در این مقاله یافته های اخیر از آزمایشگاه ما در کالج دانشگاه لندن ، منتشر شده در مجله شرح داده شده است روانشناسی روانشناسیبشر در این مطالعه رابطه بین افسردگی پس از زایمان و شیردهی در مادران جدید و نقش احتمالی اکسی توسین در چالش های شیردهی گزارش شده توسط مادرانی که بعد از زایمان افسردگی دارند ، بررسی شده است.

هورمون اکسی توسین چیست؟

اکسی توسین از محبوبیت زیادی به عنوان “هورمون عشق” یاد می شود زیرا باعث افزایش روابط صمیمی و عاشقانه می شود. اما فعالیت آن فراتر از این است. این ماده در هیپوتالاموس در مغز تولید می شود و با گیرنده های اکسی توسین واقع در مناطقی در سراسر مغز برای تنظیم ارتباطات اجتماعی ، چشم انداز ، ارتباط عاطفی با دیگران و اعتماد ارتباط برقرار می کند. بنابراین در ایجاد روابط مهم است و به ویژه در پیوند مادر و نوجوانان فعال است.

اکسی توسین همچنین با کاهش اضطراب و تعامل با سیستم پاداش دوپامینرژیک در مغز برای افزایش احساس لذت و ارتباط مثبت با نشانه ها ، از جمله افراد خاص ، در روابط اجتماعی نقش دارد. بنابراین در روند دلبستگی بین مادران جدید و نوزادان آنها بسیار مهم است و مکانیسم مهمی در ارتقاء رشد اجتماعی اولیه کودکان است.

چگونه اکسی توسین در شیردهی دخیل است

در شیردهی ، اکسی توسین بیشتر از مغز به بدن آزاد می شود ، جایی که نقش اساسی را ایفا می کند ، مسئولیت رفلکس “رها کردن” که شیر مادر را آزاد می کند. گیرنده های اکسی توسین واقع در بدن نیز در هنگام شیردهی با لمس پوست به پوست و مکیدن نوزاد در مادران و نوزادان تحریک می شوند. اینها ، به نوبه خود ، اعصاب حسی را فعال می کنند که پیام ها را به مغز می فرستند تا اکسی توسین بیشتری را در یک حلقه بازخورد آزاد کنند.

این درگیری اکسی توسین به طور معمول به مادران و نوزادان کمک می کند تا در هنگام شیردهی احساس آرامش و ارتباط با یکدیگر داشته باشند ، که باعث تغذیه بیشتر شیردهی می شود ، این امر باعث افزایش پیوند مادر و زایمان می شود.

تأثیر افسردگی پس از زایمان

در مطالعه ما ، پیوندهای بین اکسی توسین ، شیردهی و افسردگی پس از زایمان را در مادران جدید بررسی کردیم. افسردگی پس از زایمان در حدود 20 ٪ از زنان در سال پس از زایمان رخ می دهد. این می تواند احساس قطع ارتباط از کودک ، غم و اضطراب و اضطراب را با احساس از دست دادن انجام دهد.

مادرانی که افسردگی پس از زایمان را تجربه می کنند ، اغلب افزایش استرس در هنگام شیردهی و مشکلات در کاهش شیر خود را گزارش می کنند ، که اغلب منجر به شیر گرفتن زودرس می شود. با این حال ، مشخص نیست که چرا بین افسردگی پس از زایمان و کاهش شیردهی ارتباط وجود دارد ، به ویژه با توجه به اینکه بسیاری از مادران وجود دارند که ممکن است احساس افسردگی کنند و مایل به شیردهی باشند اما هنوز هم با مشکلات قابل توجهی روبرو هستند.

تحقیقات قبلی حاکی از آن است که افسردگی پس از زایمان ممکن است در سیستم اکسی توسین تداخل داشته باشد ، که ما استدلال می کنیم می تواند برای مادرانی که دچار افسردگی برای شیردهی می شوند ، دشوارتر شود. با این حال ، تاکنون تحقیقات در این زمینه کمیاب بوده است.

مطالعه

برای کشف عمیق تر این رابطه ، ما مسیر اکسی توسین مغز به برآمدگی را در مادران با و بدون علائم افسردگی پس از زایمان بررسی کردیم تا هرگونه تفاوت را آزمایش کنیم.

62 مادر جدید ، بین 23 تا 44 سال سن و نوزاد بین 3 تا 9 ماهگی در سن داشت ، شرکت کردند. از همه مادران دعوت شد تا قبل از شیردهی که حاوی هورمون اکسی توسین یا دارونما است ، از اسپری بینی استفاده کنند. نمونه های شیر مادر در هنگام شیردهی جمع آوری شد.

یافته های کلیدی

مطالعه ما نشان داد که اسپری بینی اکسی توسین ، که اکسی توسین را مستقیماً به مغز می فرستد ، منجر به افزایش سطح اکسی توسین در شیر مادر شد و تأیید کرد که اکسی توسین از مغز به سینه می رود و در تغذیه نقش دارد.

با این حال ، این یافته ها همچنین برای اولین بار نشان داد که در مادرانی که افسردگی پس از زایمان را تجربه می کنند ، در مقایسه با مادرانی که افسرده نبودند ، اثر کاهش یافته است. این نشان می دهد که اگرچه اکسی توسین در آزاد کردن شیر مادر و تقویت پیوند مادر و در هنگام شیردهی نقش دارد ، اما افسردگی پس از زایمان می تواند در این امر اختلال ایجاد کند. از این رو ممکن است اختلال در سیستم اکسی توسین برای مادرانی که افسردگی پس از زایمان را تجربه می کنند ، از اکسی توسین در هنگام شیردهی بهره مند شوند.

به عنوان مثال ، مادرانی که پاسخ اکسی توسین کاهش یافته اند ممکن است پیوند با کودک خود را دشوار کند. همچنین ممکن است احساس غم و اندوه یا انزوا در سلامت روانی مادر را تشدید کند و در سیستم اکسی توسین در حال رشد کودک جدید خود نیز تأثیر داشته باشد. این می تواند راهی باشد که در مواردی که ممکن است آسیب پذیری سلامت روان از مادران به فرزندان خود منتقل شود ، در موارد افسردگی پس از زایمان.

مراحل بهبود پشتیبانی

مطالعه ما بینش جدیدی را ارائه می دهد که چرا برخی از مادران مبتلا به افسردگی پس از زایمان ممکن است با شیردهی چالش هایی را تجربه کنند. با درک مکانیسم های اساسی این چالش ها ، می توان درمانهای جدیدی را برای بهبود اثربخشی پشتیبانی که می توان به مادران جدید ارائه داد ، توسعه داد.

به عنوان مثال ، ایجاد مداخلات که باعث تسهیل اکسی توسین در مادران جدید می شود که افسردگی پس از زایمان را تجربه می کنند ، ممکن است اثرات مثبت آن را در شیردهی افزایش دهد و در پیوند مادر و مادری به طور کلی ، در دوره پری ناتال که بسیار مهم است. این سؤالات ، ناشی از نتایج جدید مطالعه ما ، برای بررسی بیشتر ، بهبود مسیرهای مراقبت برای مادران جدید و فرزندانشان مهم خواهد بود.