اگر مراقب نباشیم، دیدگاه محدود ما می تواند جادو را به ناامیدی تبدیل کند.

من اخیراً با یکی از دوستانم در حال تماشای یک بازی فوتبال بودم که پس از یک بازی نه چندان عالی توسط سانفرانسیسکو 49رز، او ناله کرد. “این بچه ها نمی توانند هیچ کاری را درست انجام دهند!” او در حالی که روی کاناپه دراز کشیده بود، به وضوح اذیت شده گفت.

چیزی که مرا تحت تأثیر قرار داد، بازی یا حتی واکنش او نبود، بلکه تمام آن چیزی بود که حتی برای تماشای بازی در خانه لازم بود. بازی‌های NFL، مانند عینک‌های رومی Coliseum قدیم، شخصاً الهام‌بخش هستند، اما حتی در تلویزیون، لایه‌های محض تلاش و پیچیدگی مورد نیاز خیره‌کننده است.

انسان‌ها دوست دارند فکر کنند که ما دنیای اطراف خود را درک می‌کنیم، اما اغلب از پیچیدگی تجربه‌های «ساده» واقعاً غافل می‌شویم. با رانندگی روزانه خود به محل کار بروید: هر جاده، علائم راهنمایی و رانندگی، و خود خودرو لایه های بی شماری از تلاش، هماهنگی و نوآوری را نشان می دهد. این جادویی است، و با این حال ما آن را بدیهی می دانیم. چرا؟ زیرا ما به پیچیدگی چشم پوشی کرده و جهان را ساده کرده ایم.

اما اگر بتوانیم به عقب برگردیم و تصویر بزرگتر را ببینیم چه؟ بیایید از آن بازی فوتبالی که من و دوستم داشتیم به عنوان مثال استفاده کنیم. این چیزی است که بسیاری از ما از آن لذت می بریم، اما به ندرت به میزان باورنکردنی کار، برنامه ریزی و هماهنگی پشت آن فکر می کنیم.

تیم ها: فراتر از بازیکنان

وقتی یک بازی فوتبال را تماشا می کنید، اغلب روی بازیکنان حاضر در زمین تمرکز می کنید. مطمئناً، آن بازیکنان سال‌ها، اغلب ده‌ها سال، تلاش کرده‌اند تا مهارت خود را کامل کنند. اما پشت این بازیکنان یک تیم کامل از مربیان، مربیان و تحلیلگران قرار دارند. یک تیم متوسط ​​NFL حدود 12 مربی در فهرست خود دارد! آنها هر هفته حرکات تیم مقابل را مطالعه می کنند، نقاط ضعف را پیدا می کنند و استراتژی ایجاد می کنند. این کاری نیست که آنها در چند ساعت انجام دهند. روزها تماشای فیلم، اجرای تمرینات و نقشه های ساختمانی طول می کشد. هر بازی مانند یک طرح نبرد کاملاً جدید است که برای حریف سفارشی شده است. سپس، بازیکنان ساعت‌ها به حفظ این نمایش‌ها، تمرین آن‌ها و ماندن در بهترین فرم می‌پردازند. و اگر بازی خارج از خانه باشد؟ برنامه‌های سفر، رزرو هتل را اضافه کنید و مطمئن شوید که تمام وسایل آنها سالم به دست می‌رسد و بازیکنان به موقع استراحت کرده و آماده رفتن هستند.

و من برای ترتیب دادن یک تعطیلات خانوادگی تلاش می کنم!

استادیوم: شهری در خود

حالا به ورزشگاه فکر کنید. این فقط برنامه ریزی و ساخت و ساز فوق العاده پیچیده و الهام بخش نیست که باید تکمیل می شد تا یک زمین و صندلی در جای خود قرار گیرد. راه اندازی آن استادیوم یک عملیات عظیم است که باید برای هر بازی به خوبی اجرا شود. مردم باید تمام جنبه های عرصه را تمیز، نگهداری و مدیریت کنند. تیم های امنیتی به طور مداوم از ایمنی همه افراد اطمینان می دهند. کارگران امتیاز در حال تهیه غذا برای ده ها هزار طرفدار هستند، به نوعی مانند دویدن ساعت ناهار برای 30 رستوران مختلف به طور همزمان (حتی اگر صف ها طولانی است و انتخاب ممکن است محدود به نظر برسد). سیستم های فروش بلیط باید به آرامی کار کنند تا کسی در بیرون گیر نکند. و نورها، تابلوهای امتیازی، چمن یا چمن زمین و سیستم های صوتی را که باید به خوبی کار کنند را فراموش نکنیم. اگر زمانی که هر یک از این موارد از بین رفت آنجا بوده اید، می دانید که چقدر می تواند کل تجربه را از بین ببرد.

پخش: یک دنیای دیگر

اگر بازی را در خانه تماشا می کنید، حتی پیچیده تر به نظر می رسد. شما تلویزیون را روشن می کنید، و از 20 زاویه وجود دارد. اما پخش شامل صدها نفر و تجهیزات فوق العاده با تکنولوژی بالا است. دوربین‌هایی از جمله هواپیماهای بدون سرنشین وجود دارند که از هر زاویه‌ای عکس می‌گیرند، تولیدکنندگان تصمیم می‌گیرند که چه زاویه‌ای را نشان دهند و چه زمانی، مفسرانی که تمام نکات ظریف بازی را توضیح می‌دهند، و تیم‌های گرافیکی که در جریان بازی، آمار و بازپخش‌هایی را اضافه می‌کنند. ماهواره‌های متعدد و هزاران مایل کابل و سرورهای رایانه‌ای باید همه چیز را پردازش کنند تا بازی را در زمان واقعی به صفحه نمایش شما ارسال کنند. پخش باید بدون درز باشد، در غیر این صورت میلیون ها نفر بلافاصله متوجه خواهند شد. و این به معنای پیشرفت های عظیم در تلویزیون هایی نیست که اکنون احتمالاً روی دیوار شما آویزان شده اند و به اندازه یک یخچال هستند. خیلی باورنکردنی است.

چرا ما بیش از حد ساده می کنیم

پس چرا ما به این همه فکر نمی کنیم؟ یکی از دلایل آن سوگیری های شناختی است، مانند توهم سادگی. ما نه تنها همه عواملی را که در چنین اقدام عظیمی دخیل هستند را درک نمی کنیم، بلکه مجبوریم جزئیات را نادیده بگیریم و روی تصویر بزرگ تمرکز کنیم زیرا پردازش آن آسان تر است. سپس سوگیری تأیید نیز وجود دارد، جایی که ما آنچه را که انتظار داریم ببینیم می بینیم. اگر همیشه فوتبال را «فقط یک بازی» می‌دانستید، احتمالاً متوجه نمی‌شوید که همه چیز در پشت صحنه اتفاق می‌افتد، حتی با افزایش مقیاس تماشایی.

این نوع تفکر فقط در مورد فوتبال صدق نمی کند. در زندگی روزمره نیز اتفاق می افتد. وقتی یک شام خانوادگی دور هم جمع می‌شود، ممکن است به ساعت‌های پرورش غذا، بسته‌بندی و حمل و نقل، خرید، پخت و پز و تمیز کردن آن فکر نکنیم. هنگامی که یک پروژه در محل کار موفق می شود، ممکن است تمام تلاش های کوچک، شاهکارهای تکنولوژیکی، خلاقیت و کار گروهی را فراموش کنیم که آن را ممکن ساخته است.

چرا اهمیت دارد

ساده سازی بیش از حد پیچیدگی زندگی می تواند منجر به ناامیدی غیر ضروری شود. به راحتی می توان فکر کرد که چیزی «اشتباه» پیش رفته است، در حالی که در واقع فقط یک سکسکه در شبکه پیچیده ای از رویدادها است. به عنوان مثال، اگر کیکی دیر به جشن تولد برسد یا شمعی از دست رفته باشد، احساس شکست خوردن وسوسه انگیز است. اما وقتی تمام قسمت‌های متحرک – دعوت‌نامه‌ها، تزئینات، آماده‌سازی غذا، برنامه‌ریزی‌ها و تدارکات را در نظر می‌گیرید، قابل توجه است که مهمانی اصلاً گرد هم آمده است.

در روابط، فراموش کردن پیچیدگی های زندگی می تواند باعث ایجاد رنجش شود، زمانی که تلاش های دیگران مطابق انتظارات شما نباشد. آیا تا به حال احساس کرده اید که از شما قدردانی نمی شود یا باور کرده اید که اطرافیان شما در حال پیشرفت نیستند؟ ممکن است حق با شما باشد – اما به همان اندازه ممکن است که واقعیت پیچیده آنها را بیش از حد ساده کنید.

نکات کاربردی برای قدردانی از پیچیدگی زندگی

بنابراین، چگونه می توانیم به پیچیدگی واقعی زندگی متصل شویم و از آن به نفع خود استفاده کنیم؟

1. قدردانی را تمرین کنید: لحظاتی را برای قدردانی از همه چیزهایی که باعث شد روز شما کارساز شود، وقت بگذارید. از شخصی که جاده‌هایی را که شما در آن رانندگی می‌کردید تعمیر کرد تا افرادی که غذای شما را پرورش می‌دادند، پشت پرده اتفاقات زیادی می‌افتد.
2. اشتباهات را بپذیرید: وقتی مشکلی پیش می آید، به خود یادآوری کنید که این بخشی از فرآیند است. زندگی پیچیده است و کمال واقع بینانه نیست.
3. کنجکاو باشید: در مورد چگونگی کار کردن چیزها سؤال بپرسید. صرف نظر از نحوه اتصال تلفن شما به اینترنت یا نحوه دریافت غذای رستوران مورد علاقه شما، کنجکاوی به شما کمک می کند تصویر بزرگتر را ببینید و از همه آن قدردانی کنید.
4. انعطاف پذیر بمانید: پیچیدگی به معنای غیرقابل پیش بینی بودن است. وقتی همه چیز طبق برنامه پیش نمی رود آماده سازگاری باشید و بدانید که در غیرقابل پیش بینی بودن فرصت وجود دارد.
5. تصدیق تلاش: کار دیگران را بشناسید. خواه به خاطر تشکر از همکارتان برای کمکشان باشد یا به سرورتان انعام می دهید، قدردانی های کوچک به شما کمک می کند.

نتیجه گیری

وقتی پیچیدگی زندگی را بیش از حد ساده می کنیم، غنای آن را از دست می دهیم. درک میزان تلاش حتی برای کوچکترین چیزها می تواند ما را سپاسگزارتر و کمتر از خود و دیگران انتقاد کند. همچنین می تواند ما را از احساس شرم یا شکست در زمانی که همه چیز به خوبی پیش نمی رود محافظت کند. با اتصال به پیچیدگی باورنکردنی دنیای اطرافمان، خود را به روی قدردانی، انعطاف پذیری و شادی بیشتری باز می کنیم. زندگی شباهت زیادی به یک بازی NFL دارد—برای اینکه آن را تا این حد بی دردسر جلوه دهید نیاز به تلاش فوق العاده ای است.