[ad_1] بسیاری از افراد در طبیعت ارتباط معنوی عمیقی را تجربه می کنند. من می دانم که انجام می دهم. وقتی از جنگل پیاده می شوم ، کنار یک جریان می نشینم ، به آسمان نگاه می کنم ، یا حتی به یک پرنده آواز گوش می دهم ، بخشی از چیز بزرگتر را احساس ...
[ad_1]
بسیاری از افراد در طبیعت ارتباط معنوی عمیقی را تجربه می کنند. من می دانم که انجام می دهم. وقتی از جنگل پیاده می شوم ، کنار یک جریان می نشینم ، به آسمان نگاه می کنم ، یا حتی به یک پرنده آواز گوش می دهم ، بخشی از چیز بزرگتر را احساس می کنم. طبیعت برای من مانند یک کلیسای جامع احساس می کند و فضای مقدس را ارائه می دهد تا در رابطه من با الهی تأمل کند.
روانشناسان نامی برای این انگیزه برای درک مقدس در طبیعت دارند: “محیط زیست”. در مقاله اخیر منتشر شده در جهت های فعلی در علوم روانشناختی، دانشمندان تحقیقاتی را در مورد چگونگی ارتباط محیط زیست با دو چالش بزرگ امروز جهان ما بررسی کردند: (1) حفظ بهزیستی سیاره ما و (2) حفظ بهزیستی خودمان.
بسیاری از ما عاشق گذراندن وقت در طبیعت هستیم. ما حتی ممکن است به عنوان “محیط زیست” شناخته شویم. با این حال ، EcoSpirituduity فراتر می رود: این شامل دیدن طبیعت به عنوان ذاتاً “معنوی” یا “مقدس” است ، چیزی که باعث تکریم یا احساس بی موقع بودن می شود.
این اظهارات را در نظر بگیرید ، که از معیار اصلی علمی معتبر محیط زیست ناشی می شود:
“در طبیعت مقدس بودن وجود دارد.”
“وقتی در طبیعت هستم ، احساس ترس می کنم.”
“گاهی اوقات با زیبایی طبیعت غلبه می کنم.”
آیا با این گفته ها طنین انداز هستید؟ اگر چنین است ، شما به احتمال زیاد در محیط زیست کسب می کنید.
سیاره ما با چالش های زیست محیطی بیشتر از آنچه در اینجا ذکر می کنم روبرو است. روانشناسان معتقدند که درک یک ارتباط معنوی در طبیعت ، مردم را به مراقبت از زمین ما فراتر از تأثیر سایر نگرش ها و هویت های طرفدار محیط زیست سوق می دهد.
به عنوان مثال ، در یک مطالعه ، شرکت کنندگان بالا در محیط زیست عناصر جهان طبیعی (مانند اقیانوس ها ، کوه ها و جنگل ها) را به محفل درونی نگرانی های اخلاقی خود نزدیک تر از شرکت کنندگان کم در محیط زیست درک می کردند. برای کسانی که از نظر محیط زیست بسیار زیاد هستند ، زمین احساس می کند بیشتر از یک همسایه خوب است که ما مجبور به کمک به آن هستیم تا یک شهروند خارجی که احساس می کنیم باید داشته باشیم.
EcoSpirituality همچنین احساس قدردانی را تشویق می کند. وقتی چیزی را در طبیعت معنوی درک می کنیم ، تمایل داریم بیشتر از آن قدردانی کنیم.
به طور کلی ، تحقیقات موجود نشان می دهد ، اگر ما معتقدیم طبیعت مقدس است ، ما آن را به قلب خود نزدیکتر می کنیم و از آن سپاسگزاریم. این باعث می شود بیشتر ما بخواهیم از آن محافظت کنیم.
با این حال ، محیط زیست نه تنها به نفع سیاره ما است. همچنین به نفع سلامت عاطفی ما است. روانشناسان بر این باورند که کسانی که با طبیعت در سطح معنوی عمیق تر و معنوی درگیر می شوند ، طیف وسیعی از مزایای شخصی را تجربه می کنند.
مطالعات نشان می دهد که جذب عمیق به طبیعت ، اثرات مفید بودن در فضاهای سبز بر روی بهزیستی را تقویت می کند. به نظر می رسد که Ecospiritudition این نوع جذب را تسهیل می کند. تحقیقات در مورد تأثیرات احساس ترس در طبیعت به طور مشابه فواید کاهش استرس و افزایش سلامت روان را نشان می دهد.
از طرف دیگر ، افراد پر از محیط زیست نیز ممکن است وقتی که مشخص می شود که به زمین آسیب می رساند ، “غم و اندوه اکولوژیکی” را تجربه کنند. این احساس غم و اندوه ممکن است دلیل دیگری باشد که باعث ایجاد انگیزه در محیط زیست می شود.
علم در حال ظهور اکوسفریو بودن ، مزایای بسیاری را برای محیط زیست ما و برای خودمان برجسته می کند. بنابراین ، چگونه می توانیم ارتباط معنوی خود را با طبیعت عمیق تر کنیم؟
اگرچه عشق به زیبایی طبیعی ممکن است یک غریزه تکامل یافته باشد ، همانطور که Eo Wilson اظهار داشت ، ما احتمالاً باید ارتباط بین دنیای طبیعی و دنیای معنوی را بیاموزیم. یکی از راه های پرورش این ارتباط از طریق داستانهایی است که طبیعت به جوانان می آموزد مقدس است.
این نوع داستان پردازی مسئولیت بسیاری از جوامع – به ویژه جوامع بومی – به طور جدی است. این یک مسئولیت است که سایر جوامع نیز می خواهند در آغوش بگیرند. به عنوان مثال ، مذاهب نهادی می توانند کار بهتری را برای ترسیم از سنت های خود انجام دهند تا آموزش دهند که چگونه جهان های طبیعی و معنوی در هم تنیده شده اند.
محیط های ضروری می خواند
اگر به دنبال راه هایی برای کشف محیط زیست خود هستید ، در اینجا چهار روش وجود دارد که ممکن است امتحان کنید:
روانشناسان غالباً روی بهزیستی شخصی تمرکز می کنند اما گاهی اوقات عوامل زیست محیطی را که این امر را ممکن می سازد فراموش می کنند. ما به زمین ، آب و زمین برای بقا و شکوفایی بستگی داریم همانطور که سیاره به ما بستگی دارد.
همانطور که دانشمند بومی یوریا سلیدوین می گوید ، “بدون شکوفایی زمین مادر در ابتدا شکوفا نمی شود.” ایجاد یک ارتباط معنوی با طبیعت یکی از راه هایی است که می توانیم سیاره و خودمان را حفظ کنیم.
[ad_2]
