به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ قطعه «روزهای بی‌قرار» در روزهایی شنیده می‌شود که مخاطب بیش از هر زمان دیگری آماده همدلی با آواها و واژگان اندوه‌بار است. این اثر، فارغ از هر موضع‌گیری صریح، توانسته جای خود را در فضای احساسی این روزها باز کند؛انگار  که ترانه‌  جلوتر از خودِ خواننده حرکت می‌کند. ترانه با زبانی سوگوار و استعاری نوشته شده و بیش از آن‌که روایت فردی باشد، تصویری از یک تجربه جمعی است. تکرار این «ما»، شنونده را از موقعیت تماشاگر بیرون می‌کشد و به دل یک رنج مشترک می‌برد؛ جایی میان اندوهی ممتد. در این ویدیو لیلا ناصحی برخی ابعاد اثر را به تفصیل توضیح می‌دهد. با تماشای ویدیو همراه ما همراه باشید.

<!–

–>