در کتاب جدیدش، آناتومی فریب (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 2024)، یکی از ما (سارا) استدلال می‌کند که دسترسی محدود به مراقبت‌های بهداشتی با کیفیت بالا در ایالات متحده اعتماد به طب سنتی را از بین می‌برد و مردم را به سمت منابع جایگزین مراقبت سوق می‌دهد. او از طریق مصاحبه با افرادی که نسبت به سیستم مراقبت‌های بهداشتی سنتی ابراز بی‌اعتمادی می‌کنند، شواهدی ارائه می‌کند که نشان می‌دهد وقتی مردم در دریافت مراقبت‌های مورد نیاز خود مشکل دارند، واکنش آنها می‌تواند باور نگرش‌های ضد علم و تئوری‌های توطئه در مورد سیستم مراقبت‌های بهداشتی باشد. گاهی اوقات، این منجر به تصمیمات غم انگیزی می شود که در آن افراد مبتلا به مشکلات جدی سلامتی از طب سنتی دوری می کنند و به عوارض تهدید کننده زندگی مبتلا می شوند.

اکنون، مطالعه جدیدی که در پایان ماه جولای در JAMA Network Open منتشر شد، نشان می‌دهد که اعتماد به پزشکان و بیمارستان‌ها در طول شدیدترین دوره همه‌گیری کووید-19 به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. روی اچ. پرلیس از بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشکده پزشکی هاروارد و همکارانش از داده‌های نظرسنجی از 582634 بزرگسال مقیم ایالات متحده برای اندازه‌گیری اعتماد به پزشکان و بیمارستان‌ها بین سال‌های 2020 تا 2024 استفاده کردند. آنها دریافتند که نسبت افرادی که گفته‌اند تعداد زیادی از اعتماد به پزشکان و بیمارستان ها از 71.5 درصد در سال 2020 به 40.1 درصد در سال 2024 کاهش یافت. کاهش اعتماد با سن 25 تا 64 سال، جنسیت زن، سطح تحصیلات پایین، درآمد پایین، نژاد سیاه پوست و زندگی در یک منطقه روستایی مرتبط بود. وابستگی سیاسی با سطح اعتماد در این مطالعه ارتباطی نداشت.

از جمله دلایلی که پاسخ دهندگان گفتند که اعتمادشان به پزشکان و بیمارستان های ایالات متحده کاهش یافته است:

• پزشکان و بیمارستان ها مشوق های مالی را بر مراقبت از بیمار می گذارند
• کیفیت پایین مراقبت و سهل انگاری
• پزشکان و بیمارستان ها تحت تأثیر نهادها و برنامه های بیرونی هستند
• تبعیض و تعصب

افرادی که دسترسی کم به مراقبت های بهداشتی دارند، بی اعتمادترین افراد هستند

منبع: دارکو استویانوویچ/کانوا

این مطالعه نشان می‌دهد که افرادی که قربانی تبعیض هستند یا با چالش‌های اقتصادی-اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کنند، احتمالاً اعتماد خود را به سیستم مراقبت‌های بهداشتی از دست می‌دهند. آنها دقیقاً همان افرادی هستند که سارا در کتاب خود از آنها صحبت می کند: افرادی که به دلایل مختلف، از جمله نداشتن بیمه درمانی کافی و اقامت در مناطقی که کمبود پزشک و بیمارستان وجود دارد، در دسترسی به مراقبت های بهداشتی مشکل دارند. او استدلال می کند که این منجر به پدیده هایی مانند تردید در واکسن و پذیرش مداخله غیرمبتنی بر شواهد برای بیماری ها می شود. وقتی نمی‌توانند به طب رایج دسترسی پیدا کنند، افراد بیشتری به جایگزین‌های به‌راحتی در دسترس برای مراقبت‌های بهداشتی سنتی روی می‌آورند.

هنگامی که یک گروه تحقیقاتی دیگر در سال 2022 بیش از 4000 بزرگسال را مورد بررسی قرار داد و از آنها در مورد اعتماد به آژانس های بهداشتی فدرال، ایالتی و محلی پرسید، آنها دریافتند که اعتماد سطح بالا به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) کم است (37 درصد). و مؤسسه ملی بهداشت (NIH) (33 درصد). محققان دریافتند که “اعتماد کمتر در درجه اول به باور پاسخ دهندگان مربوط می شود که توصیه های بهداشتی تحت تاثیر سیاسی و متناقض است.” بار دیگر، اگر مردم به توصیه های ارائه شده توسط سازمان های بهداشت عمومی بی اعتماد شوند، به ناچار در برابر پذیرش توصیه های جایگزین که فاقد مبنای علمی هستند و سلامت آنها را به خطر می اندازند، آسیب پذیر خواهند شد.

بی اعتمادی به توصیه های سرطان

برای ارائه مثالی از اینکه چقدر این می تواند جدی باشد، مطالعه اخیر دیگری که در JAMA Network Open منتشر شده است، همچنین در جولای 2024 منتشر شده است، اعتماد به سازمان های بهداشتی دولتی برای اطلاعات سرطان را بررسی می کند. ممکن است فکر کنیم وقتی تصمیم می‌گیریم در هنگام تشخیص سرطان چه دوره درمانی را دنبال کنیم، مردم فکر کنند که پیروی از دستورالعمل‌های پزشکی حرفه‌ای و پذیرش مداخلات معتبر علمی ضروری است. با این حال، این مطالعه نشان داد که تقریباً یک سوم مردم اعتماد کمی به اطلاعات سرطان سازمان‌های بهداشتی دولتی دارند. اگرچه این مطالعه مداخلات واقعی (یا فقدان آن) را که افراد برای تشخیص سرطان خود انتخاب می‌کنند، بررسی نکرد، سطوح پایین اعتماد به طب سنتی می‌تواند منجر به کاهش پذیرش راه‌حل‌های مبتنی بر شواهد شود. در مطالعه دیگری، دیدگاه‌های محافظه‌کارانه با اعتماد کم به اطلاعات سرطان سازمان‌های بهداشت عمومی دولتی مرتبط بود. بنابراین، به نظر می‌رسد که بسیاری از مردم به توصیه‌های مبتنی بر شواهد حتی در مورد بیماری‌های جدی و بالقوه تهدیدکننده زندگی مانند سرطان بی‌اعتماد هستند.

تمام مقالاتی که با اعتماد به توصیه‌های بهداشتی سروکار دارند با درخواست برنامه‌های هدفمند برای بازسازی اعتماد خاتمه می‌یابند، با این حال هیچ‌یک از آنها در موقعیتی نیستند که نشان دهند دقیقاً چگونه می‌توان این کار را انجام داد. آیا راه حل این است که اطمینان حاصل شود که افراد بیشتری به مراقبت های بهداشتی سنتی دسترسی آسان تر دارند؟ البته این یک دستور بلند است. به لطف قانون مراقبت مقرون به صرفه (ACA، که گاهی اوقات اوباماکر نیز نامیده می شود)، تعداد افرادی که در ایالات متحده فاقد بیمه درمانی هستند به طور چشمگیری کاهش یافته است. با این وجود، بیش از 20 میلیون نفر در ایالات متحده هنوز فاقد بیمه درمانی هستند. و حتی با وجود بیمه درمانی، افرادی که در مناطق روستایی ایالات متحده زندگی می کنند، ممکن است به دلیل کمبود پزشک و بیمارستان، پیدا کردن منابع مراقبت های بهداشتی در نزدیکی را با مشکل مواجه کنند. اینها افرادی هستند که به ویژه به مراقبت های بهداشتی سنتی بی اعتماد هستند و به دنبال جایگزین هایی هستند.

اصلاح این مشکلات مستلزم تغییرات اساسی در رویکرد ما به مراقبت های بهداشتی است. اول، ما باید اذعان کنیم که دسترسی همگانی به مراقبت های بهداشتی با کیفیت بالا یک امر اخلاقی ضروری و خیر عمومی است. در حال حاضر، به نظر می رسد هنوز مقاومت قابل توجهی در برابر این اصل اساسی وجود دارد و در نتیجه ما در حالی که میلیون ها نفر در ایالات متحده به خدمات پزشکی که شایسته آن هستند دسترسی ندارند، ایستاده ایم. دوم، ما باید بودجه بسیار بیشتری را در تمام سطوح دولتی برای دستیابی به هدف دسترسی همگانی اختصاص دهیم. ACA به ما یاد داده است که قوانین برای افزایش دسترسی به مراقبت های بهداشتی کار می کند، اما ما باید فراتر برویم.

این همیشه غم انگیز است که به دلیل بی اعتمادی، کسی از درمان بالقوه نجات جان خود چشم پوشی کند و به جای آن جایگزین های ناکارآمد را انتخاب کند. درمان سرطان در دهه‌های اخیر به‌طور چشمگیری بهبود یافته است، اما به نظر می‌رسد تعداد فزاینده‌ای از مردم نسبت به آنچه طب سنتی ارائه می‌کند، بی‌اعتماد هستند، که گاهی بر اساس باورهای ایدئولوژیک مبتنی بر سیاست است. ما نمی خواهیم شاهد مرگ مردم بر اثر سرطان یا هر بیماری جدی دیگر باشیم، زیرا آنها معتقدند که درمان های توصیه شده توسط سازمان های بهداشتی دولتی ناکارآمد یا ناایمن هستند. از نظر ما، در دسترس قرار دادن درمان‌های توصیه شده توسط آن دستورالعمل‌ها، گام کلیدی در بازسازی اعتماد است.