[ad_1] با همکاری Sofya Yedigarian ، Ph.D. و Amy Vigliotti ، دکتری. آیا تا به حال احساس کرده اید که چیزی از گذشته خود هنوز شما را آزار می دهد – بعضی اوقات ظریف ، اوقات دیگر مانند یک موج جزر و مد؟ شاید شما بدون هیچ دلیل مشخصی خود را د...
[ad_1]
با همکاری Sofya Yedigarian ، Ph.D. و Amy Vigliotti ، دکتری.
آیا تا به حال احساس کرده اید که چیزی از گذشته خود هنوز شما را آزار می دهد – بعضی اوقات ظریف ، اوقات دیگر مانند یک موج جزر و مد؟ شاید شما بدون هیچ دلیل مشخصی خود را در لبه احساس کنید ، یا برای ارتباط با دیگران تلاش می کنید ، حتی کسانی که به آنها عمیقاً اهمیت می دهید. اینها ممکن است نشانه ای از تروما حل نشده باشد – یک زخم نامرئی که بی سر و صدا نحوه فکر ، احساس و ارتباط شما را شکل می دهد (Teibowei ، 2025).
تروما فقط مربوط به آنچه اتفاق افتاده نیست ، بلکه در مورد چگونگی پاسخگویی بدن و ذهن شما است. همانطور که آزام (2024) بیان می کند ، تروما تجربه ای است که “فوق العاده گیج کننده و ناراحت کننده” است و “همچنان بر عملکرد استراتژیک شما تأثیر منفی می گذارد.” به عبارت دیگر ، این می تواند الگوهای ترس ، قطع ارتباط یا فشار خون بالا را پشت سر بگذارد که مدت ها پس از خود این رویداد ادامه می یابد.
لازم نیست همه آنچه را که برای آن واقعی اتفاق افتاده است به خاطر بسپارید. غالباً ، این اثرات طولانی در احساس امنیت ، اعتماد به دیگران یا ماندن در آن است که سیگنال آسیب های حل نشده را نشان می دهد.
علائم ممکن است متفاوت باشد ، اما در اینجا چند الگوی مشترک وجود دارد:
این علائم را می توان به عنوان ویژگی های شخصیتی یا استرس عمومی خوانده شد ، اما اغلب از تلاش برای محافظت از خود ناشی می شوند.
این الگوهای اغلب می توانند سالها ناشناخته باشند. آنا ، یک زن 28 ساله را بگیرید که به دنبال اضطراب مربوط به استرس کار بود. او در حال تغییر شغل بود. او به بسیاری از اهداف خود رسیده بود ، و احساس موفقیت می کرد ، اما او بسیار خسته شده بود.
او خود را به عنوان کسی که تروما را تجربه کرده بود ، ندید. با این حال ، همانطور که ما تاریخچه او را مورد بررسی قرار دادیم ، الگوهای شروع به کار می کنند: سوءاستفاده از کودکان و بی ثباتی مالی ، نقش اولیه به عنوان صلح آمیز خانواده و یک اعتقاد عمیقاً ناچیز که استراحت مجاز نبود ، مگر اینکه از طریق استفاده از مواد به عنوان راهی برای مقابله با آن استفاده شود.
آنچه به آنا کمک کرد فقط از گذشته خود صحبت کند ، بلکه یاد می گیرد که چگونه این تجربیات گذشته هنوز هم در حال شکل گیری حال او بودند. او با استفاده از استراتژی های مبتنی بر ذهن آگاهی ، متوجه شد که بدن وی در محل کار به حالت جنگ یا پرواز تغییر می کند ، مانند سفت شدن شانه ها ، داشتن افکار مسابقه یا تپش قلب. او با تکنیک های زمینی و نفس کشیدن ، به جای اینکه از الگوهای ترس قدیمی واکنش نشان دهد ، به لحظه کنونی وصل شد.
ما همچنین از ابزارهایی از شناختی رفتاری درمانی (CBT) برای کمک به او در شناسایی و به چالش کشیدن برخی از باورهای سفت و سخت او استفاده کردیم ، مانند این ایده که درخواست یک روز تعطیل باعث تنبلی او شد. این افکار غالباً به صورت خودکار و مطلق احساس می کردند – پیام های کاملاً ریخته شده که او در اوایل درونی کرده بود. وقتی آنها حاضر شدند ، ما با هم کار کردیم تا آنها را کند و بررسی کنیم. آیا واقعاً نیاز به استراحت بود؟ چه شواهدی از این ایده حمایت می کند ، و چه شواهدی انجام نداد؟
هنگامی که آنا شروع به زیر سوال بردن این افکار کرد ، او شروع به جایگزینی آنها با گزینه های واقع بینانه تر و دلسوزتر کرد. به عنوان مثال ، هنگامی که او خود را به فکر کردن ، “من برای نیاز به استراحت ضعیف هستم” ، ما به بررسی مجدد نام های خود رسیدیم ، “همه به استراحت نیاز دارند. این ضعف نیست ، بلکه انسان است” یا “استراحت به من اجازه می دهد تا در دراز مدت عملکرد بهتری داشته باشم.” این تأییدات خالی نبود ، اما پاسخ هایی مبنی بر اینکه او عمداً تمرین می کرد.
با ادامه این کار ، آنا در زمان واقعی توجه به تفکر تحریف شده ماهر شد – افکاری مانند “من نمی توانم استرس را تحمل کنم” یا “من همیشه همه چیز را خراب می کنم.” او به جای اینکه آنها را به عنوان حقیقت بپذیرد ، آنها را با اظهاراتی مانند “این کار سخت است ، اما من قبلاً کارهای سختی را انجام داده ام” یا “اشتباه کردن اشتباه به معنای عدم موفقیت نیست.” این تغییر در تفکر امکانات رفتارهای جدید را باز کرد: درخواست پشتیبانی ، استراحت یا تعیین مرزها.
این کار ادامه دارد ، اما مصرف مواد وی به میزان قابل توجهی کاهش یافته است ، و او در روابط خود از خود دفاع می کند. از همه مهمتر ، او احساس می کند احساس بیشتری شبیه به خودش – بر اساس ، واضح تر و مسئولیت زندگی خودش.
داستان آنا فقط یک نمونه از چگونگی درمان می تواند به کشف و تغییر الگوهای دیرینه ریشه در تروما کمک کند. بسیاری از الگوهای مربوط به تروما زمانی پاسخ های تطبیقی به محیط های قبلی بودند.
شفابخشی از تروما به معنای دور کردن آنچه اتفاق افتاده نیست. این در مورد بازسازی تدریجی حس ایمنی در بدن ، در روابط شما و نحوه حرکت در جهان است. برخی از افراد می دانند که احساس بهبودی از طریق درمان آگاهانه تروما ، برخی دیگر از طریق شیوه هایی مانند ذهن آگاهی ، حرکت ، بیان خلاق یا تعمیق ارتباطات بین فردی با افرادی که به آنها اعتماد دارند. شفابخشی شامل معنای جدید است. درک چگونگی شکل گیری گذشته ما ، و یافتن استقلال و گفتگوی سالم برای کمک به مواجهه با چالش ها.
تروما حل نشده می تواند مانند یک وزن نامرئی باشد. چیزی که شما به مدت طولانی حمل کرده اید که احساس می کند بخشی از شما چه کسی هستید. اما همانطور که داستان آنا نشان می دهد ، این الگوهای می توانند تغییر کنند. با آگاهی ، پشتیبانی و شفقت ، می توان گذشته را از زمان حال خودداری کرد و به روش های جدید شروع به پاسخگویی کرد.
شفابخشی به معنای فراموش کردن یا پاک کردن آنچه اتفاق افتاده نیست. این بدان معناست که یادگیری چگونه این تجربیات شما را شکل داده و به آرامی ، با گذشت زمان ، جایی برای پاسخ های جدید ایجاد می کند. ممکن است به نظر برسد که چه زمانی بدن شما تنش می یابد و به جای فشار آوردن به خودتان نفس می کشد. این ممکن است به معنای به چالش کشیدن اعتقادات قدیمی باشد که دیگر به شما خدمت نمی کنند ، یا به خود اجازه استراحت ، اتصال یا دستیابی به کمک می دهند.
این کار به معنای رفع آنچه شکسته است نیست. این در مورد شناخت مقاومت شما و کمک به قسمت هایی از شما است که باید زنده بمانید و به آنها کمک کنید تا دوباره احساس امنیت کنند. شفابخشی به تدریج ، اغلب بی سر و صدا و با سرعت خود اتفاق می افتد.
[ad_2]
