[ad_1] رفتار نافرمانی یک چالش رایج برای والدین بدون توجه به سن کودک است. در حالی که انجام آن می تواند چالش برانگیز باشد، خبر خوب این است که می توانید با تمرکز بر چند اصل اساسی، در عرض 10 روز به میزان قابل توجهی نافرمانی را کاهش دهید. مؤثر...
[ad_1]
رفتار نافرمانی یک چالش رایج برای والدین بدون توجه به سن کودک است. در حالی که انجام آن می تواند چالش برانگیز باشد، خبر خوب این است که می توانید با تمرکز بر چند اصل اساسی، در عرض 10 روز به میزان قابل توجهی نافرمانی را کاهش دهید. مؤثرترین رویکرد، آرامش، استحکام و همدلی را با هم ترکیب میکند تا به کودکان کمک کند ضمن ایجاد مرزهای روشن، احساس درک کنند. در اینجا نحوه ترکیب این مفاهیم با فرزندپروری خود برای کاهش رفتار نافرمانی و ترویج تعاملات مشارکتی آورده شده است.
همانطور که در کتابم توضیح داده ام، 10 روز برای یک کودک کمتر سرکش، زمانی که والدین با سرپیچی فرزندشان مواجه می شوند، طبیعی است که احساس ناامیدی کنند، اما واکنش خشمگین فقط وضعیت را تشدید می کند. کودکان در هر سنی اگر احساس تنش یا سختگیری کنند، بیشتر احتمال دارد که عقب رانده شوند. به عنوان مثال، زمانی که لیلا 9 ساله سرسختانه از انجام تکالیف خود امتناع کرد، مادرش، سرنا، شروع به بلند کردن صدایش کرد. در عوض، سرنا مکث کرد، نفس عمیقی کشید و با لحنی آرام به لیلا نزدیک شد. این به سرنا اجازه داد تا وضعیت را کاهش دهد و لیلا را به سمت تکمیل کارش راهنمایی کند.
حفظ آرامش در سرپیچی به این معنی نیست که اجازه دهید رفتار از بین برود. به این معنی است که به خودتان فضایی بدهید تا متفکرانه پاسخ دهید. الگوسازی خودتنظیمی به کودکان می آموزد که احساسات خود را کنترل کنند و زمینه را برای حل مشکلات مؤثرتر فراهم می کند.
نکته: “مکث” را تمرین کنید. هنگامی که نافرمانی کودک شما اوج گرفت، قبل از پاسخ دادن، چند نفس عمیق بکشید تا خود را آرام کنید. برای بیان انتظارات خود از صدایی نرم اما محکم استفاده کنید.
استحکام برای کاهش نافرمانی ضروری است، اما مرز باریکی بین محکم بودن و کنترل کردن وجود دارد. وقتی اتان 15 ساله از انجام کارهای خانه خودداری کرد، پدرش، میگل، از تلاش برای تسلط بر گفتگو اجتناب کرد. در عوض، او انتظارات روشنی از خود داشت: “قاعده در خانه ما این است که همه در کارهای خانه کمک می کنند و اگر آنها انجام نشوند، نمی توانیم از فعالیت های آخر هفته لذت ببریم.” میگل پیام را با قاطعیت اما بدون تلاش برای غلبه بر اتان ارائه کرد. مرز مشخص بود و اتان میتوانست در عین درک عواقب، انتخاب کند.
قاطعیت به معنای تعیین محدودیتهایی است که غیرقابل مذاکره هستند و در عین حال به کودک شما اجازه میدهند تا حدی کنترل کند. یکی از موثرترین راهبردها ارائه انتخاب های محدود است. به عنوان مثال، ممکن است بگویید: “شما می توانید کارهای خود را اکنون یا بعد از شام انجام دهید، اما آنها باید تا قبل از خواب انجام شوند.” این رویکرد انتظارات شما را تقویت می کند و در عین حال به فرزندتان برای تصمیم گیری قدرت می دهد.
نکته: هنگام تعیین مرزها، از عبارات “when/then” استفاده کنید. به عنوان مثال، “وقتی تکالیف انجام می شود، می توانید از صفحه نمایش استفاده کنید.” این به وضوح نشان می دهد که برآورده کردن انتظارات منجر به نتایج مثبت می شود.
یکی از ابزارهای نادیده گرفته شده در کاهش رفتار نافرمانی، همدلی است. وقتی بچه ها احساس می کنند که احساساتشان درک می شود، بیشتر با هم همکاری می کنند، زیرا مجبور نیستند برای شنیده شدن بجنگند. هنگامی که کیرا 6 ساله پس از اینکه به او گفتند زمان نمایش تمام شده است، عصبانی شد، مادرش، تارا، احساسات او را تصدیق کرد: “می دانم که ناراحتی چون می خواستی برنامه خود را تماشا کنی.” تارا با همدردی به کیرا نشان داد که احساساتش معتبر است. این ناامیدی کیرا را پراکنده کرد و هدایت او را به سمت فعالیت دیگری آسانتر کرد.
همدلی به معنای موافقت با سرپیچی فرزندتان نیست، بلکه به معنای اعتبار بخشیدن به تجربه اوست. این ابزار قدرتمندی است که طوفان عاطفی را آرام می کند و فرصتی برای همکاری ایجاد می کند. گوش دادن متفکرانه، تکرار کلمات فرزندتان و نام بردن احساسات او به کاهش واکنش عاطفی و تقویت ارتباط کمک می کند.
نکته: از عبارات گوش دادن انعکاسی مانند، “به نظر می رسد که شما احساس ناامیدی می کنید زیرا …” یا “شما از … ناراحت هستید” استفاده کنید. در حل مسئله
ترکیب آرامش، صلابت و همدلی رویکردی جامع برای کاهش رفتار نافرمانی ایجاد می کند. هنگامی که این استراتژی ها با هم استفاده می شوند، یکدیگر را تقویت می کنند. به عنوان مثال، وقتی نوح 12 ساله در برابر شرکت در کارهای خانواده مقاومت می کرد، والدینش آرام می ماندند، انتظاری محکم داشتند (“همه باید در خانه کمک کنند”) و با ناامیدی نوح به خاطر تمایل به استراحت بعد از مدرسه همدلی می کردند. این رویکرد ترکیبی به نوح این امکان را میدهد که در عین درک اهمیت مسئولیتهایش احساس شنیده شدن داشته باشد و در نتیجه در طول زمان درگیریهای کمتری ایجاد شود.
خواندن ضروری والدین
کودکان در هر سنی به رویکردی که ترکیبی از همدلی، آرامش و استحکام است، به خوبی پاسخ می دهند. همدلی با ایجاد احساس درک شدن در کودکان، مقاومت را کاهش میدهد، در حالی که آرامش، تعارض را کاهش میدهد و به شما اجازه میدهد واکنش خود را کنترل کنید. قاطعیت مرزهای واضحی را تعیین می کند و انتظارات و پیامدهای آن را بدون متوسل شدن به جنگ قدرت به فرزندتان آموزش می دهد.
وقتی والدین این استراتژی ترکیبی را اتخاذ می کنند، رفتارهای سرکشی کاهش می یابد زیرا کودک در محدوده های مشخص و قابل پیش بینی احساس احترام و امنیت می کند. نتیجه یک کودک همکاری بیشتر و یک رابطه قوی تر و مرتبط تر والدین و فرزند است.
با این استراتژیها، والدین میتوانند ظرف 10 روز سرپیچی را به همکاری تبدیل کنند و خانهای هماهنگتر را ایجاد کنند که در آن کودکان در هر سنی میتوانند رشد کنند.
[ad_2]
