یافتن ورزشی که با شخصیت شما همخوانی داشته باشد، میتواند ورزش کردن را لذتبخشتر کند و انگیزهتان را برای ادامه آن بیشتر کند. پژوهشی جدید نشان میدهد که نوع ورزش مورد علاقه و میزان تعهد به آن ارتباط مستقیمی با ویژگیهای شخصیتی ما دارد و ا...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن،جواد آل حبیب- لحظهای که کفشهای ورزشیتان را میپوشید، مت یا دمبل را باز میکنید، نیمی از راه را رفتهاید. تحقیقات زیادی نشان دادهاند که شخصیت ما چگونه بر نحوه درگیر شدنمان با ورزش تأثیر میگذارد، اما کمتر درباره این موضوع تحقیق شده که آیا شخصیت ما روی میزان لذت بردن از انواع خاص ورزش هم تأثیر دارد یا نه. اکنون تیمی از پژوهشگران بررسی کردهاند و به این نتیجه رسیدهاند که شخصیت ما میتواند نحوه تعامل با ورزش، نوع ورزشی که بیشتر از همه دوست داریم، و کسانی که بیشترین کاهش استرس را از ورزش دریافت میکنند، تحت تأثیر قرار دهد.
یافتن انگیزه برای ورزش میتواند بزرگترین چالش در این زمینه باشد. شاید به همین دلیل است که کمتر از یک چهارم مردم به اهداف فعالیت بدنی که سازمان جهانی بهداشت توصیه کرده است، دست پیدا میکنند.
یکی از راههای رسیدن به این هدف، انتخاب ورزشهایی است که با شخصیت ما سازگار باشد. برای همین، پژوهشگران در بریتانیا بررسی کردند که چگونه شخصیت بر نوع ورزش مورد علاقه و تعهد ما به آن تأثیر میگذارد. نتایج این تحقیق در مجله Frontiers in Psychology منتشر شده است.
دکتر فلامینیا رانکا، نویسنده اصلی از مؤسسه ورزش، تمرین و سلامت دانشگاه کالج لندن (UCL) گفت: «ما دریافتیم که شخصیت ما میتواند بر نحوه تعاملمان با ورزش و بهویژه نوع ورزشی که بیشترین لذت را از آن میبریم، تأثیر بگذارد.»
پروفسور پل برگیس، نویسنده ارشد از مؤسسه علوم شناختی دانشگاه کالج لندن، افزود: «درک عوامل شخصیتی در طراحی و توصیه برنامههای ورزشی احتمالاً نقش بسیار مهمی در موفقیت آن برنامه و ماندگاری افراد در آن و بهبود سلامتشان دارد.»
تناسب دادن تمرین ها با شخصیت شما می تواند ورزش کردن را لذت بخش تر کند و نتایج بهتری به همراه داشته باشد
پژوهشگران افرادی را که برای ارزیابی پایهای آمادگی جسمانی به آزمایشگاه آمده بودند، جذب کردند و آنها را به دو گروه تقسیم کردند. گروه اول، برنامه هشت هفتهای تمرین در خانه شامل دوچرخهسواری و تمرینات قدرتی را دریافت کرد (گروه مداخله)، و گروه دوم به سبک زندگی معمول خود ادامه داد (گروه کنترل). در طول آزمایشها، هفته اول مداخله و پایان آن، همه شرکتکنندگان پرسشنامهای درباره میزان لذتشان از هر جلسه تمرینی پر کردند. ویژگیهای شخصیتی مورد بررسی شامل برونگرایی، وظیفهشناسی، توافقپذیری، روانرنجوری و گشودگی بود.
رانکا توضیح داد: «مغزهای ما به شیوههای متفاوتی سیمکشی شدهاند که رفتارها و نحوه تعامل ما با محیط را شکل میدهد. بنابراین جای تعجب نیست که شخصیت بر واکنش ما به شدتهای مختلف ورزش تأثیر بگذارد.»
مثلاً افرادی که امتیاز بالایی در برونگرایی دارند، ورزشهای با شدت بالا و در جمع را دوست دارند، مثل ورزشهای تیمی. در مقابل، کسانی که امتیاز بالایی در روانرنجوری دارند، تمرینات خصوصی را ترجیح میدهند و هرچند تحمل شدت بالا را دارند، نیازمند استراحتهای کوتاه بین تمرینات هستند. افرادی با امتیاز بالا در وظیفهشناسی و گشودگی، به ترتیب صرفاً به دلیل مسئولیتپذیری یا کنجکاوی، به ورزش میپردازند حتی اگر آن را زیاد دوست نداشته باشند.
نکته جالب توجه، رابطه بین شخصیت، تغییر در آمادگی جسمانی و استرس بود. پیش از مداخله، میزان استرس هر دو گروه مشابه بود، اما پس از مداخله، به ویژه افراد با امتیاز بالای روانرنجوری کاهش چشمگیری در استرس نشان دادند. رانکا گفت: «این خبر فوقالعادهای است چون نشان میدهد کسانی که بیشترین بهره را از کاهش استرس میبرند، به خوبی به ورزش پاسخ میدهند.»
پژوهشگران تأکید کردند که مهمترین نکته در ورزش کردن، یافتن نوعی است که از آن لذت ببریم و اگر فوری آن را پیدا نکردیم، ناامید نشویم. رانکا گفت: «اشکالی ندارد اگر یک جلسه خاص را دوست نداشته باشیم. میتوانیم ورزش دیگری را امتحان کنیم.»
برگیس نتیجه گرفت: «امیدواریم اگر افراد فعالیتهای فیزیکی را پیدا کنند که دوست دارند، با رغبت بیشتری آنها را انجام دهند. به هر حال، ما که سگ نیستیم که مجبور به پیادهروی شویم! کمتحرکی شدید و احساس بد ناشی از آن، شاید یک پدیده خاص انسانی باشد. بدن ما به طریقی ما را تنبیه میکند که احساس بدی داشته باشیم، اما به نوعی، بسیاری از ما نمیتوانیم این پیامها را به خوبی درک کنیم.»
پایان/*
.
