“خود را با ADHD برچسب گذاری نکنید.”

“شما بیشتر از اختلال خود هستید.”

“دست از ایجاد ADHD شخصیت خود متوقف کنید.”

تعداد زیادی از افراد با ذکاوت در مورد این واقعیت که پذیرش برچسب توجه/کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) اشتباه است و منجر به یک شیب لغزنده از باورهای محدود کننده مانند “من ADHD دارم ، بنابراین نمی توانم موفق شوم.”

همانطور که معلوم است ، مانند اکثر چیزها ، بحث پیچیده تر از یک جواب درست یا نادرست است ، بنابراین من از شما دعوت می کنم تا چندین طرف این بحث را با من کشف کنید.

1. دسترسی به تشخیص

اگر به ADHD مبتلا شده اید ، به دارو دسترسی دارید ، یا حتی اگر مبارزات خود را درک کرده اید و موفق شده اید استراتژی هایی را برای رفع مشکلات خاص ایجاد کنید ، این به دلیل برچسب ADHD بود.

این برچسب ، به عنوان یک تعریف بالینی ، لیستی از علائم یا صفات را شامل می شود که ارتباط بهتر با یکدیگر را برای بیماران ، پزشکان و افراد مختلف آسان می کند.

برچسب ADHD ذاتاً به درمان دسترسی می یابد. اینگونه است که شما به اسکان ، شناخت معلولیت و دانش دسترسی پیدا می کنید و حتی ممکن است اینگونه باشد که این مقاله را با خواندن عنوان و شناسایی برچسب ADHD پیدا کردید.

اگر این برچسب دلیلی بود که شما به دنبال کمک ، ابزارهای پیاده سازی شده و دارویی هستید ، پس از آن به خود برچسب ADHD را در هر نقطه از زندگی خود اختصاص دهید است ، در واقع ، مفید و مفید است.

2. جامعه

با گرفتن برچسب ADHD و شناسایی خود به این ترتیب ، می توانید افراد همفکر را نیز پیدا کنید ، مبارزات خود را به اشتراک بگذارید و حس جامعه و تعلق پیدا کنید. به هر حال ، افراد مبتلا به ADHD الگوهای منحصر به فرد زبان و ارتباط را نشان می دهند ، و شناسایی خود به این ترتیب ممکن است یکی از راه های یافتن دیگران باشد که در مبارزات و چالش های شما سهیم هستند.

در آغوش گرفتن برچسب ADHD ممکن است در این حالت نیز مثبت باشد ، زیرا این امر شما را ترغیب می کند که بیرون بروید و به دنبال افرادی باشید که عصبی شما را به اشتراک می گذارند. و ما می دانیم که احساس تعلق و جامعه با سلامت روانی بهتر و نتایج کلی در طول زندگی مرتبط است.

3. هویت

هویت شما بر رفتار ، ادراک و اقدامات شما تأثیر می گذارد. این بدان معنی است که به محض ادغام ADHD در مفهوم سازی خود در مورد خود ، شما با انسجام با آنچه که خود هستید شروع خواهید کرد دانستن ADHD بودن این بدان معناست که رفتار شما و اینکه چگونه این هویت بر شما تأثیر می گذارد ممکن است به عنوان تابعی از درک شما از ADHD تغییر کند.

به عنوان مثال ، هنگامی که افراد خود را به عنوان بی نظمی تشخیص می دهند ، تمایل دارند که دید سفت و سخت تری نسبت به خود داشته باشند ، کمتر مستعد تغییر هستند و همچنین تمایل دارند که عزت نفس و حس ارزش خود را کاهش دهند. در این حالت ، در آغوش گرفتن برچسب ADHD به عنوان یک اختلال ممکن است در طولانی مدت ضد تولید باشد.

اما اگر دیدگاه ظریف تری نسبت به ADHD داشته باشید ، چه می کنید؟

ADHD مطمئناً معلولیت است و داشتن این دانش در مورد چگونگی تأثیرگذاری بر زندگی شما بر تصمیماتی که شما به پیش می روید تأثیر می گذارد. شما ممکن است برخی از فرصت ها را پشت سر بگذارید زیرا فکر می کنید آنها با علائم و صفات شما ناسازگار هستند.

اما همچنین ممکن است بدانید که ADHD با برخی نقاط قوت مانند خلاقیت ، تمرکز بیش از حد یا تفکر خارج از جعبه همراه است. ادغام این دیدگاه خنثی تر و ظریف تر از ADHD در هویت شما ، بنابراین دیدگاه شما را نسبت به نتایج منفی جلب نمی کند بلکه در عوض شما را با لنز درک آنچه ممکن است و آنچه نیست ، آغوش می کند.

ADHD بر هر بخش از زندگی تأثیر می گذارد. این یک بخش جدایی ناپذیر است که شما چه کسی هستید ، به همان اندازه رنگ پوست ، ملیت یا تجربیات شما. شما ADHD خود به همان روشی هستید که من ایتالیایی و فرانسوی هستم. این من هستم ، اما این نیز کل داستان نیست.

برچسب ها ذاتاً خوب یا بد نیستند ، اما به نظر می رسد که آنها ضد تولید نیستند. آنها ارتباطات ، درک پرورش و توانمندسازی مردم را تشویق می کنند تا به دنبال کمک و معالجه برای رنج خود باشند.

من وقتی 28 ساله بودم به ADHD مبتلا شدم. قبل از آن لحظه ، من اغلب برچسب های “تنبل” ، “پریشان” ، “فراموشی” ، “غیرقابل اعتماد” ، “استدلال” و “بی نظم” را تصویب می کردم. من نمی توانم برای همه صحبت کنم ، اما می توانم با اطمینان به شما بگویم که هرکدام از این افراد نسبت به برچسب تک “ADHD” که بعد از قرار ملاقات پزشک در آوریل 2022 شروع کردم ، به عزت نفس من آسیب بیشتری وارد کرد.

از آنجا که من تشخیص خود را دریافت کردم ، برچسب “ADHD” به من اجازه داده است تا بیش از 600 مقاله علمی را در مورد این موضوع بخوانم تا مغز من را بهتر بشناسم. همچنین به من این امکان را داده است که در مورد آن در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی صحبت کنم و آن دانش را به اشتراک بگذارم. سرانجام ، این به من اجازه داده است که کتاب خود را بنویسم ، کتابچه راهنمای کاربر ADHD ، و به افراد بیشتری با دانش جمع آوری شده در آن کمک کنید.

از زمان تشخیص من ، من نسبت به آینده احساس اطمینان کرده ام زیرا می توانم برنامه ریزی کنم ، می دانم چه چالش هایی ممکن است در پیش باشد. من به تدریج دیدگاه مثبتی از خودم ایجاد کردم ، که کاستی های مغزم را می پذیرفتم و به جای اینکه با ذهنم تا حد فرسودگی بجنگم ، با آنها کار کردم.

از زمان تشخیص من ، انجام اقدامات و پیشرفت به جلو ، بهبود و رشد آسان تر شده است. نوشتن داستان خودم برای من آسان تر شد.

و آن داستان با یک برچسب ساده آغاز شد: “ADHD”