گیاهان استرس زورگویی را آرام می کنند

منبع: Nadiye Odabadsi / Pixabay

اگر رفتارهای قلدری را از طریق یک دریچه پزشکی و نه اخلاقی بررسی کنیم، یک استراتژی اثبات شده برای تغییر این رفتار مخرب از طریق قرار گرفتن در معرض طبیعت است. اگر طغیان‌های قلدری را به‌عنوان نشانه‌ای از یک مشکل سلامت مغز در نظر بگیریم، ممکن است به جای تنبیه، با یک درمان پاسخ دهیم. این شیوه متفاوت تفکر و پاسخ به معنای حذف مسئولیت نیست. بلکه تصدیق می‌کند که شیوه‌ای که ما در حال حاضر با قلدری برخورد می‌کنیم اغلب در پیشگیری یا توقف آن ناکام است. در واقع، پاسخگویی زمانی افزایش می‌یابد که تشخیص دهیم رفتارهای قلدری با بیماری مرتکب قابل مقایسه است و باید نه مجاز به آلوده کردن اهداف و ناظران.

واکسنی برای اپیدمی قلدری

چیزی که شگفت‌انگیز است این است که قرار گرفتن در معرض طبیعت تا چه اندازه در ایجاد راهی برای مجرمان برای مقاومت در برابر قلدری و بهبودی اگر واقعاً به «ویروس» مبتلا شده‌اند، می‌دهد. اوا سلهوب و آلن لوگان در مورد روشی که طبیعت می تواند خشم و تکانشگری مرتبط با خستگی و استرس را التیام بخشد، از تأثیر طبیعت به عنوان «واکسن» یاد می کنند. این رویکرد متفاوت – درمان قلدری به عنوان یک بیماری، نه به عنوان یک شر – این پتانسیل را دارد که از گسترش بیشتر اپیدمی قلدری جلوگیری کند.

نوع قلدری که به مداخلات طبیعت پاسخ می دهد، نوع ساینده است، نه توهین آمیز. همانطور که در مقاله قبلی توضیح داده ام، قلدری ساینده در موقعیت هایی ایجاد می شود که در آن افراد به شدت احساس استرس و تهدید می کنند. چه برای بزرگسالان در محل کار و چه برای کودکان در مدرسه، استرس و تهدید می تواند ناشی از فشار، نیاز به عملکرد، عدم حمایت یا احساس خارج از کنترل بودن باشد. اغلب زمانی که کنترل و تسکین استرس دشوار است، فرد ممکن است از خستگی ذهنی رنج ببرد که در صورت عدم توجه می تواند منجر به فرسودگی کامل شود. تحقیقات نشان داده است که قرار گرفتن در معرض طبیعت، از قدم زدن در جنگل گرفته تا گیاهان در فضای خود، می‌تواند برای کاهش استرس محیط‌های شهری، که اغلب توسط انسان ساخته می‌شود، شگفت‌انگیز باشد.

رفتارهای تهاجمی مانند فریاد زدن، فحش دادن، تحقیر کردن افراد، سرزنش و تهدید – رفتار قلدری کتاب درسی – با بزرگسالان و کودکان پر استرس مرتبط است. این نوع رفتارهای خشمگین و پرخاشگرانه به طرز شگفت انگیزی به قرار گرفتن در معرض طبیعت پاسخ می دهند و حتی اگر افراد مکرراً با دنیای طبیعی به عنوان راهی برای کاهش عوامل استرس زا و آرام کردن سیستم عصبی سمپاتیک خود درگیر شوند، می توان از آنها پیشگیری کرد.

طبیعت دارویی برای قلدری است

در کتاب سال 2012 خود مغز شما روی طبیعتدکتر اوا سلهوب و پزشک متخصص طب طبیعی آلن لوگان از تعدادی از مطالعات استفاده کردند تا بینش عمیقی در مورد اینکه چگونه طبیعت به طور مثبت بر مغز ما تأثیر می گذارد و به طور خاص به ما کمک می کند از قلدری به عنوان یک پاسخ استرس اجتناب کنیم، ارائه کردند. همانطور که در کتابم نشان دادم، مغز قلدریتمام اشکال قلدری می تواند باعث آسیب فیزیکی به معماری مغز ما شود و بنابراین، خواص پیشگیرانه و شفابخش طبیعت می تواند برای حفظ سلامت مغز ما بسیار مهم باشد.

آسیب فیزیکی در مغز و بدن اغلب در نتیجه سطوح بالای هورمون استرس کورتیزول است که می‌تواند به رگ‌های خونی آسیب برساند، هیپوکامپ (ناحیه‌ای در مغز که در حافظه و یادگیری نقش دارد) را جمع کند و میلین (عایق در مغز را فرسایش دهد). ارتباطات الکترونیکی را تسهیل می کند). قلدری در همه اشکال می تواند سیل کورتیزول را در مغز و بدن آزاد کند. اگر دارویی برای این بیماری ناشی از استرس وجود داشت چه؟

سلهوب و لوگان تحقیقات گسترده ای ارائه کردند که نشان می دهد “قرار گرفتن در محیط های مبتنی بر طبیعت با کاهش فشار خون و کاهش سطح هورمون استرس کورتیزول (و سایر نشانگرهای عینی استرس) مرتبط است.” چند نفر وقتی که مغز و بدنشان ناخوشایند است به طبیعت متوسل می شوند؟ حتی چند نفر می‌دانند که زمان صرف شده در طبیعت، تصاویر طبیعت، و قرار گرفتن در معرض گیاهان در داخل خانه، همگی می‌توانند تفاوت قابل توجهی در سلامت و سلامت روان آنها ایجاد کنند؟ امروزه در جامعه به خوبی شناخته شده است و اغلب مورد بحث قرار می گیرد که استرس یک قاتل خاموش است، اما به ندرت چیزی را می شنویم که سلهوب و لوگان در پوشش جامع تحقیقات خود به رسمیت می شناسند و درباره آن بحث می کنند، که این است که طبیعت «یک درمان باستانی رها شده است».

طبیعت از سلامت و عملکرد شناختی پشتیبانی می کند

سلهوب و لوگان توضیح می‌دهند: «مالیات بیش از حد از مغز زمینه را برای افزایش خشم و تکانشگری فراهم می‌کند و این به نوبه خود موجی از منفی‌گرایی را در تمامی انواع تعاملات بین فردی به راه می‌اندازد». مغزهایی که نمی توانند تسکین و بازسازی طبیعی را پیدا کنند، به راحتی ناامید می شوند. آنها مستعد رفتارهای تکانشی و پرخاشگرانه ای هستند که ما در قلدری می بینیم. مغزها نه تنها در حین عصبانیت از نظر شناختی دچار اختلال می شوند، بلکه بر خلاف آنهایی که در معرض طبیعت قرار گرفته اند، سریعاً از انجام وظایف حل مسئله نیز دست می کشند. نیازی به غوطه ور شدن کامل در جنگل یا علفزار ندارد. تحقیقات نشان می دهد که حتی پوشش گیاهی و درختان در امتداد بزرگراه ها می توانند استرس کمتر و آرامش بیشتری را در رانندگان ایجاد کنند و همچنین به آنها کمک می کند تا بعد از تجربه استرس رانندگی توجه خود را برای حل مشکلات یا انجام سایر وظایف شناختی حفظ کنند.

راه دیگری که استرس ناشی از قلدری می تواند از نظر فیزیکی به مغز آسیب برساند، بزرگ کردن آمیگدال (مناطق درگیر در تشخیص تهدید) است. برای مثال، زمانی که افراد در معرض استرس‌های مکرر آزار و اذیت کلامی قرار می‌گیرند یا نادیده گرفته می‌شوند و تحقیر می‌شوند، سیستم تشخیص تهدید می‌تواند بیش از حد فعال شود و هوشیاری بیش‌ازحد می‌تواند بر آن حاکم شود. سلهوب و لوگان تحقیقاتی را برجسته می‌کنند که نشان می‌دهد مراکز ترس مغز، آمیگدال، “توسط طبیعت خنک می‌شوند و توسط صحنه‌های شهری روشن می‌شوند.”

فضای سبز به عنوان یک دارو

در مطالعه‌ای بر روی بزرگسالانی که در معرض استرس‌های اخیر زندگی از جمله «مشکلات روابط» قرار گرفته‌اند، نتایج نشان داد کسانی که در نزدیکی فضای سبز زندگی می‌کنند «احتمال کمتری برای تجربه تأثیرات منفی استرس بر سلامتی دارند». در مطالعه‌ای روی کودکان – که سلهوب و لوگان اذعان می‌کنند که اغلب در معرض عوامل استرس‌زا از جمله «خشونت، سوء استفاده، قلدری» هستند – تأثیرات منفی استرس بر سلامتی به‌طور قابل‌توجهی با «فضای سبز محله امن» کاهش یافت. این کودکان با استرس خشونت، بدرفتاری و قلدری آمیگدال‌هایی دارند که «به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر هستند» و قرار گرفتن در معرض طبیعت می‌تواند با کاهش احساس دائمی ترس و تهدیدی که به آن واکنش نشان می‌دهند، اندازه آنها را کاهش دهد. نویسندگان بدون عبارات غیر قطعی بیان می کنند: “محققان و پزشکان باید اولویت کامل را بر بررسی فضای سبز به عنوان یک عامل دارویی بگذارند.”

زمان آن فرا رسیده است که به اپیدمی قلدری از دیدگاه پزشکی و نه صرفاً اخلاقی بپردازیم. لحظه ای که ما این تغییر را انجام می دهیم، لحظه ای است که شروع به استفاده از درمان های مبتنی بر تحقیق مانند طبیعت می کنیم که نه تنها ارزان و در دسترس است، بلکه نیاز به زیرساخت های کمی برای عرضه دارد.