درد مزمن تا حدودی رمز و راز است – این یک بیماری شایع و پیچیده با دلایل غالباً ناشناخته است که توسعه آن کاملاً درک نشده است. با گذشت زمان ، به نظر می رسد که تجربه سیگنال های درد مکرر باعث تقویت برخی ارتباطات عصبی از طریق حساسیت به سیستم عصبی محیطی و مرکزی می شود و در نتیجه درک جسمی و عاطفی از درد که ماندگار است و کیفیت زندگی افراد را مختل می کند.

درد مزمن منبع مهمی از رنج و ناتوانی است و اغلب با عوارض سلامت روانی و عاطفی از جمله اضطراب و افسردگی همراه است. شایع ترین شکل درمان مواد افیونی تجویز است که بسیار اعتیاد آور هستند و معمولاً تسکین کوتاه مدت محدود یا در بخش مربوطه از کسانی که از درد مزمن رنج می برند ، به هیچ وجه تسکین می یابد.

روانگردان ، مانند Psilocybin ، MDMA ، Ketamine ، LSD و Ayahuasca ، پتانسیل درمانی امیدوار کننده ای را برای انواع اختلالات نشان داده اند که شامل افسردگی مقاوم در برابر درمان ، PTSD و حتی اعتیاد است و تحقیقات در حال رشد نیز نشان می دهد که ممکن است افراد مبتلا به درد مزمن باشند. یک مطالعه 2023 بیماران درد مزمن در مورد استفاده روانگردان و سطح تسکین نسبی آنها را با درمان معمولی و دوز روانگردان مورد بررسی قرار داد. در طی پنج شرایط درد ، این تحقیق-فیبرومیالژیا ، آرتریت ، میگرن ، سردرد از نوع تنش و سیاتیک را مورد بررسی قرار داد-شرکت کنندگان گزارش دادند که روانگردان منجر به تسکین درد بهتر در مقایسه با داروهای معمولی در چهار مورد از این پنج نفر می شود ، سیاتیک استثناء است. (1)

درد مزمن اغلب با اختلالات مصرف مواد همراه است و گزینه های درمانی بیشتر را پیچیده می کند. در حالی که مطالعات قبلی نشان داده اند که روانپزشکی به طور بالقوه می تواند به کاهش علائم درد کمک کند ، تاکنون اندکی در مورد تأثیر آنها بر الگوهای مصرف مواد در افراد مبتلا به درد مزمن شناخته شده است.

با توجه به یافته های اخیراً منتشر شده در مجله درد انگلیس ، بر اساس یک بررسی بزرگ از بیماران مبتلا به درد مزمن ، استفاده از روانگردان طبیعت گرایانه (یعنی استفاده از خود هدایت شده بدون ساختار حرفه ای یا راهنمایی) منجر به کاهش قابل توجهی در مصرف مواد و همچنین پیشرفت های درک شده در علائم سلامت جسمی و روحی شد. (2)

محققان با استفاده از داده های حاصل از بررسی جهانی روانگردان ، یک بررسی مقطعی انجام دادند که بین ماه مه و ژوئن سال 2023 به صورت آنلاین توزیع شد. آنها پاسخ های 466 بزرگسال 21 ساله و بالاتر را که از استفاده از روانگردان برای مدیریت خود در شرایط درد مزمن استفاده می کردند ، تجزیه و تحلیل کردند. شرکت کنندگان اطلاعاتی در مورد استفاده روانگردان ، تغییر در استفاده از مواد غیر روانپزشکی و نتایج بهداشتی درک کرده اند. از 466 شرکت کننده در این نظرسنجی ، 46.1 ٪ زن و میانگین سنی همه شرکت کنندگان 42.6 سال بود.

در بین 453 شرکت کننده که قبلاً از مواد غیر روانی استفاده کرده بودند ، 86.3 ٪ گزارش دادند که حداقل یک ماده را پس از استفاده روانگردان کاهش یا متوقف کرده اند. متداول ترین مواد گزارش شده که قطع شده یا کاهش یافته بودند ، الکل (1 /71 ٪) و مواد افیونی تجویز شده (64.1 ٪) و پس از آن داروهای ضد افسردگی (1 /63 ٪) و مواد افیونی غیرقانونی (7 /60 ٪) بودند. با این حال ، 39.1 ٪ از شرکت کنندگان از افزایش یا شروع مصرف مواد پس از تجربیات روانگردان خبر دادند ، با بیشترین افزایش مشاهده شده برای مواد افیونی غیرقانونی (8 /27 ٪) و حشیش (5 /21 ٪).

روانگردان خاص که اغلب به کاهش مصرف مواد کمک می کند ، psilocybin (29.9 ٪) و پس از آن کتامین (5 /12 ٪) و Ayahuasca (11.8 ٪) بود. نکته قابل توجه ، 21.2 ٪ از شرکت کنندگان که میزان مصرف مواد خود را کاهش داده اند ، کاهش پایدار را که بیش از 26 هفته به طول انجامید ، گزارش کردند.

بر اساس گزارش های گذشته نگر ، اثربخشی درک شده روانپزشکی برای سلامت جسمی و روانی مثبت و بادوام بود. 78.8 ٪ از شرکت کنندگان گزارش دادند که روانگردان در مدیریت شرایط سلامت جسمی مؤثر است ، با درد مزمن ، میگرن و اختلالات خواب که بیشترین ذکر آنهاست. علاوه بر این ، 99.3 ٪ از شرکت کنندگان ، روانپزشکی را برای شرایط سلامت روان ، به ویژه افسردگی ، اضطراب و اختلال استرس پس از آسیب ، مفید دانستند.

شرکت کنندگان کاهش مصرف مواد و پیشرفت های بهداشتی را به افزایش احساس ارتباط: به خود (62.7 ٪) ، به دیگران (52.2 ٪) و طبیعت (50.4 ٪) نسبت دادند. نارضایتی از درمانهای متعارف به عنوان دلیل اصلی بازگشت به روانپزشکی به عنوان گزینه (2 /41 ٪) ذکر شد.

محدودیت های این مطالعه شامل اعتماد به نفس آن به داده های خود گزارش شده و تعصب احتمالی فراخوان است. علاوه بر این ، نمونه بررسی از گروه های ذینفع روانگردان استخدام شد و پتانسیل تعصب ذاتی نسبت به نتایج مثبت بود.

مکانیسم بالقوه عمل روانگردان بر درد مزمن

تحقیقات حاکی از آن است که ویژگی های تغییر دهنده ذهن روانگردان از طریق فعال شدن یک گیرنده خاص سروتونین (5-HT2A) رخ می دهد که به طور موثری مناطقی از اتصال عملکردی در مغز را بازنشانی می کند که به نظر می رسد در بسیاری از حالت های نوروپاتیک نقش برجسته ای دارند. روانگردان ممکن است از طریق فعال شدن این گیرنده سروتونین به کاهش درد مزمن کمک کند ، که می تواند ارتباطات عملکردی در مناطق مغز مرتبط با درد مزمن را تغییر دهد. این تغییرات ممکن است به معکوس تغییرات در اتصالات عصبی که در شرایط درد مزمن ایجاد می شود ، کمک کند. اتصال عصبی سالم که از طریق اثرات نوروپلاستیک روانگردان انجام می شود به طور بالقوه می تواند منجر به تسکین درد پایدار شود. (3)

در حالی که مطمئناً بدون خطرات وجود ندارد ، روانگردان از مشخصات ایمنی به طور کلی مطلوب برخوردار هستند ، به خصوص در مقایسه با مواد افیونی. علاوه بر این ، روانگردان پتانسیل اعتیاد آور مواد افیونی را ندارند. حتی با کاهش اخیر در مرگ و میر ناشی از مواد افیونی ، وضعیت فعلی بیماری همه گیر مواد افیونی و اثربخشی محدود از ضد درد غیر افیونی و سایر روشهای درمانی نشان می دهد که تحقیقات بیشتر در مورد روانپزشکی به عنوان مسیری که می تواند زندگی بیماران مبتلا به درد مزمن را بهبود بخشد ، ایده ای است که زمان آن رسیده است.

کپی رایت 2025 دن مگر ، MSW