همه ما آنجا بوده‌ایم: کسی که دوستش داریم انتخابی می‌کند که به‌طور دردناک و ناامیدکننده‌ای برای او خوب نیست. ما فشار را در داخل احساس می کنیم، که می کشد تا به داخل بپرد و تعمیر شود.

با این حال، تسلیم شدن در برابر رفلکس ثابت معمولا نتیجه معکوس دارد. اگرچه ممکن است به طور موقت احساسات ناراحت کننده ما را تسکین دهد، به ندرت منجر به تغییر پایدار برای طرف مقابل می شود. و اگر آنها تغییر کنند، احتمالاً به این دلیل است که ما اجباری را اعمال کرده ایم که می تواند رابطه را تیره کند.

ریشه های رفلکس ثابت

به موقعیتی فکر کنید که در آن میل به رفع مشکل شدید شد – شاید با شریک زندگی، دوست صمیمی یا کودک بزرگسالتان. حالا این سوال اساسی را از خود بپرسید: می ترسیدم اگر به توصیه من توجه نکنند چه اتفاقی می افتد؟

اغلب یک نتیجه منفی (واقعی یا خیالی) وجود دارد که ما به شدت می خواهیم به آنها کمک کنیم از آن اجتناب کنند، که به ترکیبی از دو احساس قدرتمند و فعال اشاره دارد – عشق و ترس. اگر ماشینی را دیدید که بر روی عزیزتان ضربه می زند، آیا برای ایمن نگه داشتن آن ها فریاد نمی زنید یا وارد عمل نمی شوید؟ وقتی به عنوان محصول طبیعی عشق و ترس درک شود، صدای آژیر رفلکس تثبیت کننده تمام معنا را در جهان ایجاد می کند.

چرا تعمیر کار نمی کند

وقتی میل به درست کردن سرش را پایین می‌آورد، وضعیت معمولاً به اندازه کمک کردن به کسی که از مسیر یک وسیله نقلیه تندرو خارج شود واضح نیست. در عوض، این احتمالاً موقعیتی است که در آن شخص مقابل احساسات متفاوتی در مورد آنچه می خواهد دارد. یا ممکن است بخواهند قدم مثبتی بردارند اما به توانایی خود اعتماد ندارند. در هر صورت، آنها احتمالاً دوسوگرا را تجربه می کنند.

و مراقب باشید: وقتی یک فرد دوسوگرا را تحت فشار قرار می دهیم تا تغییر کند، در معرض خطر قرار گرفتن او در پاشنه های خود هستیم. مردم به طور غریزی در برابر غلبه شدن مقاومت می کنند. ما به دلیل تمایل به حفظ استقلال خود عقب نشینی می کنیم.

3 A: جایگزینی برای رفلکس ثابت

اولین گام برای غلبه بر رفلکس تثبیت کننده این است که بپذیرید که شخص مقابل تنها کسی است که می تواند تصمیم بگیرد که چه کاری انجام دهد. این ساده است اما آسان نیست. “ساده” زیرا این یک حقیقت بدیهی است که همه ما بر انتخاب های خود (و پیامدهای آنها) مالکیت داریم. “آسان نیست” زیرا در پذیرش خودمختاری دیگران، ما با محدودیت های توانایی خود برای کنترل روبرو می شویم.

به طرز متناقضی، چشم پوشی از تلاش برای کنترل می تواند ما را در تأثیرگذاری مثبت و هدایت دیگران مؤثرتر کند. یک جایگزین مناسب برای رفلکس ثابت از یک رویکرد ارتباطی مبتنی بر تحقیق به نام مصاحبه انگیزشی می آید که ما آن را 3 A می نامیم:

خودمختاری را تصدیق کنید. صراحتاً تصدیق کنند که آنها در صندلی راننده زندگی خود هستند.

• اگرچه سخت است، اما احترام می‌گذارم که شما تنها کسی هستید که می‌توانید تصمیم بگیرید که چه کاری انجام دهید.»
• “انتخاب با شماست. من می توانم افکار و آرزوهایم را برای شما به اشتراک بگذارم، اما در نهایت، شما باید تصمیم بگیرید که چه چیزی برای شما مناسب است.”

سوالات باز بپرسید: سؤالات باز بپرسید تا به طرف مقابل کمک کنید تا افکار و ایده‌های خود را در مورد اینکه چگونه می‌خواهد ادامه دهد و چگونه می‌تواند به آن عمل کند، کشف و بیان کند.

• “در مورد تصمیمی که با آن روبرو هستید چه احساسی دارید؟”
• “چه گزینه هایی را در نظر می گیرید؟”
• “چه ایده هایی در مورد نحوه رسیدگی به این موضوع دارید؟”

درخواست اجازه: اگر به اشتراک گذاشتن دیدگاه یا ایده های خود مهم است، لطفاً این کار را انجام دهید. اما قبل از غواصی از طرف مقابل اجازه بگیرید. با این کار، استقلال او را تصدیق می کنید و خود را به عنوان یک شریک، نه یک دیکتاتور مشتاق، در زندگی آن ها قرار می دهید. و در حالی که طرف مقابل اغلب به او اجازه می دهد، اگر این کار را نکند، مهم است که به آن احترام بگذارید.

• “آیا اشکالی ندارد اگر چند فکر را به اشتراک بگذارم؟”
• “من ایده هایی دارم که ممکن است جالب باشد. آیا شنیدن آنها مفید است؟”
• “آیا می توانم درک خود را در مورد ___ به اشتراک بگذارم؟”

در نتیجه گیری

به رسمیت شناختن استقلال دیگران و کاهش میل ما به اصلاح می تواند روابط ما را متحول کند و ما را واقعاً مفیدتر کند. به جای تلاش برای اصلاح، سعی کنید 3 A را اعمال کنید: تصدیق کنید استقلال فرد؛ سوالات باز بپرسید برای کمک به آنها در کشف افکار و احساسات خود؛ و اجازه بخواهید قبل از به اشتراک گذاشتن دیدگاه ها و ایده های خود