شهادت امام کاظم چندم است | زندگینامه امام کاظم
امشب شهادت امام موسی کاظم هفتمین امام شیعیان میباشد.
امشب شهادت امام موسی کاظم هفتمین امام شیعیان میباشد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، امام کاظم هفتمین جانشین برحق پیامبر اعظم میباشد. امام کاظم به دلیل کظم زیاد به این کلمه معروف شدند. ایشان پدر علی ابن موسی الرضا هستند. امام کاظم در کاظمین قرار دارد. امام کاظم به باب الحوائج معروف میباشد. امام کاظم برای مردم به شدت برای افراد دوست داشتنی میباشد و همین موضوع برای مسلمین دوست داشتنی است. برای با خبر شدن از جزئیات بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر اندیشه قرن را تا انتها دنبال کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
نام: موسى بن جعفر
كنیه: ابو ابراهیم، ابوالحسن، ابوالحسن اوّل، ابوالحسن ماضى، ابوعلى و ابواسماعیل.
القاب: كاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح.

امام کاظم
حضرت موسی بن جعفر (ع) مشهور به امام موسی کاظم (ع) امام هفتم شیعیان، در بیستم ماه ذی الحجه سال ۱۲۸ هجری قمری، در قریه ابواء( بین مکه و مدینه) دیده به جهان گشود. بعضی مکان تولد ایشان را مدینه دانسته اند.
در مورد تاریخ تولد امام کاظم علیه السلام اختلاف است؛ طبری میلاد ایشان را در ذی الحجه و طبرسی آنرا در ۷ صفر دانسته است. پدر بزرگوارشان امام صادق علیه السلام، امام ششم شیعیان و مادر مهربان مکرمه اشان، حمیده کنیزی از اهل مغرب یا اندلس (کشور اسپانیا) بوده است و نام پدر حمیده را صاعد مغربی( بربری) گفته اند. (بیشتر بخوانید: ماجرای ولادت امام موسی کاظم علیه السلام )
موسی بن جعفر، بعد از شهادت امام جعفر صادق علیه السلام در سال ۱۴۸ قمری در ۲۰ سالگی به امامت رسید.
دوران امامت وی با پادشاهی چهار تن از خلفای عباسی همزمان بود. حدود ۱۰ سال از امامت او در حکومت منصور( ۱۳۶- ۱۵۸ق)، ۱۱ سال در حکومت مهدی عباسی( ۱۵۸- ۱۶۹ق)، یک سال در خلافت هادی عباسی( ۱۶۹- ۱۷۰ق) و ۱۳ سال در حکومت هارون(۱۷۰- ۱۹۳ق) سپری شد. مدت امامت موسی بن جعفر ۳۵ سال بود و با شهید شدن وی در سال ۱۸۳ق امامت به فرزندش، امام رضاعلیه السلام انتقال یافت/بیتوته
مراجع قدیمی در مورد تعداد دقیق فرزندان او توافق نداشتند. آنها بین سی، سی و هفت و چهل، از جمله دختر و پپسر بودند. شناخته شده ترین در میان پسران علی بن موسی الرضا (ع) امام هشتم بود که به امامت رسید و در مشهد در ایران به خاک سپرده شد و مشهورترین آنها در بین دختران معصومه (س) بود.
امام کاظم (علیه السلام) در طول عمر خود، پیش از عهده دار شدن مسئولیت امامت، شاهد ظلم و ستم فراوان مقامات عباسی نسبت به بنی هاشم، طایفه خود و به ویژه اهل بیت بود. او شاهد بود که منصور، خلیفه عباسی، چگونه با پسر عموهای خود، فرزندان حسن و حسین، رفتار می کرد و چگونه آنها را در معرض شکنجه قرار می داد. منصور به ظلم و اعمال وحشیانه خود در برابر مخالفان مشهور بود.
سرانجام نیز پدر ایشان امام صادق (ع) با مسموم کردن او در سال 148 هجری قمری قربانی او شد. امام کاظم همه آن وقایع را تجربه کرد و با صبر و استقامت و خونسردی فراوان با آن روبرو شد. جدش امام حسین (ع) الگوی بزرگی بود که از آن پیروی کرد.
وی پس از پدرش که در سال 148 هجری قمری در شهادت به شهادت رسید، در آخرین دوره سلطنت المنصور که با رحلت او در سال 158 هجری قمری به پایان رسید، مسئولیت امامت را بر عهده گرفت.
منصور پس از قتل امام صادق (ع) با فرزندش امام کاظم (ع) با میانه روی رفتار می کرد. با این حال، او با احتیاط مراقب او بود و حرکات ایشا را دنبال می کرد. با این حال امام از فرصت های بدست آمده برای ایراد سخنرانی و نشر علم در مدینه استفاده کرد. خلیفه بعدی که جانشین منصور شد، امام را مدتی در زندان نگه داشت و زمانی که خواب دید او را آزاد کرد. او گفت که در خواب امام علی بن ابیطالب (ع) را دیدم که بر او آیه ای از قرآن را تلاوت می کرد: «پس آیا از تو انتظار می رود که اگر بر تو مسلط شد، فساد کنی. زمین، و پیوند خویشاوندی و خویشاوندی خود را قطع کنید؟»
او از امام قول خواست که علیه او و فرزندانش توطئه نکند. امام کاظم به او اطمینان داد که هرگز قصدش این نبوده است. پس او را آزاد کرد و اجازه داد تا نزد خانواده اش در مدینه برود./منیبان
ایشان در روز جمعه، 25 رجب سال 183 قمری در بغداد به شهادت رسید. (صدوق، عیون اخبار الرضا، ج1، ص99و105) اما شیخ مفید روز شهادت آن حضرت را 24 رجب می داند. (مفید، الارشاد، ج2، ص215)
ایشان روزهای آخر عمر خود را در زندان سِنْدی بن شاهِک سپری می کرد و به دستور هارون الرشید و به دست سندی مسموم شد و سه روز پس از آن به شهادت رسید. (مفید، الارشاد، ج2، ص242)
سندی بن شاهک پس از شهادت موسی بن جعفر(ع) ، برای جلوه دادن شهادت امام به مرگ طبیعی، پیکر امام را به عده ای از فقها و سرشناسان بغداد نشان داد تا ببینند در بدن امام جراحتی وجود ندارد و به دستور او پیکر امام را روی پل بغداد قرار گرفت تا همه ببینند که امام به مرگ طبیعی از دنیا رفته است. ( مفید، الارشاد، ج2، ص242-243 )
گرچه درباره شهادت امام روایات متعددی وجود دارد اما بیشتر تاریخ نویسان معتقدند امام را یحیی بن خالد و سندی بن شاهک مسموم کرده اند. (قرشی، حیاة الامام موسی بن جعفر، ج2، ص508-510)
پیکر موسی بن جعفر(ع) را در مقبره خانوادگی منصور دوانیقی که به مقابر قریش شهرت داشت، دفن کردند زیرا عباسیان می ترسیدند که مکان دفن امام محل تجمع شیعیان شود. (صدوق، عیون اخبار الرضا، ج1، ص99و105)آرامگاه امام کاظم(ع) در منطقه کاظمین در بغداد به حرم کاظمین مشهور و زیارتگاه مسلمانان است./نمناک
اندیشه قرن
پایان/*
اندیشه قرن را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.