صحبت با بچه ها در مورد طلاق بسته به سن و سطح درک آنها به رویکردهای مختلفی نیاز دارد. نکته اصلی این است که صادقانه ، اطمینان بخش و سن متناسب با توضیحات خود باشید. در اینجا نحوه صحبت با بچه ها در مورد طلاق در سنین مختلف ، با چند مثال آورده شده است:

کودکان نوپا (سن 2-5 سال)

آن را ساده نگه دارید: از جملات کوتاه و واضح و بدون جزئیات بیش از حد استفاده کنید.

• مثال: “مادر و پدر قصد دارند در خانه های مختلف زندگی کنند. شما در هر دو مکان یک اتاق خواهید داشت و ما همیشه شما را دوست خواهیم داشت.”

به آنها اطمینان دهید: کودکان نوپا ممکن است از ترک یا رها شدن ترس داشته باشند. آنها ممکن است کاملاً درک نکنند اما احساسات شما را انتخاب می کنند. آرام و دوست داشتنی بمانید.

• مثال: اگر فرزند شما می پرسد ، “اما چه کسی از من مراقبت خواهد کرد؟” پاسخ با: “مادر و پدر همیشه هر دو از شما مراقبت می کنند ، فقط در مکان های مختلف. ما هنوز شما را در آن قرار خواهیم داد ، داستانهای خواب را برای شما می خوانیم و با شما بازی می کنیم.”

روال مهم است: پایداری به تنظیم تنظیم کنندگان کمک می کند. به آنها بگویید که چه چیزی یکسان خواهد ماند و چه چیزی تغییر خواهد کرد (زمان خواب ، اسباب بازی های مورد علاقه ، زمان با هر دو والدین).

• مثال: اگر خواب در هر خانه متفاوت است ، بگویید: “در خانه پدر ، شما پتو آبی مخصوص خود را خواهید داشت ، و در خانه مادر ، خرس عروسکی خود را خواهید داشت. اما ما همیشه قبل از خواب زمان داستان خواهیم داشت.”

ابتدایی اولیه (سنین 6-8 سال)

توضیحات مشخص: بچه ها در این سن ممکن است فکر کنند که باعث طلاق شده اند.

• مثال: اگر آنها بپرسند ، “آیا من کاری کردم که شما را مبارزه کنم؟” بگویید: “نه ، شما هرگز ما را نبردید. این یک تصمیم بزرگسالی است. ما هر دو شما را دوست داریم ، و این هرگز تغییر نخواهد کرد.”

به آرامی به س questions الات پاسخ دهید: آنها به احتمال زیاد می پرسند که در کجا زندگی خواهند کرد و چه چیزی تغییر خواهد کرد.

• مثال: “شما در قسمت خانه مامان و خانه پدر در قسمت هفته باقی خواهید ماند. ما یک تقویم خواهیم ساخت تا شما بدانید. ما اطمینان حاصل خواهیم کرد که اسباب بازی ها و لباس های مورد علاقه شما در هر دو مکان قرار دارند.”

احساسات آنها را تأیید کنید: آنها ممکن است احساس غم ، گیج و یا حتی عصبانی کنند.

• مثال: اگر آنها بگویند ، “من نمی خواهم شما طلاق بگیرید!” احساسات آنها را تصدیق کنید: “من می فهمم که این واقعاً سخت است ، و احساس ناراحتی یا دیوانه کردن اشکالی ندارد. شما همیشه می توانید در مورد احساسات خود با من صحبت کنید.”

از سرزنش کردن خودداری کنید: توضیح دهید که این یک تصمیم بزرگسالان است و آنها باعث ایجاد آن نشده و نمی توانند آن را برطرف کنند.

توینها (سنین 9 تا 12 سال)

جزئیات بیشتری را ارائه دهید ، اما آن را متناسب با سن نگه دارید: “ما تصمیم گرفتیم که به طور جداگانه زندگی کنیم زیرا ما هم به همین ترتیب نمی شویم ، اما هر دو شما را دوست داریم.”

• مثال: “مادر و پدر سعی کردند کارها را انجام دهند ، اما فهمیدیم که از هم جدا زندگی می کنیم. این تغییر نمی کند که چقدر شما را دوست داریم یا اینکه همیشه در اینجا برای شما خواهیم بود. “

احساسات را تصدیق کنید: آنها ممکن است احساس غم ، عصبانیت یا سردرگمی کنند. به آنها اجازه دهید احساسات خود را ابراز کنند و به نحوه عملکرد احساسات خود توجه کنند.

• مثال: “همه ما در این مورد احساسات زیادی خواهیم داشت و داشتن آنها اشکالی ندارد. “

گفتگوهای باز را تشویق کنید: ممکن است توینها به طور مستقیم احساسات خود را بیان نکنند.

• مثال: اگر فرزند شما ساکت است ، بگویید: “من می دانم که این یک تغییر بزرگ است. شما لازم نیست که اکنون صحبت کنید ، اما هر وقت می خواهید سؤال کنید یا احساسات خود را به اشتراک بگذارید ، من اینجا هستم تا گوش کنم.”

صادقانه به سوالات پاسخ دهید: آنها ممکن است بپرسند “چرا؟” یا “آیا با هم برمی گردی؟” به درستی اما به آرامی پاسخ دهید ، و وعده هایی را که ممکن است نتوانید حفظ کنید.

به آنها در مورد تغییرات اطمینان دهید: “شما هنوز هم به همان مدرسه می روید و می توانید دوستان خود را دقیقاً مانند گذشته ببینید. بازی های فوتبال و بازی های شما تغییر نمی کنند.”

نوجوانان (سن 13-18 سال)

صادق باشید اما از افزایش بیش از حد خودداری کنید: نوجوانان می توانند بیشتر درک کنند اما به جزئیات بزرگسالان احتیاج ندارند. در حقیقت ، به اشتراک گذاری جزئیات می تواند یک بار ناخواسته برای نوجوانان باشد.

• مثال: “ما مدتی در ازدواج خود مشکلی داشتیم و تصمیم گرفتیم که این بهترین انتخاب باشد. ما می دانیم که این کار سخت است و می خواهیم از طریق آن به شما کمک کنیم.”

مبارزات آنها را تصدیق کنید: ممکن است نوجوانان احساس ناامیدی ، خجالت و یا نگرانی از آینده کنند. بگذارید آنها صحبت کنند.

استقلال آنها را تصدیق کنید: نوجوانان ممکن است با عصبانیت ، عقب نشینی یا اجتناب واکنش نشان دهند. بگذارید در تصمیماتی که بر روال و روابط آنها تأثیر می گذارد ، حرفی برای گفتن داشته باشند.

• مثال: اگر آنها بگویند ، “هر چه ، من اهمیتی نمی دهم ،” پاسخ با: “من می دانم که این کار سخت است ، و شما ممکن است اکنون بخواهید در مورد آن صحبت کنید. اما هر وقت این کار را می کنید ، من اینجا هستم.”

در مورد تأثیرات بلند مدت بحث کنید: “ما تعطیلات و تعطیلات را با هم فهمیدیم ، و اطمینان حاصل خواهیم کرد که برای شما مفید است. ما همانطور که می رویم در مورد آن صحبت خواهیم کرد.”

نکات کلی برای همه سنین

هرگز پدر و مادر دیگر را بدبخت نکنید: تمرکز خود را روی بهزیستی کودک نگه دارید.

• مثال: به جای “پدر همیشه دیر است که شما را بلند می کند ،” بگو “پدر یک برنامه شلوغ دارد ، اما او به محض اینکه می تواند در اینجا خواهد بود.”

بیان را تشویق کنید: “شما می توانید در یک ژورنال بنویسید ، تصاویر بکشید ، یا هر زمان که بخواهید با من صحبت کنید.”

حفظ قوام: بچه ها وقتی می دانند چه انتظاری دارند احساس امنیت بیشتری می کنند.

سوالات را تشویق کنید: به آنها بگویید که همیشه می توانند با شما صحبت کنند.

به آنها اطمینان دهید که تقصیر آنها نیست: بچه ها اغلب مقصر طلاق هستند.

در صورت لزوم به دنبال کمک حرفه ای باشید. “صحبت با یک مشاور می تواند در صورتی که واقعاً ناراحت یا گیج شده اید ، کمک کند. آیا دوست دارید با کسی که می تواند کمک کند ملاقات کنید؟”

برای یافتن یک درمانگر ، به فهرست روانشناسی امروز مراجعه کنیدبشر