این بود نه بخشی از برنامه: دانشجوی دانشگاه شما به طور ناگهانی به خانه برگشته است ، احتمالاً تمام غذاهای شما (اواخر شب) را مصرف می کند و اینترنت شما را کند می کند (اواخر شب). چگونه به این حرکت می کنید؟ چگونه می توانید ضمن حفظ عقل خود در طی ماه های آینده ، فرزند خود را والدین و پشتیبانی کنید؟

من چند پیشنهاد خوب برای شما دارم.

مرزها را تعیین کنید

هنگامی که ماشین تخلیه شد و لباسشویی منزجر کننده آنها در شستشو است ، بنشینید و یک صحبت واقعی داشته باشید. لیستی از قوانینی که در روز اول به آنها پرتاب می کنید نیست. در عوض ، مانند مکالمه با آن رفتار کنید. شما قبلاً اصول اولیه ای راجع به آنچه در طول ترم رخ داده است و چالش هایی که با آنها پیش آمده است ، دارید. حال ، بیایید برخی از مرزها را برای رسیدگی به آنها قرار دهیم.

اینها بزرگسالان اکنون (نوع) هستند. آنها به تنهایی بوده اند و انتخاب های خود را انجام داده اند. بنابراین با هر بزرگسال دیگری که در خانه خود زندگی می کنید به این موارد نزدیک شوید. برخی از مباحث کلیدی:

• کار: اگر از خانه کار می کنید ، چگونه مرزها را تعیین می کنید؟
• خانگی: کارهای ، آشپزی ، تمیز کردن – چه کسی چه کاری انجام می دهد؟
• سلامتی و سلامتی: آنها به دلایلی زودرس در خانه هستند ، بنابراین بیایید از آن مراقبت کنیم.
• روال: از آنجا که ، بیایید صادق باشیم ، شما در این مرحله از آنها انتظار نداشتید.

این آخرین مورد بسیار مهم است. بدون رفت و آمد ، بدون جلسات کتابخانه در اواخر شب و ساختار واقعی ، زمان فراوان است. و مانند هر چیزی که بیش از حد از آن استفاده کنیم ، هدر رفتن آسان است. به همین دلیل من قانون معادل تمام وقت (FTE) را توصیه می کنم: یک یا چند روش برای پر کردن روزهای هفته با فعالیت معنی دار پیدا کنید. نه هفته های 40 ساعت کار ، بلکه چیزی که این استانداردها را رعایت می کند:

• سالم
• مولد
• برای خود یا دیگران مفید است

این به معنای سنگ زنی 24/7 نیست. اما اگر کودک شما تمام روز خود را در Tiktok می گذراند ، این یک پرچم قرمز است.

الگوی نقش آنچه می خواهید ببینید

این مسئله است: بچه شما هنوز شما را تماشا می کند. آنها ممکن است رشد کنند ، اما در حال رشد نیستند. و آیا آنها آن را درک می کنند یا نه ، آنها هنوز هم از شما نشانه هایی می گیرند.

این بدان معناست که اگر می خواهید آنها کار کنند ، غذای مناسب و معقول بخورید و مانند پنج شنبه ها مانند یک سینه بند نوشیدنی بنوشید ، باید به آنها نشان دهید که چگونه این کار انجام شده است. گفتن به آنها کار نمی کند. موعظه کار نمی کند. اما با دیدن این کار؟ که می چسبد

این مربوط به ریاکاری نیست – این مربوط به اثربخشی است. به عنوان مثال رهبری کنید.

روتین و سازگاری

ساختار بیش از حد ، و بچه های کالج احساس دامن می زنند. خیلی کم ، و همه چیز به هرج و مرج تبدیل می شود. کودک شما ممکن است در برابر روال مقاومت کند ، اما در اعماق ، همه ما به آن احتیاج داریم. این همان چیزی است که ما را به جای اینکه گیر بیفتیم ، به جلو حرکت می کنیم.

آنها را تشویق کنید تا وقت خود را ترسیم کنند. حتی اگر برنامه کالج آنها یک فاجعه باشد ، به آنها کمک کنید تا سیستمی را بسازند که شامل موارد زیر باشد:

• یادگیری (حتی خارج از مدرسه)
• تمرین
• ارتباط اجتماعی
• چیزی که باید منتظر آن باشید (به عنوان مثال تعطیلات خانوادگی)

زیرا ، بیایید واقعی باشیم ، آنها انتظار نداشتند که به خانه برگردند. همه شما در حال حرکت به دنیای جدید هستید (حداقل برای بقیه ترم). دانش آموزانی که سلامت روانی خود را تثبیت می کنند نیز کسانی هستند که دوز سالم از روال و سازگاری دارند.

شما می خواهید چه کسی باشید؟

بیشتر ما بزرگ شدیم تا آینده را خطی بدانیم. به مدرسه بروید → شغلی دریافت کنید → موفق باشید.

خوب ، این طرح هنگامی که سلامت روانی ، سلامت رفتاری ، مصرف مواد و غیره از بین برود ، از بین رفت. دانشجویان در یک لحظه شغل ، کارآموزی و فرصت های تحصیل در خارج از کشور را از دست می دهند. برخی دیگر احساس گم شدن می کنند یا توسط دوستان یا در یک رابطه رد می شوند. درس؟ آینده یک جاده مستقیم نیست – این یک آشفتگی بادگیر و غیرقابل پیش بینی است. چه کسی فکر می کنیم گاهی اوقات بدون اجازه ما تعریف می شویم.

بنابراین همانطور که کیدو شما نشانه هایی از ثبات را نشان می دهد ، انعطاف پذیری را ترغیب می کند و تعریف می کند که چه کسی می خواهد باشد. وقت آن است که در مورد خود آینده خود صحبت کنیم. آنها امروز ، این ماه ، چه اقداماتی می توانند انجام دهند و بقیه ترم به تدریج خود را به آنجا برسانند؟ این یک فعالیت عالی برای آنها است که بتوانند با یک درمانگر کار کنند.

چیزی را ببینید ، چیزی بگویید

بسیاری از دانش آموزان احساس انزوا ، اضطراب و تعجب می کنند که آینده آنها به نظر می رسد. و شما ، به عنوان والدین ، ​​ممکن است متوجه چیزی خاموش شوید ، به خصوص در حالی که آنها در خانه هستند. احتمالاً به همین دلیل است که آنها در وهله اول در خانه هستند. اگر روده شما به شما چیزی اشتباه می گوید ، چیزی بگویید.

• اگر به نظر می رسد پایین ، می گویند ، “وای ، شما غمگین به نظر می رسید“
• اگر آنها در حال عقب نشینی هستند ، بپرسید ، “به نظر می رسد شما به تنهایی وقت بیشتری می گذرانید؟“
• اگر نگران هستید ، فقط مستقیم باشید: “من نگرانم که ممکن است خودتان را آزار دهید.“

این یک اسطوره است که پرسیدن در مورد خودکشی ، این ایده را در ذهن کسی قرار می دهد. به همین ترتیب ، پرسیدن در مورد افسردگی باعث آن نمی شود. صحبت در مورد آن کمک می کند. اگر نگران گفتن حرف اشتباه هستید ، یک درمانگر پیدا کنید. اگر فرزند شما در تلاش است ، اقدام کنید. فقط امیدوارم که بهتر شود.

افکار نهایی

هیچ کس برای این برنامه ریزی نکرد. شما نیستید نه بچه شما این آسان نیست اما آنها در حال تلاش هستند و حداقل اکنون در خانه ایمن هستند. وقت آن است که اوضاع را تثبیت کرده و ساختار را در جای خود قرار دهیم. و یک روز – امیدوارم به زودی – بچه شما متوجه خواهد شد که این بار در خانه فقط یک دور از خانه عجیب و ناامید کننده نبود. این فرصتی برای رشد بود. برای یادگیری و قوی تر بیرون بیاید.