[ad_1] در قلعه های قرون وسطایی، هر پنجره برای دفاع طراحی شده بود. برخی برای شناسایی دشمنان نزدیک، برخی دیگر برای هدف قرار دادن تیرها و برخی دیگر برای ریختن روغن جوش بر روی مهاجمان قرار داشتند. بدون پلیسی برای محافظت از ساکنان و اتحادهایی ...
[ad_1]
در قلعه های قرون وسطایی، هر پنجره برای دفاع طراحی شده بود. برخی برای شناسایی دشمنان نزدیک، برخی دیگر برای هدف قرار دادن تیرها و برخی دیگر برای ریختن روغن جوش بر روی مهاجمان قرار داشتند. بدون پلیسی برای محافظت از ساکنان و اتحادهایی که مانند بادهای طوفان در حال تغییر هستند، هر مرد (و زن) برای خودش بود.
تحقیقات جدید نشان می دهد که برخی از ذهن ها مانند این پنجره های قلعه به کار خود ادامه می دهند. به جای سنگ و ملات، منشوری که آنها از طریق آن به جهان می نگرند توسط ویژگی های شخصیتی خاصی که می تواند هر تعامل اجتماعی را به یک حمله بالقوه تبدیل کند، تحریف می شود. از طریق این پنجرههای روانشناختی، یک احوالپرسی نادیده گرفته شده به یک احوالپرسی حساب شده تبدیل میشود، یک مکالمه خصوصی به شواهدی از توطئه تبدیل میشود و یک دعوت از دست رفته جرقه انتقام میدهد.
تحقیقات اخیر نشان می دهد که چرا برخی از مردم تهدید و رد را در جایی می بینند که وجود ندارد. افراد دارای ویژگیهای شخصیتی تاریک – خودشیفتگی، ماکیاولیسم، روانپریشی و سادیسم – بهدلیل شناختهای خود خدمتخواهانهشان (هیچوقت تقصیر من نیست)، معمولاً بینشی در مورد اینکه چگونه رفتار روزمرهشان میتواند منجر به طرد اجتماعی شایسته شود، ندارند. با گذشت زمان، آنها شروع به تماشای جهان از طریق دریچه ای تحریف شده می کنند، دریچه ای که در آن هرگز اعتبار یا تمجید یا احترام یا سهم منصفانه ای را که شایسته آن است به دست نمی آورند. جای تعجب نیست که ترکیبی از چندین صفت تاریک بیشترین خطر را به همراه دارد. آنها فقط جمع نمی شوند. آنها ضرب می شوند و یک اثر گلوله برفی ایجاد می کنند.
هر ویژگی شخصیتی لایه اعوجاج خاص خود را اضافه می کند. شخصی با ویژگی های خودشیفتگی قوی ممکن است تعاملات اجتماعی معمولی را به عنوان حملات شخصی تفسیر کند، زمانی که به رسمیت شناخته شده مورد انتظاری که معتقد است سزاوار آن است را دریافت نکند. آنهایی که خصلت های ماکیاولیستی دارند، اغلب هر تعاملی را از دریچه جنگ استراتژیک می بینند، و دائماً به دنبال شواهدی هستند که نشان دهد دیگران علیه آنها اتحاد دارند.
تحقیقات نشان میدهد که این تصورات زمانی خطرناک میشوند که ویژگیهای روانپریشی وارد ترکیب شوند. مرزهای حرفه ای معمولی ممکن است به عنوان موانع خصمانه ای در نظر گرفته شوند که خواستار تلافی هستند. مهم ترین ویژگی های سادیستی است – برخی از افراد ممکن است عمداً طرد شوند تا پاسخ های مضر را توجیه کنند.
اولین روابط ما می تواند نحوه پردازش طرد شدن را شکل دهد. این الگوها که سبک های دلبستگی نامیده می شوند، در دوران کودکی ایجاد می شوند و گاهی اوقات تأثیرات ماندگاری ایجاد می کنند. کسی که با مراقبت ناسازگار بزرگ شده است ممکن است در مورد رها شدن بیش از حد هوشیار شود و دائماً به دنبال اثبات وفاداری باشد. وقتی این الگوی دلبستگی مضطرب با ویژگی های شخصیتی تاریک همراه شود، خطر پاسخ های خطرناک به شدت افزایش می یابد.
برخی دیگر دلبستگی اجتنابی ایجاد می کنند و کاملاً متکی به خود به نظر می رسند در حالی که حساسیت عمیق به طرد شدن را پنهان می کنند. در ظاهر، افرادی که وابستگی اجتنابی دارند، از آنچه دیگران فکر می کنند یا انجام می دهند، نگران نیستند. اما تحقیقات نشان می دهد که این ترکیب – دلبستگی اجتنابی با ویژگی های تیره – می تواند یک اثر زودپز ایجاد کند. تنش بی سر و صدا ایجاد می شود و واکنش نهایی را به ویژه نوسان می کند.
در محل کار، این صفات ترکیبی خطرات پیچیده ای ایجاد می کنند. کسی ممکن است موقعیت های حرفه ای معمول را به روش های خطرناک تفسیر کند:
تحقیقات به نقاط محرک خاصی اشاره می کند که خطر را افزایش می دهد:
روابط نزدیک با فردی که دارای این صفات ترکیبی است به احتیاط خاصی نیاز دارد. آسیب پذیری هایی که صمیمیت ایجاد می کند می تواند به سلاح تبدیل شود. درخواستهای معمول برای استقلال ممکن است باعث واکنشهای شدید شود. تعیین مرزهای اساسی اغلب به اتهام خیانت منجر می شود. آنچه این روابط را به ویژه خطرناک می کند، دسترسی عمیق به اطلاعات شخصی و آسیب پذیری های عاطفی است که شرکای صمیمی دارند.
خواندن ضروری شخصیت
در روابط عاشقانه، نیازهای معمول روابط اغلب باعث واکنش های خطرناک می شود. گذراندن وقت با خانواده یا دوستان به “اثبات” رها شدن تبدیل می شود. گرفتن تماس کاری به صورت خصوصی به شواهدی مبنی بر یک رابطه بدل می شود. حتی تصمیمات کوچکی که به طور مستقل گرفته می شود می تواند جرقه اتهام بی وفایی را برانگیزد. شریک با خصوصیات تاریک ممکن است به این صورت پاسخ دهد:
تحقیقات نشان میدهد که این روابط زمانی خطرناکتر میشوند که شریک زندگی در تلاش برای ایجاد استقلال یا ترک است. رفتارهای معمولی مانند مشورت با یک وکیل، محرمانه بودن به دوستان یا خانواده، یا باز کردن یک حساب بانکی جداگانه میتواند واکنشهای شدیدی را ایجاد کند، زیرا هم نشان دهنده رها شدن و هم از دست دادن کنترل است. در موارد شدید، هر تلاش برای اثبات استقلال – استفاده از ماشین، داشتن تلفن همراه، حتی خروج از خانه – به عنوان یک تهدید یا جزئی تلقی می شود.
کار با این “آنتاگونیزرهای بالا” می تواند مانند زندگی در یک قلعه تحت محاصره باشد. ضد حمله میکنی؟ پرچم سفید را تکان دهید؟ تلاش برای ایجاد اتحاد یا ایجاد آتش بس؟ تحقیقات نشان می دهد که در محیط های حرفه ای، بهترین دفاع، حمله خوب است:
از سوی دیگر، تلاش برای مدیریت یا دلجویی اغلب نتیجه معکوس دارد. هنگامی که فردی دارای چندین ویژگی تاریک همراه با مشکلات دلبستگی است، تلاش برای مدیریت ادراک تحریف شده او اغلب نتیجه معکوس دارد. به عنوان مثال، یک همکار ممکن است سعی کند با کپی کردن آنها در هر ایمیل، دعوت از آنها به هر جلسه یا اجرای تصمیمات اولیه از مشکلات جلوگیری کند. اما به جای آرام کردن ترس از طرد شدن، این تلاشهای اضافی میتوانند:
این مانند تسلیم شدن در برابر یک باجگیر است – برآورده کردن خواستهها معمولاً منجر به خواستههای بزرگتر میشود، نه حلوفصل. این تحقیق نشان میدهد که این افراد اغلب مماشات را به عنوان دلیلی که حق با آنها در مورد قربانی شدن است تفسیر میکنند، در حالی که بازگشت به مرزهای عادی را شکل جدیدی از آزار و شکنجه میدانند.
برای افرادی که شخصاً با این موقعیت ها سر و کار دارند، تحقیق استراتژی های خاصی را برجسته می کند:
در روابط صمیمانه، مخاطرات بیشتر می شود. ترک نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد زیرا ناامنی دلبستگی خطرات صفات تیره را تشدید می کند. ایمنی به موارد زیر بستگی دارد:
این یک واقعیت جدید خطرناک است وقتی همکاران دشمن می شوند، عاشقان به عنوان خیانتکار دیده می شوند و مرزهای مناسب مستحق تلافی هستند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که چرا واکنش برخی افراد به احساس کنارگذاشتن می تواند کشنده باشد. در حالی که بسیاری از ما از کوچکترین و طردهای درک شده عبور میکنیم، شخصیتهای خاصی قلعههای پیچیدهای از آزار و اذیت را از کوچکترین موارد اجتماعی ایجاد میکنند. آنها مانند معماران ماهر واقعیت خود، تئوری های پیچیده خیانت را از تعاملات معمول می سازند، مرزهای معمولی را به شواهدی از توطئه تبدیل می کنند، و نادیده گرفتن های ساده را به توجیهی برای انتقام تبدیل می کنند.
درک این الگوها چیزی فراتر از صرفاً آکادمیک است. بهترین امید شما برای ایمنی در درک نحوه عملکرد این ذهن ها نهفته است. شناخت زودهنگام این الگوها می تواند به معنای تفاوت بین پیشگیری و تراژدی باشد. خطرناک ترین تحریف واقعیت یک شبه اتفاق نمی افتد – آنها به آرامی ساخته می شوند و نشانه هایی برای کسانی که می دانند چه چیزی را باید تماشا کنند باقی می گذارند.
[ad_2]
