پیگیری بدن «کامل» مدت‌هاست با پریشانی و اختلالات خوردن مرتبط است. با وجود این، پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی استانداردهای زیبایی غیرواقعی را ترویج می‌کنند و به دنبال بی‌وقفه یک ایده‌آل دست نیافتنی دامن می‌زنند.

میلیون ها کاربر دائماً با تصاویر بدن های ایده آل در فضای مجازی بمباران می شوند. این تصاویر، که اغلب با نکات و ترفندهایی برای دستیابی به “ظاهر عالی” همراه هستند، می توانند استانداردهای زیبایی غیر واقعی را ارتقا دهند. قرار گرفتن مداوم در معرض این تصاویر ایده آل و اغلب فتوشاپی می تواند بر ادراک افراد از خود تأثیر منفی بگذارد و به ایجاد اختلالات خوردن کمک کند.

تصویر ضعیف بدن، که با ارزیابی منفی از بدن خود به دلیل شکاف درک شده بین ظاهر واقعی و ایده آل فرد مشخص می شود، به شدت با اختلال در غذا خوردن مرتبط است. تحقیقات به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض تصاویر بدن ایده آل در رسانه های اجتماعی می تواند به طور قابل توجهی به تصویر منفی بدن کمک کند. علاوه بر این، یک “اثر دوز” مشاهده شده است، به این معنی که هر چه بیشتر افراد این تصاویر ایده آل را به صورت آنلاین مشاهده کنند، خطر ابتلا به رفتارهای غذایی نابسامان بیشتر می شود.

نحوه پردازش تصاویر بدن ایده آل در رسانه های اجتماعی توسط زنان نقش مهمی ایفا می کند:

در حالی که مشاهده تصاویر بدن ایده آل در رسانه های اجتماعی با اختلال غذا خوردن مرتبط است، تحقیقات نشان می دهد که تأثیر آن بر زنان به نحوه پردازش این تصاویر بستگی دارد. دو عامل کلیدی شناسایی شده است:

1. مقایسه اجتماعی: مقایسه مستقیم بدن خود با “کمال” درک شده که در تصاویر به تصویر کشیده شده است.

2. درونی سازی آرمان ها: اتخاذ و اولویت بندی استانداردهای زیبایی ایده آل، مانند لاغری یا عضلانی، به عنوان اهداف شخصی.

پرداختن به نگرش های کمال گرایانه نسبت به ظاهر فیزیکی یک استراتژی کلیدی برای پیشگیری و کاهش تصویر منفی بدن و اختلال در غذا خوردن است. این نگران نقص باشید مقیاس خرده مقیاس کمال گرایی ظاهری فیزیکی، که توسط محققان یانگ و استروبر ایجاد شده است، نگرانی ها در مورد نقص های ظاهری را اندازه گیری می کند و نشان داده شده است که به شدت رفتارهای اختلال خوردن را پیش بینی می کند. حتی یک شکل سازگارتر از کمال گرایی – که در آن افراد استانداردهای بالایی را برای ظاهر خود بدون انتقاد از خود تعیین می کنند. امید به کمال مقیاس – با رفتارهای رژیم غذایی پرخطر و سفت و سخت مرتبط است.

چگونه می توانید از کسانی که برای کاهش درد کمال گرایی تصویر بدن تلاش می کنند حمایت کنید، به ویژه جوانانی که به ویژه در معرض قرار گرفتن دائمی دیجیتال در برابر تصاویر ایده آل بدن آسیب پذیر هستند؟ در اینجا چند ایده برای بررسی وجود دارد.

شما می توانید با تشویق آنها به کنار گذاشتن کمال گرایی، از دیگرانی که با تصویر بدنی خود دست و پنجه نرم می کنند، حمایت کنید، به خصوص زمانی که آنها را به تعقیب یک چهره ایده آل سوق می دهد. کمال یک استاندارد غیرممکن و غیر واقعی است – بیشتر یک مفهوم است تا یک هدف ملموس. ارزش یک فرد با ظاهر یا میزان تطابق آنها با یک ایده آل تعریف نمی شود.

میل به کمال در ظاهر ممکن است ناشی از میل به کنترل جنبه هایی از زندگی باشد که غیر قابل کنترل هستند. در این زمینه، اختلالات خوردن را می توان به عنوان تلاش های نادرست برای بازیابی این حس کنترل در نظر گرفت. با این حال، آنچه می دانیم این است که اختلالات خوردن در نهایت اثر معکوس ایجاد می کند.

توهم کنترل، از دست دادن واقعی کنترل بر عادات غذایی سالم را پنهان می کند. حمایت از افراد مبتلا به اختلالات خوردن می‌تواند شامل تشویق آن‌ها به اعتماد به ریتم‌های طبیعی بدن در هنگام غذا خوردن و رفع نگرانی‌های زمینه‌ای باشد که نیاز به کنترل را بدون توسل به رفتارهای غذایی نامنظم ایجاد می‌کند.

افرادی که از نظر ظاهر فیزیکی با کمال گرایی دست و پنجه نرم می کنند ممکن است رفتارهای غذایی سفت و سختی از خود نشان دهند، نه تنها برای رسیدن به اندامی ایده آل بلکه برای جبران کمبودهای درک شده در زندگی خود. آنها ممکن است احساس کنند ظاهر فیزیکی آنها تنها چیزی است که در آن برتری دارند. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که بدن کامل دست نیافتنی است و عزت نفس را می توان در بسیاری از جنبه های شخصیت علاوه بر ظاهر یافت.

تشویق به اولویت دادن به ظاهر کمک می کند. بسیاری از افرادی که روی دستیابی به ظاهری ایده آل تمرکز می کنند ممکن است متوجه شوند که در طرح بزرگ زندگی، آنچه واقعاً اهمیت دارد، به جای تلاش برای داشتن ظاهری عالی، ایجاد ارتباط عمیق تر با دیگران است.

تحقیقات انجام شده توسط Czepiel و Koopman یک ارتباط نگران کننده را نشان داد: حتی به امید زیرا یک تصویر ایده آل از بدن را می توان با رفتارهای غذایی نامنظم مرتبط دانست. این مطالعه مضرات بالقوه پیوند امیدهای خود برای خوشبختی یا کیفیت بهتر زندگی را به تصویر بدن ایده آل نشان می دهد. این نشان می‌دهد که تشویق افراد به یافتن ارزش خود و رضایت خارج از ظاهر فیزیکی ممکن است در پیشگیری از اختلال خوردن مفید باشد.

بعید است که جوانان استفاده از رسانه های اجتماعی را متوقف کنند. در حالی که رسانه های اجتماعی نقش مهمی در نحوه ارتباط و برقراری ارتباط جوانان ایفا می کنند، تحقیقات به طور فزاینده ای استفاده از آن را با افزایش خطر نارضایتی بدن و اختلال غذا خوردن در نوجوانان مرتبط می کند. با توجه به اهمیت رسانه های اجتماعی در زندگی جوانان، اکنون هدف شناسایی و اجرای استراتژی هایی برای کاهش اثرات منفی آن بر سلامت روان است.

منبع: Pavel Danilyuk / Pexels

آموزش سواد رسانه ای روشی قدرتمند برای کمک به افراد برای ارزیابی انتقادی آنچه در رسانه های اجتماعی با آن مواجه می شوند است. این شامل درک تأثیر ایده‌آل‌های اجتماعی-فرهنگی زیبایی، مانند تصویر زنان جوان، سفیدپوست، کوچک‌تر از حد متوسط، تشخیص دستکاری در پشت تصاویر فتوشاپ‌شده، و آگاهی از انگیزه‌های مغرضانه تبلیغ‌کنندگان در ترویج محصولات کاهش وزن و شکل‌دهی بدن است. .

تحقیقات نشان می دهد که حرکت مثبت بدن می تواند به طور موثری نارضایتی بدن مرتبط با قرار گرفتن در معرض رسانه های اجتماعی را کاهش دهد. این حرکت بر تغییر تمرکز از کاهش تصویر منفی بدن تأکید دارد و باعث ایجاد مثبت‌اندیشی در بدن می‌شود. این شامل قدردانی از بدن برای عملکردهایش و احترام به تنوع طبیعی شکل ها و اندازه های بدن است.

تشویق شفقت به خود برای بهزیستی ذهنی بسیار مهم است. این شامل پرورش نگرش مهربانی و بخشش نسبت به خود است، به ویژه در هنگام مواجهه با اشتباهات یا شکست. به عنوان مثال، اگر فردی تمرینات ورزشی سختی داشته باشد، ترویج این نگرش که «مشکلاتی ندارد» می تواند به جلوگیری از احساس گناه یا شکست کمک کند.

به طور مشابه، در زمینه سفر بهبودی اختلال خوردن، تشویق شفقت به خود به این معناست که به جای درگیر شدن در افکار منفی و خودانتقادی پس از یک لغزش، یاد بگیرید که بگویید: “اوه خوب، من چیزی یاد گرفتم”.

منبع: Antoni Shkraba / Pexels

با توجه به اینکه پرهیز از رسانه های اجتماعی غیرواقعی است و مانع از تعامل اجتماعی با همسالان می شود، تمرکز بر محدود کردن قرار گرفتن در معرض محتوای مضر نوید بیشتری دارد. آموزش سواد رسانه ای می تواند به نوجوانان قدرت دهد تا محتوایی را که بر رفاه آنها تأثیر منفی می گذارد، شناسایی کرده و از آن اجتناب کنند. به عنوان مثال، نوجوانان اغلب می توانند تشخیص دهند که مقایسه بدن آنها با بدن هایی که در فضای مجازی به تصویر کشیده می شود منجر به احساسات منفی می شود. با آگاهی از این ارتباط، آنها می توانند فعالانه قرار گرفتن در معرض چنین محتوایی را برای محافظت از خود محدود کنند.

افراد می توانند با حمایت از تغییر نقش مهمی در حمایت از مبتلایان به اختلالات خوردن ایفا کنند. این شامل فراخوانی برای:

1. تنوع بیشتر بدن در رسانه: این می تواند به کاهش درونی سازی ایده آل لاغری “با بدن کامل” کمک کند و درک سالم تری از تصویر بدن را ارتقا دهد.

2. کاهش انگ وزن و قلدری: برای ایجاد محیطی فراگیرتر و قابل قبول برای افراد در هر اندازه.

این اقدامات می تواند به چالش کشیدن هنجارهای مضر اجتماعی و ایجاد محیط حمایتی بیشتر برای افرادی که با اختلالات خوردن دست و پنجه نرم می کنند، کمک کند.

ایده “بدن کامل” یک افسانه است. رسانه های آنلاین آن را تداوم می بخشند و با نارضایتی از بدن و اختلالات خوردن مرتبط هستند. ما می توانیم اقدامات اساسی را برای کاهش تأثیر این تصور غلط مضر انجام دهیم.