[ad_1] در کار من در انجام کارگاه های آموزشی در سراسر کشور ، یکی از مهمترین اهدافی که مردم به من می گویند که برای سفر به خود درمانی دارند این است که آنها می خواهند به عنوان والدین حضور داشته باشند و کمتر واکنش نشان دهند. آنها مصمم هستند که...
[ad_1]
در کار من در انجام کارگاه های آموزشی در سراسر کشور ، یکی از مهمترین اهدافی که مردم به من می گویند که برای سفر به خود درمانی دارند این است که آنها می خواهند به عنوان والدین حضور داشته باشند و کمتر واکنش نشان دهند. آنها مصمم هستند که میراث بین نسلی تروما را بشکنند.
مطالعات نشان می دهد که بزرگسالانی که تأثیر تروما را در زندگی خود تشخیص داده اند ، در مواجهه با رفتارهای چالش برانگیز کودکان آرام تر و آگاه تر هستند.
به جای: “چرا فرزند من اینگونه رفتار می کند؟” ما قادر به حضور ، پایه و اساس هستیم و از خود می خواهیم ، “چرا من احساس می کنم اینقدر احساس غرق شدن یا تحریک این کار دارم؟”
شکستن آسیب های نسلی با شفابخشی ما آغاز می شود – در حال وقوع زخم های گذشته ، درک تأثیر آنها و کار فعال برای یادگیری الگوهای مضر.
شفابخشی به والدین اجازه می دهد تا به جای واکنش از آسیب های حل نشده ، به فرزندان خود با صبر و همدلی پاسخ دهند. وقتی والدین یاد می گیرند مرزهای سالم را تنظیم کنند ، با مهربانی ارتباط برقرار کنند و احساسات خود را تنظیم کنند ، آنها محیطی پرورش دهنده ایجاد می کنند که فرزندانشان بدون تحمل بار گذشته ، احساس امنیت ، ارزشمند و رشد کنند. این چرخه شفابخشی پویایی خانواده را دگرگون می کند و اطمینان حاصل می کند که درد به ارث نمی رسد اما با مقاومت و عشق جایگزین می شود.
خبر خوب؟ مغز است همیشه تغییر به لطف نوروپلاستیک ، می تواند در طول زندگی ما بهبود یابد ، سازگار شود و رشد کند. ما در واقع می توانیم الگوهای قدیمی را دوباره بسازیم و مدل های جدید را تقویت کنیم.
شیوه های درمانی مانند روزنامه نگاری می تواند نقش مهمی در این فرایند داشته باشد و به ما کمک کند تا تجربیات خود را حس کنیم و روشی را که فکر می کنیم و احساس می کنیم تغییر دهیم.
من دیده ام که چگونه نوشتن راهنمایی می تواند آن لحظات غیر منتظره “آه” را برانگیخت و با استفاده از بینش تازه ، امید تجدید شده و روشهای جدید نمایش در زندگی ما.
در زیر ، یک تمرین ساده را پیدا خواهید کرد که برای ایجاد وضوح ، دلسوزی و شفابخشی در سفر خود طراحی شده است.
من می خواهم شما را با یک تمرین خلاقانه سریع و سرگرم کننده آشنا کنم که به شما کمک می کند نه تنها سرنخ هایی در مورد زخمهای کودکی و مادام العمر خود پیدا کنید و چگونه آنها را تحت تأثیر قرار داده اند ، بلکه درک می کنند که چگونه آنها به شما کمک کرده اند به روش های غیر منتظره مانند یک درخت رشد کنید و چگونه می توانید اکنون آن رشد را ادامه دهید.
بیایید شروع کنیم یک کاغذ و مداد بگیرید. اگر مدادهای رنگی دارید ، آنها را نیز بگیرید. شروع به ترسیم درخت کنید. همانطور که انجام می دهید ، من دوست دارم شما به این درخت فکر کنید که زندگی خود را به راحتی نشان می دهد. این به دنبال این مراحل کمک خواهد کرد:
حال بیایید لحظه ای بگذاریم و واقعاً به جزئیات درختی که تازه کشیده اید نگاه کنیم. بعضی اوقات می توانید سرنخ هایی در مورد تجربیات کودکی خود در این تمرین ساده و کاغذ پیدا کنید.
به عنوان مثال ، در اینجا درختی است که من به درخواست یک درمانگر در 20 سالگی در آن بودم.
درخت من دارای یک تنه پایین تر است که ضخیم و قوی است. پوست درخت را به خوبی محافظت می کند. اما علاوه بر این تنه ، یک منطقه بزرگ و بزرگ را مشاهده خواهید کرد که به وضوح نوعی آسیب دیده است و بر نحوه رشد درخت تأثیر می گذارد. در بالای این ، بسیاری از اندام ها به سمت هوا و خورشید کشیده می شوند و یک سایبان سبک از برگ ها وجود دارد. وقتی این کار را چند دهه پیش ترسیم کردم ، درمانگر که می دیدم به آن نگاه کرد و از من پرسید: “وقتی 12 ساله بودی برای شما چه اتفاقی افتاد؟”
من با تعجب به او نگاه کردم و با تعجب از اینکه چگونه او می تواند بداند اتفاق مهمی برای من افتاده است. او روانی بود؟
من به او گفتم ، “وقتی 12 ساله بودم ، پدرم ناگهان در یک فاجعه خانوادگی درگذشت. او در حالی که تحت عمل جراحی جزئی قرار گرفت ، در اثر خطای پزشکی درگذشت. او قرار بود به خانه بیاید ، اما او این کار را نکرد. تمام زندگی من منفجر شد. همه چیز تغییر کرد.”
تروما بین نسلی ضروری است
او به منطقه gnarled روی تنه درخت اشاره کرد. وی گفت: “در تجزیه و تحلیل نقشه های درختی ، ما این را به عنوان دوره ای از پیش دبستانی فکر می کنیم.” “واضح است ، یک زخم بزرگ در اینجا رخ داده است ، چیزی که تغییر کرده است که چگونه شما بعد از آن زمان در زندگی خود رشد کردید.”
او سپس در مورد اندام و سایبان درخت صحبت کرد ، و اینکه چگونه سایبان نازک برگهایی که من ترسیم کرده ام نشان داد که من هنوز در تلاش هستم تا احساس امنیت و محافظت کنم و به وضعیت رشد پس از سانحه برسم-یک تحول شفابخش.
من هرگز این تجربه را فراموش نکردم ، و از آن زمان ، من درخت خود را در مراحل مختلف زندگی ام ، در طول سفر شفابخش خود ، مجدداً تغییر داده ام تا ببینم چه چیزی برای من پیش می آید.
در طی سالها ، حتی اگر تصاویر درخت من هنوز گنگل ها را در تنه نشان می دهد – که زخم هرگز از بین نمی رود – نقاشی های درختی من نشان می دهد اندام های ضخیم تر ، قوی تر در حال رشد و بیرون و یک سایبان غنی تر از برگها برای دیدار با خورشید و نور من در حال پناه دادن است.
دیدن الگویی که از ناخودآگاه ما ناشی می شود (وقتی “درخت” خود را ترسیم می کنیم) می تواند به ما کمک کند تا بینش داستان خودمان را بدست آوریم.
به درختی که تازه کشیده اید نگاه کنید. لحظه ای به گوش دادن به افکار و احساسات خود در مورد آنچه می بینید گوش دهید و به آنچه برای شما می آید تأمل کنید.
برای پرورش دلسوزی خود و عمل به طور کامل خود را پذیرفت ، این کمک می کند تا بتوانید کل داستان خود را با احساس عمیق تر از مهربانی و احترام ببینید و در آغوش بگیرید. احترام به شما احترام به همه آنچه با آن روبرو شده اید و علی رغم درد ، از دست دادن و ترس زیاد ، از طریق آن رشد کرده است. انجام این کار می تواند به شما کمک کند تا لایه های عمیق تری از دلسوزی خود را پرورش دهید تا بتوانید خود را بیان کنید و چه کسی هستید و می خواهید با اصالت عمیق تر باشید.
دیدن داستان شما ، در کل ، عظمت زیبا ، می تواند به شما کمک کند تا عمیق تر به نیروی زندگی درونی و خلاق خود عمیق تر شوید و خود را رشد و تجدید کنید.
بهبودی لبه های ما را نرم می کند. هرچه بیشتر به دلچسب خود تمایل داشته باشید ، واکنشی کمتری خواهید داشت – و به عنوان پدر و مادر احساس می کنید و پرورش خواهید یافت.
[ad_2]
