پس از گذراندن زمان قابل توجهی در شبکه های فاضلاب اینترنت، یک تغییر نگران کننده می تواند در ذهن انسان رخ دهد. باورهایی که از یک شکایت شروع می‌شوند می‌توانند مسیر خطرناکی را طی کنند تا تبدیل به «باورهای فوق‌العاده بیش از حد ارزش‌گذاری‌شده» شوند – اعتقادات محکمی که در جوامع آنلاین به اشتراک گذاشته شده و تقویت می‌شوند و می‌توانند پیامدهای ویرانگری داشته باشند. این همچنین به عنوان یک اثر سرایت یا پدیده “کپی” شناخته می شود. (همانطور که توضیح خواهم داد، متخصصان ارزیابی تهدید از الگوهای رفتاری برای خنثی کردن حملات استفاده می کنند.) در قلب این الگوهای مشاهده شده تثبیت های آسیب شناختی وجود دارد که از طریق تعامل با دیگران شکل می گیرد.

تعریف

ایده های بیش از حد ارزش گذاری شده، برای اولین بار توسط عصب شناس کارل ورنیکه توصیف شد، بیش از 125 سال است که بخشی از تحقیقات روانپزشکی بوده است. آنها در اختلالات خوردن، اختلالات بدشکلی بدن، احتکار و در دعواهای متخاصم دیده می شوند. باور افراطی بیش از حد ارزش گذاری شده توسط دیگران در گروه فرهنگی، مذهبی یا خرده فرهنگی یک فرد (از جمله آنلاین) مشترک است و باید از یک توهم یا وسواس افتراق داده شود. این باور اغلب توسط صاحب آن لذت می برد، تقویت می شود و از آن دفاع می کند. با گذشت زمان، این باور غالب‌تر، اصلاح‌تر و در برابر چالش‌ها مقاوم‌تر می‌شود. فرد تعهد عاطفی شدیدی به این باور دارد و ممکن است در خدمت آن رفتار خشونت آمیز انجام دهد. با گذشت زمان، این باورها به طور فزاینده ای دوتایی، ساده انگارانه و مطلق می شوند. مجموعه داده ها از مطالعات با استفاده از رفتارهای هشدار دهنده پروگزیمال و ویژگی های دیستال پروتکل ارزیابی رادیکالیزاسیون تروریستی (TRAP-18)، توسعه یافته توسط دکتر رید ملوی، نشان می دهد که تثبیت های پاتولوژیک در 81 درصد موارد وجود دارد. این پروتکل برای انواع مطالعات خشونت هدفمند، از جمله تیراندازان در مدرسه، اعمال شده است.

خرده فرهنگ های دیجیتال

بیایید تیراندازی سال 2018 در دبیرستان مارجوری استونمن داگلاس را در نظر بگیریم که در آن 17 دانش آموز و معلم کشته شدند. مجرم، نیکلاس کروز، به شدت تحت تأثیر محتوای افراطی که در فضای مجازی پیدا کرده بود، قرار داشت. او چند ماه قبل از حمله (رفتار هشدار نشت) در یوتیوب پست “من می خواهم یک تیرانداز حرفه ای در مدرسه شوم” را منتشر کرد. کروز از قاتلان دسته جمعی قبلی، مانند تیراندازان کلمباین، اریک هریس و دیلان کلبولد، تیرانداز ویرجینیا تک، سونگ-هوی چو، و بسیاری دیگر لذت می برد. او مرتباً به خواندن مقالات و تماشای مستندهایی در مورد تیراندازی های جمعی بدنام می پرداخت. چنین خرده فرهنگ‌های آنلاین فاسد و مشترک، نمونه‌ای از باورهای بیش از حد ارزش‌گذاری شده هستند. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه کروز علائم روان پریشی مانند توهم، هذیان، یا گفتار نامنظم داشت، وجود نداشت. در عوض، او تعهد عاطفی شدیدی به باورهای خود داشت و رفتار خشونت آمیزی با دانش آموزان و کارکنان دبیرستان خود انجام می داد.

به همین ترتیب، پیتون گندرون 18 ساله عامل تیراندازی جمعی در سال 2022 در بوفالو، نیویورک بود. او خریداران سیاه پوست را در یک فروشگاه مواد غذایی هدف قرار داد و حمله خود را به صورت زنده پخش کرد. او همچنین هیچ مدرک قبلی دال بر یک بیماری روانی شدید مانند روان پریشی نداشت. در عوض، جندرون از اقدامات خود لذت می برد، تقویت می کرد و از آن دفاع می کرد، که انگیزه آن نظریه توطئه «جایگزین بزرگ» بود که او با دیگران در خرده فرهنگ آنلاین خود به اشتراک می گذاشت. ایدئولوژی او، که معمولاً توسط برتری طلبان سفیدپوست نیز مورد حمایت قرار می گیرد، اعلام می کند که “سیاهان جایگزین سفیدپوستان می شوند” در جامعه. چنین پیام‌رسانی باینری، ساده‌گرایانه و مطلق و فقدان اطلاعات متوازن به باورها اجازه می‌دهد تا در برابر چالش‌های بیرونی مسلط، پالایش و مقاوم شوند.

نوجوانی زمان شکل گیری هویت است که در آن نوجوانان در برابر نفوذ همسالان خود و رسانه های اجتماعی که مصرف می کنند آسیب پذیر هستند. دوره‌ای که با جستجوی تعلق و هدف مشخص می‌شود، می‌تواند نوجوانان را به هدف اصلی برای خیال‌پردازی‌هایی تبدیل کند که به تثبیت تبدیل می‌شوند. برخلاف هذیان‌ها، که ریشه در اختلالات روان‌پریشی دارند، «باورهای بیش‌ازحد ارزش‌گذاری شده» در گروه‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند و به آن‌ها تأثیری قوی و موذیانه می‌دهند (مانند اختلالات خوردن). این باورها افکار زودگذر نیستند، بلکه عمیقاً تجلیل شده اند و ایده های متعصبانه ای هستند که در هویت و رفتار یک جوان نقش محوری دارند. هنگامی که یک باور به طور مداوم توسط همتایان همفکر یا آنلاین (بدون اطلاعات متضاد متضاد) تقویت می شود، زمینه برای افراط و ارزش گذاری آن ها فراهم می شود.

معلمان، والدین و اعضای جامعه باید در یادگیری رفتارهای هشداردهنده مانند تثبیت، شناسایی، نشت و مسیر قبل از انجام اقدامات مضر مداخله کند. سلامتی فرزندان ما به آن بستگی دارد.

بنابراین، چگونه می‌توانیم ایجاد یک باور بیش از حد ارزش‌گذاری شده در دانش‌آموز را تشخیص دهیم؟ علائم ممکن است در ابتدا ظریف باشند، اما گویا هستند. یک تغییر ناگهانی در رفتار، مانند افزایش انزوا، اشتغال شدید به یک ایدئولوژی خاص، یا تغییر زبان قابل توجه، همگی می توانند شاخص باشند. برای مثال، دانش‌آموزی که شروع به بیان دیدگاه‌های شدیداً قطبی یا افراطی می‌کند، درگیر بحث‌های خصمانه می‌شود، یا علاقه غیرعادی به تیراندازان قبلی نشان می‌دهد، ممکن است در مسیر خشونت قرار گیرد. نوجوانان اغلب برنامه های خود را به دیگران و اغلب به آشنایان آنلاین افشا می کنند.

در حالی که شناسایی علائم هشدار دهنده بسیار مهم است، مداخله نیز به همان اندازه حیاتی است. مدارس همچنین باید آموزش هایی را در مورد باورهای بیش از حد ارزش گذاری شده به دانش آموزان ارائه دهند تا به “تلقیح شناختی” علیه آنها کمک کند. چنین راهبردهای پیشگیری برای انواع دیگر تفکر بیش از حد که در اختلالات خوردن دیده می شود (به عنوان مثال، پروژه بدن) کارساز بوده است. شناسایی خطر فوری شامل همکاری بین مربیان، متخصصان سلامت روان و مجریان قانون است. مداخله به موقع برای حذف دسترسی به سلاح ممکن است برای جلوگیری از عواقب غم انگیز حیاتی باشد.

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد اوتیسم، ADHD، اختلالات خلقی، یا مورد آزار و اذیت همسالان باعث تیراندازی دسته جمعی می شود. با این حال، چنین شرایطی ممکن است برخی از دانش‌آموزان را مستعد میان‌برهای شناختی مملو از شکایت کند که در باورهای بیش از حد ارزش‌گذاری شده مشاهده می‌شود. به عنوان یک قیاس، می توان از اختلالات خوردن پیشگیری کرد، اما به محض بروز آنها به مدیریت جامع نیز نیاز دارد. در واقع، مطالعاتی مانند پروژه خشونت توسط جیلیان پترسون راه های زیادی برای کمک به جلوگیری از تراژدی ها ارائه کرده اند.

مداخله اغلب مستلزم درمان بیماری های همراه مانند اختلالات خلقی یا اضطرابی است. مشاوره، مشارکت خانواده، مربیگری، حمایت اجتماعی و همچنین حمایت از اجرای قانون نیز ضروری است. توانمندسازی دانش آموزان برای زیر سوال بردن باورهای افراطی به جای پذیرش منفعلانه آنها ضروری است. دانش‌آموزانی که احساس ارتباط و حمایت می‌کنند، کمتر به دنبال آرامش در ایدئولوژی‌ها هستند تا خلأ عاطفی را پر کنند. در نهایت با حمایت و تامین مالی تیم های ارزیابی و مدیریت تهدید در هر سیستم مدارس آمریکا، بالاخره می‌توانیم برای پایان دادن به تیراندازی‌های جمعی تلاش کنیم.