رالی متحد برای آمریکا با معاون رئیس جمهور کامالا هریس و اپرا وینفری

منبع: رالی متحد برای آمریکا با معاون رئیس جمهور کامالا هریس و اپرا وینفری

یکی از معماهای روانشناختی متعدد پیرامون نتیجه نهایی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، این بود که چرا، با وجود همه مزیت های متقاعدکننده فرضی تأیید افراد مشهور، به نظر نمی رسد که این امر برای دموکرات ها کارآمد باشد.

کمپین کامالا هریس در بسیاری از جبهه‌ها مورد انتقاد قرار گرفته است، اما مطمئناً استراتژیست‌های او را نمی‌توان به خاطر تعداد زیادی از سلبریتی‌های مشهور همیشه مورد انتقاد قرار داد.

به نظر می‌رسد که هریس در رقابت برای تأیید سوپراستارها، دونالد ترامپ را شکست داده است. اگر فقط افراد مشهور رای می دادند، او ممکن بود با قاطعیت برنده شود. ستارگانی که از کامالا هریس حمایت کردند عبارتند از: اپرا وینفری، هریسون فورد، اوبری پلازا، بیانسه، جنیفر لوپز، جولیا رابرتز، جورج کلونی، جان بون جووی، جیمی کیمل، ویل فرل، تیلور سویفت، بروس اسپرینگستین، لبرون وی جیمز، کیتی پری. I.Am، الک بالدوین، و لیست ادامه دارد.

بسیاری از این ها میلیون ها دنبال کننده در شبکه های اجتماعی دارند. در مقابل، ترامپ موفق شد تاییدیه‌های گروه بسیار کوچک‌تری از جمله جو روگان، پادکست محبوب، میلیاردر ایلان ماسک و کشتی‌گیر سابق هالک هوگان را به صدا درآورد.

به طور سنتی، سلبریتی ها انواع محصولات تجاری را در کمپین های تبلیغاتی چند میلیون دلاری تایید می کنند که شامل کالاهایی به گونه ای متنوع مانند غلات صبحانه تا عطر، خانه های مد و جواهرات می شود.

یک مطالعه، منتشر شده در مجله تحقیقات تبلیغات، دریافت که بازگشت عمومی مایکل جردن از بازنشستگی بیش از یک میلیارد دلار به ارزش بازار شرکت هایی اضافه کرد که محصولات آنها توسط ستاره بسکتبال در آن زمان تایید شده بود. مطالعه دیگری از دپارتمان اقتصاد دانشگاه مریلند گزارش داد که پس از انتخاب اپرا وینفری یک سوربت خاص، وب سایت آن شرکت در یک هفته 3 میلیون بازدید داشت، در مقایسه با میانگین 175000 بازدید در هفته های گذشته.

فعالان بهداشت عمومی تاکید کرده اند که اگر یک سلبریتی با یک اختلال پزشکی تشخیص داده شود و سپس در مطبوعات توجه را به آن جلب کند، چقدر می تواند برای آگاهی عمومی مهم باشد. به عنوان مثال، بتی فورد، همسر رئیس جمهور جرالد فورد، پس از ماستکتومی در سال 1974 آگاهی خود را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

در مطالعه‌ای که توسط اقتصاددانان دانشگاهی در دانشگاه مریلند منتشر شد، تجزیه و تحلیل‌های آماری به محققان این امکان را داد که تخمین بزنند که حمایت اپرا وینفری از باراک اوباما در جریان انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در سال 2008 باعث حدود 1000000 رای اضافی شد.

نویسندگان این مطالعه محاسبه می‌کنند که این نشان می‌دهد که حمایت وینفری عامل تفاوت در آرای مردمی بین اوباما و هیلاری کلینتون بوده است. به عبارت دیگر، حمایت اضافی که اوباما از تایید وینفری دریافت کرد، شکاف بین او و کلینتون را توضیح داد. به بیان دیگر، اپرا وینفری آن را برای اوباما برد. تقریباً می توان گفت که یک نفر، وینفری، از طریق نیروی محض شهرت، تعیین کرد که چه کسی رئیس جمهور بعدی شود.

آن مطالعه، «نقش تأیید افراد مشهور در سیاست: اپرا، اوباما، و انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال 2008»، اشاره کرد که با توجه به سابقه طولانی حمایت از افراد مشهور در سیاست ایالات متحده، می‌توان انتظار داشت که تأثیر قدرتمندی داشته باشد. برای مثال، محققان اشاره کردند که مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 1920 وارن هاردینگ از حمایت ستارگان سینما از جمله آل جولسون، داگلاس فیربنکس و مری پیکفورد بهره مند شد. در سال 1960، جان اف کندی از ستارگان معروف “Rat Pack” از جمله سامی دیویس جونیور و دین مارتین حمایت شد. وارن بیتی از حامیان برجسته بود و حتی استراتژیست کمپین جورج مک گاورن شد. و رونالد ریگان از حمایت تعداد زیادی از افراد مشهور از جمله فرانک سیناترا برخوردار بود.

اما در حالی که حمایت های درخشان ممکن است به طور قابل اعتمادی به فروش محصولات کمک کند، آیا سیاستمداران باید روی این ایده که ستاره ها می توانند کمپین های سیاسی را نیز بفروشند، توجه کنند؟ به هر حال، با توجه به اینکه هالیوود برای او ظاهر شد، به نظر نمی رسید هریس آنطور که انتظار می رفت سودی نبرد.

در مطالعه‌ای که قرار بود در سال 2025 منتشر شود، محققان بررسی کردند که آیا تیلور سویفت (که هریس را تأیید کرد) و یکی از محبوب‌ترین خوانندگان جهان می‌تواند بر دیدگاه‌های جوانان در مورد یک موضوع سیاست عمومی تأثیر بگذارد یا خیر. این مطالعه نشان داد که وقتی نام سوئیفت با یک خط‌مشی مرتبط می‌شد، پاسخ‌دهندگان به طور قابل توجهی کمتر با آن مخالفت می‌کردند، اگرچه تأیید تأثیر حداقلی بر افزایش توافق کامل با این سیاست داشت. به گفته محققان، “ما انتظار داشتیم سوئیفت تاثیر بیشتری از خود نشان دهد”، که نشان می دهد، همانطور که هریس کشف کرده است، تایید افراد مشهور ممکن است به این سادگی برنده رای نباشد.

شاید یکی از راه‌های حل معمای تأثیر متفاوت سلبریتی‌ها بر سیاست، بازبینی حقیقت عمیق کلیدی باشد که ماکیاولی (1497-1527) برای اولین بار در راهنمای اصلی خود برای قدرت مشاهده کرد. شاهزاده: پاسخ این است که البته، بهترین کار این است که دوست داشته باشیم و از او بترسیم. اما از آنجایی که این دو به ندرت با هم می آیند، هرکسی که مجبور به انتخاب شود، امنیت بیشتری را در ترسیدن نسبت به دوست داشته شدن پیدا می کند.»

توصیه جاودانه ماکیاولی به یک رهبر 500 سال پیش شاید توسط هریس نادیده گرفته شد، اما ظاهراً توسط دونالد ترامپ پذیرفته شد. رای دهندگان، به ویژه در مواقع بحران، ممکن است رهبر قدرتمندی را بخواهند که احتمالاً دشمنان از او می ترسند. و سلبریتی های جوان ممکن است در جذب عشق و محبت خوب باشند، ممکن است در ایجاد ترس به آن اندازه موثر نباشند.

ترامپ ممکن است به اندازه‌ای که بر خلاف هریس، شخصیت بسیار مشهوری بود، به حمایت‌کنندگان مشهور نیاز نداشته باشد. او حتی به عنوان یک رهبر که باعث ایجاد وحشت در اتاق هیئت مدیره از طریق جمله تلویزیونی خود شد، “شما اخراج شدید!”

در طول تاریخ، رهبران پوپولیست از حمایت توده‌ای برخوردار بوده‌اند، زیرا دریافته‌اند که رای‌دهندگان اغلب می‌خواهند شخص دیگری به خاطر شکست‌های یک جامعه مجازات شود. با حمایت از یک مرد ظاهرا قوی که به نظر می رسد دیگران از او می ترسند، رای دهندگانی که قبلاً احساس ضعف داشتند، اکنون خودشان احساس قدرت می کنند. این ایده حتی در فیلم پرفروش جدیدی که قرار است اکران شود نیز گنجانده شده است. در شرور، جادوگر با بازی جف گلدبلوم (که اظهارات ضد ترامپ و طرفدار هریس را خارج از صفحه نمایش داده است)، خطوطی را بیان می کند که آنقدر مهم هستند که در تریلر فیلم شنیده می شوند:بهترین راه برای گرد هم آوردن مردم این است که به آنها یک دشمن خوب واقعی بدهیم.”