روابط زناشویی | آیا داشتن رابطه زناشویی شما را شادتر می کند؟ / تاثیر روابط زناشویی بر روابط زوجین در زندگی
آیا رابطه زناشویی بیشتر واقعاً باعث افزایش شادی و رضایت زوجین از زندگی میشود؟
آیا رابطه زناشویی بیشتر واقعاً باعث افزایش شادی و رضایت زوجین از زندگی میشود؟
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، جواد آل حبیب- آیا داشتن رابطه زناشویی در زوجین بیشتر شما را شادتر میکند؟ بررسی تأثیر دفعات رابطه بین زوجین بر احساس خوشبختی و رضایت از زندگی. در فیلمها و سریالها اغلب با سناریویی مواجه میشویم که یکی از طرفین رابطه از تعداد کم روابط خود با زوجش ناراضی است. پیام داستان نیز معمولاً روشن است: اگر این فرد رابطه بیشتری داشت، شادتر بود و شاید حتی به فکر ترک رابطه یا خیانت نمیافتاد. اما آیا این تصویر، فقط یک روایت سینمایی است یا بازتابی از واقعیتهای زندگی روزمره است؟ و مهمتر اینکه: آیا داشتن رابطه زناشویی بیشتر واقعاً انسان را شادتر میکند؟
پژوهشهای مختلف در حوزههای روانشناسی، جامعهشناسی و سلامت جنسی به بررسی این پرسش پرداختهاند. یافتهها اما پیچیده و گاه متناقضاند.
برخی مطالعات رابطهای مثبت بین تعداد دفعات رابطه زناشویی و رضایت از زندگی نشان دادهاند. برای مثال، پژوهش بلنچفلاور و اوسوالد (2004) با نمونهای ۱۶ هزار نفری نشان داد افرادی که فعالیت بیشتری داشتند، سطح بالاتری از رضایت از زندگی را گزارش کردند. حتی افزایش روابط زناشویی از یکبار در ماه به یکبار در هفته، با کاهش استرس، تقویت پیوند عاطفی زوجین و بهبود عملکرد شغلی همراه بود.
مطالعهای دیگر از میوز، اشیمک و ایمپت (2016) با بررسی دادههای بیش از ۲۵ هزار نفر نیز ارتباطی بین دفعات رابطه زناشویی، خوشبختی و سلامت روان یافت. البته، نتایج نشان دادند که پس از رسیدن به حدود یکبار رابطه در هفته، افزایش بیشتر، تأثیر قابل توجهی نداشت. بنابراین، افزایش متوسط میتواند مفید باشد، بهویژه در روابط متعهدانه.
همچنین، مطالعه ملتزر و همکاران (2017) نشان داد که زوجهایی که رابطه جنسی بیشتری دارند، رضایت زناشویی بیشتری را تجربه میکنند و در نتیجه شادتر هستند. از نگاه آنها، رابطه جنسی صمیمیت هیجانی را تقویت میکند و همین نزدیکی میتواند احساس رضایت از زندگی را افزایش دهد.
آیا داشتن رابطه زناشویی بیشتر واقعاً انسان را شادتر میکند؟
اما همهی تحقیقات چنین دیدگاهی ندارند. در پژوهش لُونشتاین و همکاران (2015)، زوجهایی بهصورت تصادفی انتخاب شدند تا دفعات رابطه شان را دو برابر کنند. یافتهها نشان دادند که افزایش دفعات رابطه جنسی به افزایش شادی منجر نشد؛ بلکه ممکن بود میل و لذت از رابطه را کاهش دهد.
مطالعهی دیگر از شوئنفلد و همکاران (2017) نشان داد که رضایت جنسی نسبت به صرفاً تعداد دفعات رابطه، پیشبینیکننده قویتری برای خوشبختی است. بهعبارتی، افرادی که رابطه جنسی کمتری اما با کیفیتتر داشتند، شادتر از افرادی بودند که رابطههای متعدد ولی بیکیفیت داشتند.
شاید مشکل در نوع سوالی است که میپرسیم. حتی در پژوهشهایی که رابطهای مثبت را گزارش کردهاند، زمینه و شرایط اهمیت زیادی دارد. رابطه جنسی بیشتر لزوماً برای همه افراد یا همه روابط شادیآور نیست.
برای مثال، کیفیت رابطه زناشویی میتواند مهمتر از کمیت آن باشد. همچنین، ممکن است افراد شادتر ذاتاً تمایل بیشتری به رابطه داشته باشند، نه اینکه رابطه بیشتر باعث شادی آنها شده باشد. عوامل دیگری مانند ارتقای شغلی یا بهبود وضعیت مالی هم ممکن است به افزایش رابطه جنسی منجر شوند، که در این صورت شادی علت است، نه نتیجه.
همچنین، عوامل فرهنگی و اجتماعی میتوانند معادله را پیچیدهتر کنند. در جوامعی که فعالیت جنسی با قضاوت یا شرم همراه است، افزایش رابطه ممکن است حتی باعث استرس و نارضایتی شود. برای مثال، در برخی فرهنگها زنان ممکن است تحت فشار برای برآوردهکردن نیازهای جنسی شریک خود قرار گیرند، بدون رضایت درونی.
به جای تمرکز صرف بر تعداد دفعات رابطه زناشویی، باید به عوامل زیربنایی فکر کنیم.
آیا کاهش میل جنسی ناشی از نارضایتی از عملکرد است؟
آیا مشکلات عاطفی، بیاعتمادی یا یکنواختی در رابطه نقش دارند؟
آیا سبک زندگی، فشارهای کاری، مشکلات مالی یا خانوادگی تأثیرگذار هستند؟
سن، وضعیت جسمانی، تغییرات هورمونی یا مشکلات روانی چطور؟
این فهرست میتواند بسیار طولانیتر باشد، اما واقعیت این است که صرف افزایش تعداد دفعات رابطه، بدون توجه به زمینههای عاطفی و روانی، بهتنهایی شادیآور نیست.
نکته مهم دیگر اینکه اغلب مطالعات، فقط به روابط دونفره پرداختهاند.
پس آیا رابطه زناشویی بیشتر واقعاً ما را شادتر میکند؟ پاسخ سادهای وجود ندارد.
افزایش رابطه جنسی ممکن است به افزایش احساس خوشبختی منجر شود، بهویژه در روابطی که با رضایت، صمیمیت و ارتباط عاطفی سالم همراه است. پژوهشها نشان دادهاند که داشتن رابطه حدود یکبار در هفته ممکن است بهترین تأثیر را برای بسیاری از زوجها داشته باشد.
با این حال، این موضوع برای همه یکسان نیست. خواستههای شخصی، کیفیت رابطه، سلامت جسمی و روانی و زمینههای فرهنگی نقش مهمی در تأثیرگذاری این موضوع دارند. افزایش اجباری رابطه جنسی بدون تمایل دوطرفه حتی میتواند نتیجه معکوس بدهد.
در نهایت، رابطه جنسی باید با صداقت شخصی و اصالت درون رابطه همراه باشد تا بتواند نقش مؤثری در شادی و رضایت از زندگی ایفا کند.
پایان/*
.
