تماشای دور شدن یا حتی خصومت شدن کودک بالغ شما می تواند به عنوان والدین دلخراش باشد. بسیاری از والدینی که من مربی آنها هستم، با احساس ناراحتی و سردرگمی عمیق نزد من می‌آیند و از خود می‌پرسند چه مشکلی پیش آمده و چگونه می‌توانند پیوند خود را با فرزندشان ترمیم کنند.

این رفتارها اغلب والدین را بین یک سنگ و یک مکان سخت گرفتار می کند، خواه عصبانیت بی دلیل، نظرات نادیده انگاشته یا پستی آشکار. آنها می خواهند از فرزندشان حمایت کنند، اما در عین حال صدمه دیده اند و در بسیاری از موارد احساس بی احترامی می کنند.

در تجربه‌ام به‌عنوان مربی والدین، دیده‌ام که وقتی والدین با آرامش، قاطعیت و همدلی پاسخ می‌دهند، می‌توانند به تدریج پویایی را تغییر دهند – حتی در چالش‌برانگیزترین موقعیت‌ها. با استفاده از اصول کتابم، 10 روز برای یک کودک کمتر سرکش، استراتژی‌های عملی را به اشتراک می‌گذارم تا به شما کمک کند در این موقعیت‌ها پیمایش کنید و رابطه‌ای محترمانه‌تر و دلسوزانه‌تر را با فرزند بزرگسال خود تقویت کنید.

1. آرام و روی زمین بمانید، حتی زمانی که درد دارد

هنگامی که کودک بالغ شما بداخلاق می کند یا رفتاری ناخوشایند نشان می دهد، واکنش طبیعی این است که از خود دفاع کنید یا کناره گیری کنید. با این حال، عمل بر روی این تکانه ها اغلب چرخه منفی را تقویت می کند. به عنوان مثال، لیزا را در نظر بگیرید، مادری 50 ساله که دخترش تسا مکرراً از او انتقاد می کند و او را “کنترل کننده” یا “قدیمی” خطاب می کند. هنگامی که کلمات تسا به درد می‌آیند، لیزا یاد گرفته است که مکث کند، نفس عمیقی بکشد و در برابر میل به عقب نشینی مقاومت کند. در عوض، او احساسات خود را تصدیق می‌کند و به خود یادآوری می‌کند که درگیر شدن به مشاجره کمکی نمی‌کند.

این تمرین – مکث و حفظ آرامش – به شما این قدرت را می دهد که متمرکز و کنترل باشید. به یاد داشته باشید که در حالی که نمی توانید کلمات یا اعمال فرزندتان را کنترل کنید، می توانید واکنش خود را کنترل کنید. آرامش شما می‌تواند موقعیت را خنثی کند و فضایی برای ارتباط سالم‌تر ایجاد کند.

2. محکم باشید و حد و مرزها را تعیین کنید، اما از کنترل کردن بپرهیزید

کودکان بزرگسال اغلب حتی راهنمایی با نیت خوب را قضاوت آمیز یا مداخله جویانه می دانند. به‌جای توصیه‌ها یا دستورالعمل‌ها، بر تعیین مرزها و پایبندی به آنها تمرکز کنید. به عنوان مثال، اگر پسر شما کایل عادت دارد که فقط زمانی که ناراحت است، با شما تماس می‌گیرد و ناراحتی‌اش را تخلیه می‌کند، مرزی را در مورد چگونگی این مکالمات تعیین کنید.

می‌توانید بگویید، «کایل، من برای تو اینجا هستم، اما می‌خواهم با احترام صحبت کنیم. اگر تبدیل به حمله شود، باید کنار بروم.» با تعیین حد و مرز خود به عنوان راهی برای محافظت از مکالمه به جای کنترل او، احتمال کمتری دارد که حالت تدافعی ایجاد کنید و به احتمال زیاد احترام را تشویق خواهید کرد.

وقتی به والدین آموزش می‌دهم، آنها را تشویق می‌کنم که “آرام، محکم و غیرقابل کنترل” باشند، این استراتژی به ویژه در اینجا مفید است. این در مورد حفظ کرامت و رابطه است، حتی زمانی که سخنرانی یا تحمیل اراده وسوسه انگیز است.

3. با همدلی رهبری کنید و به جای سخنرانی گوش دهید

هنگامی که والدین احساس آسیب می کنند، به راحتی در نقش سخنرانی قرار می گیرند و سعی می کنند کودک بزرگسال را ببیند که چگونه رفتار می کند. اما اغلب، چیزی که کودک شما به آن نیاز دارد این است که احساس کند درک شده است. جیم را در نظر بگیرید که پسر 25 ساله اش آیدان به ندرت چیز مثبتی می گوید و از انتخاب های زندگی جیم انتقاد می کند. به جای دفاع از خود، جیم با همدلی پاسخ داد: «آیدان، به نظر می رسد که تو فشار یا ناامیدی زیادی احساس می کنی. اگر می خواهید در مورد آن صحبت کنید، من اینجا هستم تا گوش کنم.»

رهبری با همدلی به معنای توجیه رفتار آزاردهنده نیست، بلکه به معنای برداشتن یک قدم به عقب برای درک احساسات پشت آن است. گوش دادن برای درک به جای مقابله با آن می تواند پویایی را تغییر دهد و فرصت هایی برای تبادلات محترمانه تر ایجاد کند. ممکن است فرزند شما همچنان سرزنش کند، اما اگر بداند صدایش شنیده می شود، نیاز کمتری به مقابله با او احساس می کند.

4. مراقبت از خود و شفقت به خود را تمرین کنید

محبت والدین می تواند هم موهبت و هم بار باشد، به خصوص زمانی که فرزند بالغ شما رفتار ناخوشایند از خود نشان می دهد. بسیار مهم است که از نظر عاطفی از خود مراقبت کنید تا دائماً احساس پوسیدگی نکنید. روی ایجاد انعطاف‌پذیری عاطفی خود برای رویارویی با تعاملات پیچیده از یک مکان قدرتمند تمرکز کنید، نه ناامیدی. یکی از مادران تنیس را شروع کرد تا ارتباطات اجتماعی خود را افزایش دهد و اینقدر در درام دختر بزرگسالش غرق نشود.

زمانی را برای مراقبت از خود اختصاص دهید، چه برای پیوستن به یک گروه حمایتی، گذراندن وقت با دوستان، یا درگیر شدن در سرگرمی مورد علاقه خود – با یادآوری اینکه در شرایط سخت بهترین کار را انجام می دهید، شفقت به خود را تمرین کنید.

5. به یاد داشته باشید، صبر کلید است

تغییر پویایی با فرزند بالغ شما زمان بر است و بعید است که نتایج آنی را مشاهده کنید. روزهایی خواهند بود که احساس می کنید همه چیز در حال بهبود است و روزهای دیگری که احساس می کنید هیچ چیز تغییر نکرده است. روی آرامش، استحکام و همدلی خود تمرکز کنید و به خود یادآوری کنید که تغییر واقعی زمان می برد.

اگر رفتار فرزندتان با گذشت زمان بهبود نیافت، ممکن است برای رفع مشکلات اساسی به کمک حرفه ای نیاز داشته باشید. با این حال، مرزهای ثابت و دلسوزانه و گوش دادن اغلب می تواند منجر به تغییرات معنی دار شود.

افکار آماده

شما به عنوان والدین، حتی زمانی که فرزندتان بزرگ شده است، همچنان الگو هستید. پاسخ دادن با آرامش، قاطعیت و قدرت همدلانه آسان نیست، اما الگوی قدرتمندی برای فرزندتان است و شما را با ارزش‌هایتان هماهنگ نگه می‌دارد. به یاد داشته باشید، هدف تغییر مستقیم آنها نیست، بلکه تغییر نحوه واکنش شماست تا یک رابطه سالم‌تر و محترمانه‌تر جایی برای رشد داشته باشد.