با خودم فکر کردم: “حرکت تازه کار ، دادا”. من احمقانه ظروف آبی پف ها را روی پیشخوان ، درست در خط دید دختر گرسنه ام قرار داده بودم. با استفاده از حالت پاسخ به محرک معمولی ، هنگامی که میان وعده مورد علاقه خود را مشاهده کرد ، روشن شد. من به عنوان یک روانشناس بالینی و متخصص اوایل کودکی ، از عدم پیش بینی خودم ناامید شدم. این زمان ناهار بود ، نه زمان میان وعده ، و یک تنش اکنون اجتناب ناپذیر بود.

در حالی که من پف های آرزو شده او را در پشت یک درب کودک بسته بندی کردم ، احساسات سیس در آشپزخانه کوچک هابوکن ما فوران کرد. تحت تأثیر ناامیدی قابل درک ، حمله به صدای غیرقابل کنترل و اشک ، مجازات طبیعت برای بی فکر من بود. با این حال ، این اولین رودو با پف من نبود ، و روانشناس دادا دقیقاً می دانست که چه کاری باید انجام دهد: من در سطح او پایین آمدم ، تماس چشمی برقرار کردم ، از نظر همدلی احساسات او را تأیید کردم … و ناگهان در چهره دچار شد.

شرم آور شرمنده معده من ، به سرعت به عنوان عصبانیت آشکار می شود. عادت ضربه زدن به سیس باعث از بین رفتن اعتماد به نفس شخصی و حرفه ای من شد. یک سیلی تحت اللفظی در صورت دخترم یک مشت تصویری در روده به نفس من بود. در محل کار ، من روزانه در مورد قدرت اعتبار سنجی عاطفی به والدین می پردازم ، فقط در پاسخ به استفاده خودم از استراتژی ظریف ، در خانه مورد ضرب و شتم قرار می گیرم. ماهها فرزندپروری ملایم ، در حالی که از بسیاری جهات مفید است ، برای رسیدگی به پرخاشگری CECE اندکی انجام داده بود.

من مانند هر روانشناس دادا که ارزش او را دارد ، من منفعل شدم. وقت آن بود که وقت بگذارد.

“سیس ، شما به دادا ضربه زده اید ، بنابراین باید در صندلی وقت خود بنشینید.”

با عمل به سمت عمل ، من او را چسباندم و او را در یک صندلی محکم در مرکز اتاق نشستم ، که از دسترس خارج می شوند.

“من در صندلی بنشینید تا بگویم شما می توانید پیاده شوید.”

یک موج دوم بازتابنده احساسات دختر من را در اختیار داشت ، که نیرویی که او را از صندلی خارج کرد.

“من در صندلی بنشینید تا من بگویم که می توانید پیاده شوید ،” من هنگام بازگشت دو ساله خود به زندان صندلی خود تکرار کردم. من تایمر را مجدداً تنظیم می کنم و هر بار که CECE فرار می کرد آماده این کار بود. این روش نوشته شده به دور از خارج از کشور بود. این امر از تعامل والدین و فرزند (PCIT) اقتباس شده است ، که به طور گسترده ای به عنوان درمان استاندارد طلا برای رفتارهای مختل کننده در کودکان دو تا هفت سال در نظر گرفته شده است.

همانطور که انتظار می رفت ، CECE در عرض چند ثانیه دوباره از صندلی طاق زد. در اولین وقت یک کودک نو پا ، این نمایشگر مخالفت زمانی است که لاستیک به جاده برخورد می کند. این یک نبرد وصیت نامه بود. آزمایش حل و فصل ؛ محاکمه گریت. مرحله نهایی مسابقات Dada -Duster آغاز شده بود.

و همینطور اضطراب من را داشت.

“اگر این به روابط ما آسیب برساند چه می شود؟” با خودم فکر کردم “اگر او را شرمنده کنم؟” و مهمتر از همه ، “اگر وقت خود را به او آسیب برساند ، چه می شود؟”

ذهن من به سؤالات متداول مشتری هایم به من حمله می کرد. خوشبختانه ، تجربه بالینی و تحقیقات زیادی در مورد استفاده از زمان خارج از کشور به من اطمینان داد: اگر من بی طرف و به فیلمنامه گیر می کردم ، می دانستم که CECE در نهایت می تواند از توسعه تنظیم احساسات بهبود یافته در کودکی و سلامت روانی بهتر در بزرگسالی بهره مند شود.

بعد از بازگشت مکرر او به صندلی ، نفس کشیدم و عرق کردم. به نظر من ، تلاش من برای تنظیم محدود به یک بازی سرگرم کننده تبدیل شده است. CECE اکنون در حالی که من او را بلند و پایین ، بالا و پایین ، بالا و پایین بلند کردم ، از سوار شدن به کارناوال به نام دادا لذت می برد. ناامیدی به کنار ، من اطمینان داشتم که اگر من در این دوره محکم و صادق باشم ، سرانجام در صندلی می ماند. در همین حال ، ریه ها ، دو سر و شانه های من پاسخ می دادند که گویی من آموزش مدار هستم. من تعداد فزاینده ای از تکرارها را شمردم: 20 ، 25 ، 30 ، 35. سرگرمی CECE در حال کاهش بود ، اما سرسختی او پایدار ماند.

من توسط آدرنالین شلیک کردم ، ناراحت شدم. در یک فلاش از ناامیدی عرق ، پیراهن خود را تکان دادم تا خنک شود. من ناگهان خودم را بدون نفس ، پیراهن و تعجب پیدا کردم که آیا همسایگانم از طریق پنجره این چاله فروتن را تماشا می کنند. اوه ، آنچه مشتریان من فکر می کنند اگر بتوانند روز تعطیل دکتر ماززا را رعایت کنند! پیچ و مهره ای از کمدی من را تحت تأثیر قرار داد و باعث ایجاد لبخند غیرقانونی و غیرقابل تحمل شد. بی طرفی من شکسته شد ، من به کودک نوپای دوست داشتنی خود ، شادی زندگی ام پرتوی شدم.

شاید CECE در تغییر انرژی من انتخاب کرده بود. از نظر علمی تر ، او از طریق آنچه رفتارگرایان آن را “انقراض” می نامند ، کار کرده بود. در هر صورت ، دخترم سرانجام سرد شد. او سه دقیقه خود را در صندلی خدمت کرد ، هرچند که با اشک آور ، و به دنبال آن پنج ثانیه لازم از تنظیم خود خاموش. تمام شد

“سیس ، آیا شما آماده هستید که با دادا ملایم باشید؟”

او با عصبانیت تکان داد و من او را در آغوشم جمع کردم. سیس با دستش صورتم را به آرامی لمس کرد.

“ملایم ، ملایم” ، او با صدای شیرین و ملودیک خود تکرار کرد.

همانطور که من او را نگه داشتم ، چیزی بین ما متفاوت بود.

تنش رابطه ما حل شده بود ، جایگزین یک ضلع آرام شد.

فشار بین ما هفته ها مالیات خود را مالیات می داد ، اگرچه من تاکنون متوجه آن نشده بودم. در این لحظه گرانبها ، پیوند ما تازه و درخشان شد. هارمونی قابل لمس بود ، عشق بی حد و حصر بود. اگرچه من شاهد تقویت روابط بی شماری والدین و فرزند پس از یک دوره خارج از کشور بودیم ، اما تجربه این تغییر چشمگیر و شفابخشی خودم قابل توجه بود.

در میان آغوش ما ، تصاویری از آینده متناوب در ذهن من لرزید. اگر من در پاسخ به پرخاشگری او به CECE عذاب ، سرزنش می کردم یا فریاد می زدم ، من به طور ناخواسته رفتاری را که قصد متوقف کردن آن را داشتم تقویت می کردم. نزول تدریجی به “چرخه اجباری” از تعامل والدین و کودک بحث برانگیز برای مراقبان کودکان اراده بسیار متداول است. از طرف دیگر ، والدین بیش از حد مجاز می توانست مجموعه متفاوتی از نتایج موذیانه را به دست آورد. بدون آموزش من ، می توانستم به راحتی این مسیرهای دردناک و در عین حال خوب فرزندپروری را پایین بیاورم. من با همدلی برای خانواده هایی که تمام تلاش خود را انجام می دهند اما از طریق محاکمات و تلاش های بزرگ کردن یک کودک روحیه برآورده می شوند ، غلبه کردم.

این اولین بار از بسیاری از زمان های CEE خواهد بود ، اگرچه من و همسرم در مقایسه با سایر ملزومات والدین ، ​​از جمله زمان بازی ویژه ، مدل سازی ، اعتبار سنجی عاطفی ، هماهنگی و استفاده استراتژیک از آنها ، از آنها به طور کم استفاده می کنیم. این همه ماهرانه به نظر می رسد ، اما همیشه زیبا نیست. مانند اکثر والدین ، ​​روانشناس دادا ، دما ، مضطرب ، شرمنده و بیش از حد خسته برای مقابله می شود. کلیه مراقبان کودکان خردسال می توانند از آموزش والدین و رفتاری از آنها بهره مند شوند. برای خانواده های علاقمند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد PCIT ، لطفاً به pcit.org مراجعه کنید.