری کنید ، از نظر جسمی وضعیت را ترک کنید ، اطلاعات کمتری در مورد خود به اشتراک بگذارید ، کمتر باز و آسیب پذیر باشید یا حتی قطع کنید رابطه کاملاً

مرزهای ضعیف روابط را تضعیف می کند

هنگامی که ما برای تنظیم و نگه داشتن مرزهای سالم تلاش می کنیم ، حباب های شخصی ما به ناچار مورد حمله قرار می گیرند. ما به مردم این امکان را می دهیم که بیشتر از آنچه که به ما ارائه می دهند ، از ما بگیرند و ما بیشتر از آنچه دریافت می کنیم در روابط خود خواهیم گذاشت. این عدم تعادل منجر به نارضایتی و ناامیدی می شود و با گذشت زمان ، این ارتباط را که این رابطه را حفظ می کند ، از بین می برد.

غالباً ، اولین غریزه ما وقتی احساس می کنیم مرزهای خود را عبور می دهیم ، تلاش برای کنترل رفتار دیگران است زیرا ما سعی می کنیم خودمان را از نظر روانشناختی ایمن نگه داریم (و رابطه را به روشی که می خواهیم وجود داشته باشیم). بنابراین داشتن مرزهای ضعیف یا ناکارآمد اغلب ما را به سمت رفتارهایی سوق می دهد که با ارزشهای ما سازگار نباشد ، مانند عصبانیت و استدلال با عزیزان ، تلاش برای ریزگرداندن شرکای خود و قضاوت در مورد انتخاب های شخصی افراد دیگر.

مرزهای قوی اجازه می دهد تا روابط شکوفا شود

روابط سالم به پایه و اساس احترام متقابل نیاز دارد ، و این شامل احترام به حق دیگران برای تصمیم گیری های خود است – حتی اگر ما دوست نداریم ، با آنها موافقیم یا تحمل انتخاب آنها را نداریم. بنابراین چگونه می توانیم به دیگران اجازه دهیم بدون اینکه اجازه دهند به ما آسیب برساند یا فضای شخصی ما را نقض کنند ، انتخاب های خود را انجام دهند؟ ما مرزهای محکمی را تنظیم و نگه داریم.

مرزها مطمئناً از بهزیستی فردی خودمان محافظت می کنند ، اما آنها همچنین از روابط ما با دیگران محافظت و تغذیه می کنند. حمایت از مرزهای ما به ما این امکان را می دهد تا به خودمان اعتماد کنیم تا بتوانیم بدون توجه به آنچه دیگران می گویند یا انجام می دهند ، خودمان را ایمن نگه داریم. و این حس ایمنی ، به نوبه خود ، به ما این امکان را می دهد تا در ارتباط با دیگران خطر آسیب پذیر بودن را داشته باشیم. و آسیب پذیری ماده اصلی باز ، معتبر و صمیمی با افرادی است که بیشتر از آنها به آنها اهمیت می دهیم.

اشتباهات برای جلوگیری از

مردم هنگام یادگیری نحوه تنظیم و نگه داشتن مرزهای خوب ، یکی از چندین اشتباه را انجام می دهند.

• ما بر تلاش برای متقاعد کردن دیگران به احترام به مرز خود تمرکز می کنیم ، نه اینکه به رفتار خودمان توجه کنیم. روشی که دیگران به مرزهایی که تعیین کرده اید پاسخ می دهد ، کنترل شما نیست. یکی از سخت ترین قسمت های نگه داشتن مرزهای خوب ، پذیرش این واقعیت است که افراد دیگر ممکن است از مرزهای شما ناراحت ، صدمه دیده یا عصبانی شوند – و شما باید به اندازه کافی به آنها احترام بگذارید تا به آنها اجازه دهید چنین احساسی داشته باشند.
• ما خودمان را متقاعد می کنیم که اجازه دادن به کسی که به طور مکرر مرزهای ما را نقض کند ، مهربان ، دلسوز یا دوست داشتنی است. گاهی اوقات حتی بعد از اینکه رفتار خود را به ما نشان دادند که مایل به احترام به مرزهای ما نیستند ، به راحتی می توان به مردم دوم ، سوم ، چهارم و شانس بیشتری داد. اجازه دادن به کسی که به شما آسیب برساند مهربانی نیست و محافظت از کسی در برابر عواقب طبیعی انتخاب خودشان دلسوز نیست. ایجاد فاصله بیشتر بین قلب و رفتار مضر کسی ، گاهی اوقات دقیقاً نتیجه ای است که شخص دیگر برای یادگیری و رشد به یک انسان با مسئولیت عاطفی بیشتر نیاز دارد.
• ما از مرزها به عنوان مجازات استفاده می کنیم. مرزها به طور واضح راهی برای مجازات افراد دیگر نیستند. در حقیقت ، مجازات با تعریف تلاش برای تغییر رفتار شخص دیگری است و به یاد داشته باشید که از مرزها نمی توان برای تغییر افراد دیگر استفاده کرد. نگه داشتن یک مرز قوی به روشی سالم شامل احترام به استقلال دیگران و درمان آنها با مهربانی است ، نه با عصبانیت یا حملات منفعل و پرخاشگر.
• ما به دامان تلاش برای تنظیم مرزهای سفت و سخت و گسترده می رویم تا از هر نوع درد عاطفی جلوگیری کنیم. روابط همیشه حاوی برخی از درد عاطفی خواهد بود زیرا همه ما انسان هستیم و افراد نزدیک به ما اغلب می توانند بیشترین صدمه را به ما آسیب برسانند. بودن در ارتباط با دیگران لزوماً مستلزم خطر ابتلا به احساسات صدمه دیده ، طرد ، خیانت و بسیاری از منابع دیگر درد است. تنها راه برای جلوگیری از این نوع درد ، جلوگیری از هر نوع ارتباط با دیگران است و این می تواند به نظر برسد که مرزهای بیش از حد سفت و سخت ، بیش از حد دور ، ناسالم برای دور نگه داشتن دیگران. اما مرزهای سالم مانع از درد ما نمی شود. درعوض ، کاری که آنها انجام می دهند این است که به ما کمک کند تا از خودمان مراقبت کنیم تا بدانیم که می توانیم از درد زنده بمانیم. مرزهای سالم این قدرت و مقاومت را به ما می دهد تا بتوانیم در ارتباط با افراد دیگر خطر ابتلا به خطر را داشته باشیم.

اگر با مرزهای ضعیف یا ناسالم مبارزه می کنید ، یک درمانگر می تواند به شما در یادگیری نحوه تنظیم و نگه داشتن آنها ، به صورت جداگانه یا در یک رابطه خاص کمک کند. برای یافتن یک درمانگر ، لطفاً به روانشناسی امروز دایرکتوری درمانی.