سازمان ملل شادی را به عنوان یک هدف اساسی انسانی می شناسد. ابتکار عمل آن ، روز بین المللی خوشبختی ، به پیگیری خوشبختی اختصاص یافته است. در حالی که بسیاری خوشبختی را به عنوان یک حق جهانی می دانند ، افراد اوتیسم با موانع قابل توجهی برای دسترسی به آن حق روبرو هستند.

این تحقیق واضح است: افراد اوتیسم سطح پایین تری از رضایت از زندگی ، میزان اضطراب و افسردگی بالاتر و انزوای اجتماعی بیشتر را در مقایسه با جمعیت عمومی تجربه می کنند. بسیاری با موانع اشتغال ، خدمات پشتیبانی ناکافی و ننگ اجتماعی روبرو هستند – همه اینها باعث می شود خوشبختی از دسترس خارج شود.

علیرغم جنبش بهزیستی رو به رشد (که از آن روانشناسی مثبت-علم شکوفایی انسان-یک محرک اصلی است) ، جامعه اوتیسم و ​​جامعه معلولیت به طور کلی بیشتر نادیده گرفته شده است. اما خوشبختی فقط برای افراد عصبی نیست – بلکه برای همه است. اگر واقعاً می خواهیم شکوفایی انسان را پیش ببریم ، باید اطمینان حاصل کنیم که افراد اوتیسم در نظر گرفته می شوند ، در نظر گرفته می شوند و درگیر مکالمه در مورد خوشبختی می شوند.

خوشبختی برای جامعه اوتیسم چگونه به نظر می رسد؟

خوشبختی یک مفهوم یک اندازه مناسب نیست. آنچه بهزیستی را ارتقا می بخشد ممکن است برای یک فرد اوتیسم متفاوت از آنچه برای یک فرد عصبی است متفاوت به نظر برسد. به همین دلیل است که پرسیدن ضروری است: خوشبختی برای افراد اوتیسم چگونه به نظر می رسد؟

تحقیقات در تقاطع اوتیسم و ​​روانشناسی مثبت نشان می دهد که بهزیستی افراد اوتیسم اغلب از این موارد ناشی می شود:

• پیش بینی و روال: بسیاری از افراد اوتیسم در محیط های ساختاری رشد می کنند که ثبات را فراهم می کنند و استرس را کاهش می دهند.
• علایق و تعامل معنی دار: علایق ویژه شادی و هدف عمیق را به همراه می آورد-آنچه که معمولاً به عنوان شادی اوتیسم توصیف شده است-مسیر درگیری ، یک عنصر اصلی Perma+ (تئوری گسترده بهزیستی بر روی احساسات مثبت ، تعامل ، روابط ، معنا و موفقیت).
• روابط معتبر: ارتباط مهم است ، اما افراد اوتیسم اغلب موانعی برای شکل گیری و حفظ روابط اجتماعی دارند. تمرکز باید بر تقویت ارتباطات واقعی و معنی دار باشد ، نه مجبور کردن هنجارهای اجتماعی عصبی.
• خودداری و استقلال: هنگامی که افراد اوتیسم آزادی انتخاب در مورد زندگی ، آموزش و سیستم های پشتیبانی خود را داشته باشند ، بهزیستی افزایش می یابد.
• شناخت و جذابیت نقاط قوت: شناسایی و استفاده از نقاط قوت منحصر به فرد باعث ایجاد اعتماد به نفس ، هدف و مقاومت می شود. هیچ چیز به دلیل نقاط قوت شما به طور معناداری دیده نمی شود.

گنجاندن واقعی به معنای شناخت و احترام به مسیرهای متنوع برای بهزیستی است.

چگونه می توانیم خوشبختی را فراگیرتر کنیم

1. روایت را تغییر دهید

بحث و گفتگو در مورد اوتیسم اغلب به جای نقاط قوت روی کسری متمرکز است. در حالی که تصدیق چالش ها مهم است ، ما همچنین باید شادی ، خلاقیت و کمک های منحصر به فرد افراد اوتیسم را برجسته کنیم.

2. منابع بهزیستی در دسترس را ایجاد کنید

مداخلات بهزیستی باید متناسب باشد تا چشم اندازهای اوتیسم را شامل شود. این به معنای آموزش مهارت های شادی از طریق روش های ساختاری ، بصری و قابل پیش بینی است. اثبات مثبت برای ارائه مهارت ها و منابع بهزیستی رایگان و در دسترس برای زبان آموزان Neurodiverse در هر سنی وجود دارد.

3. صداهای اوتیسم را جشن بگیرید

افراد اوتیسم باید در مرکز مکالمات در مورد خوشبختی خود باشند. تجربیات زندگی شده آنها بینش ارزشمندی را در مورد آنچه به نظر می رسد بهزیستی واقعی به نظر می رسد ارائه می دهد.