[ad_1] ما با پیامهایی احاطه شده ایم که به ما می گویند عشق واقعی باید بی دردسر باشد. “اگر منظور از این باشد ، باید احساس راحتی کند.” “برای سخت حل و فصل نشوید. خود را انتخاب کنید.” چنین شعارهای روانشناسی پاپ نوید توا...
[ad_1]
ما با پیامهایی احاطه شده ایم که به ما می گویند عشق واقعی باید بی دردسر باشد.
“اگر منظور از این باشد ، باید احساس راحتی کند.”
“برای سخت حل و فصل نشوید. خود را انتخاب کنید.”
چنین شعارهای روانشناسی پاپ نوید توانمندسازی را نوید می بخشد ، اما ، در عمل ، آنها اغلب افراد را برای پیچیدگی روابط بزرگسالان آماده نمی کنند. در کار بالینی من ، من دیده ام که چگونه این اعتقاد به تنهایی ارتباط پایدار را تضعیف می کند. بسیاری از زوج ها به این دلیل وارد نمی شوند که چیزی بسیار اشتباه پیش رفته است ، بلکه به این دلیل که می ترسند حضور درگیری ، ناامیدی یا اصطکاک عاطفی به معنای آن باشد که آنها با شخص اشتباه هستند.
حقیقت؟ روابط سالم و “عشق واقعی” در لحظات سخت ساخته می شود – مواردی که از ما می خواهند که حتی وقتی احساس می کنیم ، خسته یا مطمئن نیستیم ، حضور ، پاسخگو و از نظر عاطفی سخاوتمند بمانیم. عشق در کمال شکوفا نمی شود. این امر از طریق تعمیر اشتباهات و فرصت های از دست رفته برای اتصال ، کنجکاوی و تمایل به یادگیری در کنار شخص دیگری ، که به اندازه ما ناقص است ، رشد می کند.
اسطوره رابطه آسان
وسوسه انگیز است که باور کنیم که روابط سالم باید احساس بی دردسر کند. ما آن را در تمام نمایش های جریان و قرقره های اینستاگرام خود می بینیم: زوج های کامل با مشکلات زیبا و آسان برای حل آنها. پیام ها به صحنه های زیبا می پردازند: “اگر کار طول بکشد ، عشق نیست.” “سخت پرچم قرمز است.” “شما سزاوار سهولت هستید.”
واقعیت بسیار متفاوت است. و این اساطیر ما را برای ناامیدی ، قطع ارتباط و غالباً تنهایی قرار می دهد. وقتی انتظار داریم روابط همیشه احساس خوبی داشته باشد ، ناراحتی طبیعی رشد را برای ناسازگاری اشتباه می کنیم.
ناراحتی یک شکست عشق نیست – این ویژگی آن است
وقتی راحت می شویم رشد نمی کنیم. وقتی راحت هستیم ، الگوهای را تکرار می کنیم. ما یکسان می مانیم. ناراحتی نکته ای است که در آن چیز جدیدی امکان پذیر می شود.
در روابط سالم ، ناراحتی اغلب از:
لحظات دردناک در روابط بزرگسالان اجتناب ناپذیر است. دو انسان در حال ایجاد زندگی تفاوت های بی شماری در سیستم های جسمی ، عاطفی و فکری دارند که باعث ایجاد درگیری می شود. سوال این نیست که آیا اختلافات اتفاق می افتد اما چگونه می توان در هنگام انجام پاسخ داد.
آیا تعطیل می شویم یا شلاق می زنیم؟ یا آیا به اندازه کافی آهسته می شویم تا آنچه را که اتفاق می افتد ، مسئولیت و باز ماندن نامگذاری کنیم؟
بلوغ رابطه به معنای اجتناب از درگیری نیست ، بلکه در مورد توسعه ظرفیت ترمیم آن است. ما به عنوان افراد رشد می کنیم و به عنوان یک زوج وقتی در برابر اصرار به انحراف ، وانمود کردن یا دور شدن از یکدیگر در لحظه های چالش برانگیز مقاومت می کنیم. ما هر بار که لحظه های دشوار را به عنوان فرصت هایی برای یادگیری در مورد یکدیگر انتخاب می کنیم ، مهارت های جدیدی را توسعه می دهیم.
هزینه نیاز به درست بودن
هنگامی که درگیری ایجاد می شود ، سیستم های عصبی ما برای دفاع ، نیاز به محافظت از خودمان است. در چنین لحظاتی ، پیروزی نسبت به آسیب پذیری احساس امنیت بیشتری می کند. درست بودن احساس راحت تر از کنجکاو بودن است.
اما اصرار بر درست بودن ، ما را از افرادی که بیشتر برای خوشبختی و رشد به آن احتیاج داریم ، جدا می کند. کنجکاوی را خاموش می کند و همکاری را مسدود می کند. با گذشت زمان ، ایمنی عاطفی را از بین می برد و شرکا را به سمت انزوا سوق می دهد. هرچه این الگوی بیشتر تکرار شود ، دورتر از هم جدا می شویم.
پویا محدود به مشارکتهای صمیمی نیست. این بازی در خانواده ها ، تیم ها و جوامع بازی می کند. هنگامی که ما در ارتباط بودن با هم ارتباط برقرار می کنیم ، از دیدن یکدیگر به عنوان مردم متوقف می شویم و شروع به دیدن یکدیگر به عنوان موقعیت می کنیم.
تغییر به سمت سلامتی و ارتباط هنگامی شروع می شود که ما یک سؤال متفاوت بپرسیم: “چه چیزی را می توانم اینجا بیاموزم؟” به جای ، “چگونه می توانم نظر خود را اثبات کنم؟”
چرا چیزهای کوچک مهم است
بسیاری از زوج ها بر این باورند که مسائل کوچک برای رابطه خود مهم نیست و تأمل فقط در شرایطی که اتفاق بزرگی رخ می دهد لازم است. اما علوم اعصاب و تحقیقات روابط در غیر این صورت می گویند.
مغز ما برای ردیابی الگوهای اتصال و قطع ارتباط سیم کشی شده است. یک پیشنهاد از دست رفته برای توجه ، یک اظهار نظر انتقادی ، یک رول چشم-از نظر میکرو لحظه ها روی سیستم عصبی ثبت می شود ، خواه آنها را تصدیق کنیم یا نه. آنها در حافظه ذخیره می شوند و واکنش های ما به چنین توهین ها با گذشت زمان رشد می کنند تا خاموش یا قطع اتصال به طور خودکار اتفاق بیفتد.
روابط ضروری می خواند
پارگی های کوچک که بدون فشار ، بی سر و صدا آب و هوای عاطفی را از ایمن به نامشخص تغییر می دهد. اعتماد فرسایش ساخت فاصله ما حتی ممکن است متوجه تغییر نشویم تا اینکه احساس قطع شویم و نمی توانیم دلیل آن را نامگذاری کنیم.
تمرین میکرو ترمیم-تطبیق و پرداختن به ضرب و شتم های کوچک در اوایل-ایمنی و اعتماد را که می خواهیم ایجاد می کند. تغییرات کوچک لحن عاطفی یک رابطه را در یک لحظه تغییر می دهد.
این در مورد پیاده روی روی پوسته های تخم مرغ نیست. این در مورد ایجاد یک فرهنگ رابطه است که در آن تعمیر قاعده است و زمینه سازی برای سلامتی و صمیمیت عاطفی را فراهم می کند.
ساختن یک بندر امن
روابط سالم با جلوگیری از دشواری ساخته نمی شود. آنها با اتصال از طریق آن ساخته شده اند که هر روز به کار نیاز دارد. این چیزهای رام هالیوود نیست بلکه واقعیت زندگی بزرگسالان است.
اعتماد از چیزهایی که همیشه به راحتی یا به راحتی پیش می روند ، حاصل نمی شود. وقتی همه چیز اشتباه پیش می رود و ما راه بازگشت به یکدیگر را بدست می آوریم. این نوع اعتماد باعث می شود که روابط مقاوم تر ، تحقق بخش تر و قادر به رشد باشد. این نه تنها رشد رابطه ای بلکه به عنوان افراد نیز رشد می کند.
روابط محکم بر اساس:
اینها حرکات بزرگ عاشقانه نیستند. آنها انتخاب روزانه هستند که هم به تمرین و هم به قصد نیاز دارند. آنها کار عشق هستند. صمیمیت عاطفی به معنای اجتناب از مواد سخت نیست. این به معنای پیاده روی با هم است. رشد وقتی راحت نیستیم. این اتفاق می افتد وقتی که ما کنجکاوی را بر کنترل انتخاب می کنیم ، که به آسیب پذیری نیاز دارد و گاهی کاملاً ترسناک است.
رشد هنگامی اتفاق می افتد که به جای اینکه اجازه دهیم انگیزه های دفاعی خود را اجرا کنیم ، باز می مانیم. این اتفاق می افتد که ما صادقانه درگیر شویم ، حتی وقتی سخت است.
دفعه بعد که رابطه شما احساس سختی می شود ، از بین نبرید ، تعطیل شوید یا وانمود کنید.
این جایی است که ارتباط عمیق تر و عشق عمیق تر – Begins. این گزینه هایی است که رابطه ای ایجاد می کند که رونق می گیرد و ما را تغذیه می کند.
[ad_2]
