از طریق کار بالینی من با بازماندگان تروما ، آموخته ام که کلمات تأثیرگذاری عمیق می تواند داشته باشد. من در تلاش هستم که از زبان متفکرانه در درمان استفاده کنم ، با هدف عدم رعایت مجدد یا باطل کردن تجربه یک بازمانده. متأسفانه ، بسیاری از مراجعان هنوز با زبان مضر در خارج از درمان روبرو می شوند و این روند بهبودی آنها را مختل می کند.

کلمات دارای قدرت عظیم هستند. سخنان ما می تواند کسی را بلند یا دفن کند. این امر به ویژه در مورد بازماندگان تروما صادق است. کلمات اشتباه می توانند دردی را که قبلاً به همراه دارند ، زخمی ، منزوی و تشدید کنند. زبان خاصی می تواند مجدداً زخم های قدیمی را تحریک کرده و احساس شرم ، گناه ، عدم کفایت و بی اعتمادی را تقویت کند.

قدرت زبان در تروما

تروما ، چه از سوءاستفاده ، از دست دادن ، خشونت و یا سایر وقایع تغییر دهنده زندگی ، هسته اصلی احساس ایمنی فرد را لرزاند.¹ شفابخشی شامل بهبودی از اتفاقات و بازسازی اعتماد است. زبان نقش اساسی در این فرایند دارد.

کلمات مضر برای جلوگیری از

هنگام صحبت با یا در مورد بازماندگان تروما ، سخنان ما می تواند فضایی برای بهبودی ایجاد کند یا درد آنها را تقویت کند. زبان شفابخشی احساسات را تأیید می کند ، همدلی را تقویت می کند و به بازماندگان اجازه می دهد احساس کنند. اما هنگامی که ما از کلماتی استفاده می کنیم که برکنار ، به حداقل می رسند یا سرزنش می کنیم ، آسیب ها را عمیق می کنیم و روند بهبودی را مانع می کنیم.

1. “ببخشید و فراموش کنید.”

این عبارت برای من اهمیت شخصی دارد ، زیرا این به تجربه شخصی من در مورد سوءاستفاده از دوران کودکی گره خورده است.

در سن 2 سالگی ، من از بچه نگهدار خود ، همسایه پدربزرگ و مادربزرگ پدری من ، کسی که به خانواده ام اعتماد داشت ، مورد آزار و اذیت قرار گرفتم. این سوءاستفاده زخم های جسمی را به همراه داشت و منجر به اقامت یک ساله در بیمارستان شد. با وجود این ، برخی از اعضای خانواده با او در تماس بودند و این مرا وادار به تعامل با او کرد. وقتی ابراز ناراحتی کردم ، به من گفته شد که برای بهبودی ، باید “بخشش و فراموش کنم”. این کلمات به جای کمک ، درد من را بی اعتبار کردند و باعث شد احساس انزوا تر کنم و تلاش خود را برای اعتماد به دیگران عمیق تر کنم.

بخشی از شفابخشی این است که به بازماندگان فضا برای صحبت در مورد تجربیات خود در هر زمان که نیاز داشته باشند. فشار آوردن به آنها برای بخشش ، این پیام مضر را ارسال می کند که درد آنها نباید تصدیق یا به اشتراک گذاشته شود و روند بهبود آنها باید عجله شود.²

2. “این می توانست بدتر باشد.”

بعضی اوقات ، دوستان و خانواده ممکن است سعی کنند با گفتن “این می توانست بدتر باشد.” با این حال ، این درد بازمانده را به حداقل می رساند. من این دست اول را با جنجال، مشتری که سابقه آسیب جنسی نظامی داشت.

کریس به جلسه ما به وضوح پریشان آمد ، لباس هایش در بی نظمی و ناامیدی خود را به اشتراک گذاشت: “من از نظر جنسی نفوذ نکردم ، اما هنوز نقض شدم. وقتی همسرم می گوید ممکن است بدتر شود ، تنها چیزی که می شنوم این است که او فکر نمی کند آنچه برای من اتفاق افتاده است ارزش بحث دارد. “

در حالی که ممکن است هدف ارائه دیدگاه باشد ، این زبان احساسات بازمانده را باطل می کند. چه عمدی باشد و چه نباشد ، مقایسه تجربیات با دیگران درد بازمانده را به حداقل می رساند ، احساسات آنها را تضعیف می کند و نشان می دهد که آسیب های آنها از اهمیت کمتری برخوردار است. سفر هر بازمانده معتبر و منحصر به فرد است و درد آنها چیزی نیست که باید کم شود.

3. “شما خیلی حساس هستید.”

پس از تروما ، طبیعی است که پاسخ های عاطفی از جمله ترس ، عصبانیت ، غم و اندوه و اضطراب را تجربه کنیم. برای برخی از بازماندگان ، این احساسات همچنان ادامه دارد و باعث ایجاد اختلال در زندگی روزمره می شود.

ونسا ، به عنوان مثال ، به اشتراک گذاشته شده: “تصادف رانندگی من سالها پیش اتفاق افتاد ، اما هر بار که با کسی رانندگی می کنم ، احساس کنترل می کنم. من باید به آنها بگویم که آن ماشین را “آهسته” یا “تماشا کنید.” من وحشت دارم ، اما آنها همیشه می گویند من خیلی حساس یا بیش از حد واکنش نشان می دهم. “

مشتری دیگر ، امی، به اشتراک گذاشته شده ، “دوستانم دائماً می گویند من هر بار که اضطراب دارم یا آشکارا گریه می کنم ، فرد بسیار حساس هستم. به همین دلیل نمی توانم به مردم بگویم که چه احساسی دارم. من تعطیل شده ام و پذیرفته ام که باید احساساتم را پنهان کنم. “

گفتن به کسی که آنها “بیش از حد حساس هستند” پاسخ های عاطفی خود را رد می کنند ، به ویژه هنگامی که این پاسخ ها به طور مستقیم با آسیب های گذشته گره خورده اند.³ احساسات واکنشهای طبیعی به تروما هستند. تماس با کسی “بیش از حد حساس” برای احساس این احساسات ، تجربه آنها را باطل می کند و باعث می شود از آسیب پذیری خود شرمنده شوند. همچنین نشان می دهد که آنها باید احساسات خود را سرکوب کنند ، که اغلب برای بهبودی ناسالم و ضد تولید است.

4. “در ملاء عام نیست.”

کلیشه های عمومی در مورد تروما می تواند عمیقاً بر حمایت از بازماندگان تأثیر بگذارد. این عقاید بر نحوه درک دیگران از شدت تروما تأثیر می گذارد ، که می تواند تمایل آنها برای ارائه همدلی ، درک و کمک را شکل دهد.

وقتی یک بازمانده تجربیات خود را به ویژه در رسانه های اجتماعی به اشتراک می گذارد ، گاهی اوقات به آنها گفته می شود که هستند دفع تروما، که به تخلیه تجربیات آسیب زا ناگهان یا بدون هشدار اشاره دارد. با این حال ، آنچه اغلب به عنوان دامپینگ تروما دیده می شود ممکن است تلاش بازمانده برای افزایش آگاهی یا ابراز احساسات باشد که قبلاً رد یا خاموش شده بودند

این مورد برای رنک، مشتری که قبلاً خشونت شریک بین فردی (IPV) را تجربه کرده بود ، این رابطه را ترک کرد و اکنون از سیستم عامل های رسانه های اجتماعی خود برای گسترش آگاهی در مورد IPV استفاده می کرد. در حالی که هنگام شروع درمان ، احساس قوی تر و مقاومت بیشتری نسبت به خود داشت ، از افسردگی مداوم خبر داد.

او به اشتراک گذاشت ، “من می خواهم برای کمک به دیگران در مورد اجتماعی خود آگاهی داشته باشم ، اما هر بار که این کار را می کنم ، برخی از افراد به من می گویند که نباید در مورد این موضوع بحث کنم. من آن را دریافت نمی کنم مثل این است که مردم هنوز انتظار دارند که من ساکت بمانم و سوءاستفاده کنم. “

کلماتی که باعث بهبودی می شوند

بهبودی از تروما یک سفر عمیقاً شخصی است و زبان ابزاری است که می تواند مانع یا کمک کند. از آنجا که ما با بازماندگان تروما تعامل داریم ، چه در زندگی شخصی ما و چه در تنظیمات حرفه ای ، مهم است که به سخنان خود توجه داشته باشیم. Healing Language به تجربه بازمانده احترام می گذارد ، احساسات آنها را تأیید می کند و یک محیط دلسوزانه را برای بهبودی ترویج می کند.

در اینجا عباراتی آورده شده است که می تواند به باز کردن درب برای بهبودی کمک کند:

• “من نمی توانم تصور کنم که این چقدر برای شما باید سخت باشد ، اما من اینجا هستم که گوش کنم.”
• “این قابل درک است که شما اینگونه احساس می کنید. “
• “درد شما واقعی است.”
• “متاسفم که برای شما اتفاق افتاد.”
• “من شما را باور دارم.”

در حالی که ما ممکن است همیشه کلمات کاملی را که می گویند نمی دانیم ، صرفاً با همدلی و انتخاب کلماتی که منعکس کننده احترام و مهربانی است می تواند به بازماندگان کمک کند تا قدرت خود را بازگو کنند.