تأثیر عروسک باربی بر تصویر بدنی کودکان؛ آیا «باربی مَنی» به بدن پنداری منفی دامن میزند؟
در سالهای اخیر، عروسک باربی بهعنوان یکی از نمادهای فرهنگی محبوب، همواره در کنار بحثهای انتقادی درباره «استانداردهای غیرواقعی زیبایی» قرار داشته است.
در سالهای اخیر، عروسک باربی بهعنوان یکی از نمادهای فرهنگی محبوب، همواره در کنار بحثهای انتقادی درباره «استانداردهای غیرواقعی زیبایی» قرار داشته است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ بحث درباره تأثیر عروسک باربی بر تصویر بدنی کودکان سالهاست میان روانشناسان و والدین ادامه دارد.
برخی پژوهشها نشان میدهد مواجهه زودهنگام با این عروسک میتواند بر ترجیحات ظاهری و ایدهآلهای بدنی کودکان، بهویژه دختران، اثرگذار باشد و گرایش به اندامهای لاغرتر را افزایش دهد.
در سالهای اخیر، عروسک باربی بهعنوان یکی از نمادهای فرهنگی محبوب، همواره در کنار بحثهای انتقادی درباره «استانداردهای غیرواقعی زیبایی» قرار داشته است.
برخی والدین حتی با محدود کردن بازی کودکان با این عروسک تلاش کردهاند از شکلگیری الگوهای بدنی غیرواقعی جلوگیری کنند.
مطالعات قدیمی در حوزه روانشناسی نشان میدهد برای اینکه بدن یک فرد واقعی با تناسبات باربی همخوان شود، تغییرات فیزیکی بسیار غیرطبیعی لازم است؛ از افزایش قد و تغییر اندازه برخی اندامها تا کاهش شدید دور کمر.
این یافتهها سالهاست بهعنوان یکی از نمونههای بارز «غیرواقعی بودن استاندارد زیبایی باربی» مطرح میشود.
در برخی پژوهشهای تجربی، مشاهده شده است که دختران ۵ تا ۸ ساله پس از بازی با باربی، تمایل بیشتری به انتخاب بدنهای لاغرتر نشان دادهاند.
اگرچه این اثر در سنین بالاتر کمتر مشاهده شده، اما پژوهشگران تأکید کردهاند که قرار گرفتن زودهنگام در معرض الگوهای بدنی غیرواقعی میتواند بر شکلگیری تصویر ذهنی کودک اثر بگذارد.
در سالهای اخیر شرکت سازنده باربی نسخههایی با تنوع بدنی بیشتر معرفی کرده است؛ از جمله باربیهای با اندامهای متفاوت یا مدلهای انعطافپذیر.
با این حال برخی مطالعات نشان دادهاند که حتی این نسخههای جدید نیز همیشه به تقویت تصویر بدنی مثبت منجر نمیشوند و در برخی موارد، کودکان همچنان نسخه کلاسیک و لاغر باربی را ترجیح میدهند.
با اکران فیلم «باربی» و بازنمایی جدیدی از این شخصیت، بحثهای اجتماعی درباره نقش جنسیت، زیبایی و فشارهای فرهنگی دوباره داغ شده است.
این بازنمایی جدید تلاش میکند باربی را نه بهعنوان یک الگوی «کامل»، بلکه بهعنوان شخصیتی پیچیده و انسانیتر نشان دهد؛ موضوعی که زمینه گفتوگو درباره تصویر بدنی و نقش رسانهها را گستردهتر کرده است.
پژوهشها و بحثهای روانشناختی نشان میدهد عروسک باربی تنها یک اسباببازی ساده نیست، بلکه میتواند در شکلگیری نگرش کودکان نسبت به بدن و زیبایی نقش داشته باشد.
در عین حال، کارشناسان تأکید میکنند که تأثیر این ابزارها به عوامل متعددی مانند سن کودک، محیط خانوادگی و نوع مواجهه رسانهای بستگی دارد و نمیتوان یک حکم قطعی و یکبعدی درباره آن صادر کرد.
جواد آلحبیب – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
پایان/*
.
