به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، چرا ریکاوری روانی پس از کار بسیار مهم است. به لطف پیشرفت های فناوری، برقراری ارتباط راحت تر از همیشه است. اما همانطور که بسیاری از ما می دانیم، ارتباط 24/7 به این معنی است که خاموش کردن آن نیز دشوار است. تنها 45 درصد از کارمندان احساس می کنند که می توانند ارتباط خود را با کار قطع کنند و 55 درصد دیگر اظهار داشتند که برای پاسخ به تماس ها یا چک کردن ایمیل ها در خارج از ساعات کاری تحت فشار هستند.

اندیشه معاصر نوشت: با این حال، کار بیش از حد می تواند برای سلامتی ما، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی، گران تمام شود. و تحقیقات جدید منتشر شده در مجله روانشناسی شغلی و سازمانی نشان می دهد که بهبودی که فرد بعد از کار تجربه می کند ممکن است تأثیر مستقیمی بر روحیه او در روز بعد داشته باشد.

اهمیت ریکاوری روانی برای کارمندان

این مطالعه که بر اساس یادداشت های روزانه 124 کارمند در 887 روز انجام شد، نشان داد افرادی که بهبودی با کیفیت بالاتری در طول عصر داشتند، هنگام شروع کار در روز بعد، بیدارتر، آرام تر و شادتر بودند.

با این حال، هوشیاری و آرامش افراد در طول روز کاری کاهش می‌یابد – که نشان می‌دهد مهم است که به طور روزانه درگیر بهبودی باشید.

دکتر النا تورونی، روانشناس مشاور و یکی از بنیانگذاران کلینیک روانشناسی چلسی، توضیح می دهد که پایان کار پس از کار به بهبودی ذهنی کمک می کند زیرا به مغز و بدن ما سیگنال می دهد که از حالت هوشیاری بالا به حالت آرامش حرکت کند.

اهمیت ریکاوری روانی برای کارمندان

او می‌گوید: «این کار هورمون‌های استرس را کاهش می‌دهد و به ما کمک می‌کند پس از یک روز پرمشغله از نظر جسمی و روحی بهبود پیدا کنیم.

شرکت در فعالیت‌های آرامش‌بخش در عصرها می‌تواند به کاهش تنش، آرامش ذهن و آماده‌سازی ما برای خواب ترمیم‌کننده کمک کند. این نه تنها به بهبود ذهنی ما کمک می کند، بلکه رفاه کلی ما را نیز افزایش می دهد و ما را در زندگی شخصی و حرفه ای انعطاف پذیرتر می کند.

کیتی مک‌کنا، روان‌درمانگر، یکی از نویسندگان کتاب «تو مشکل نیستی»، اضافه می‌کند که نوع کاری که انجام می‌دهی می‌تواند نیاز شما را به استراحت افزایش دهد.

او می‌گوید: «کار مداوم، بدون استراحت و استراحت کافی، می‌تواند منجر به فرسودگی شغلی شود، به‌ویژه اگر کار شامل وظایف شناختی و سطوح بالای تمرکز در محیط‌های استرس‌زا باشد».

همیشه از ما انتظار می رود که «روشن» باشیم و کار فرقی نمی کند. مک‌کنا می‌گوید: وقتی انتظار در دسترس بودن دائمی است، یکی از چالش‌های اصلی در حفظ مرزهای حرفه‌ای اغلب ناشی از دلهره در نه گفتن است.

این تردید اغلب ریشه در نگرانی در مورد تعارض احتمالی، انتظار قضاوت، ترس از طرد شدن، و در نهایت، ترس از طرد شدن و رها شدن بالقوه دارد.
نحوه خاموش کردن و ریکاوری بعد از کار

زمانی که برای انجام کارها تحت فشار هستید، تعیین مرزهای محکم در مورد کار ممکن است دشوار باشد. این تا حد زیادی به کارفرمایان بستگی دارد که اطمینان حاصل کنند که از کارگران انتظار نمی رود بعد از کار وارد سیستم شوند، چه برای بررسی ایمیل ها یا پاسخ دادن به پیام ها.

با این حال، مراحلی وجود دارد که می توانید برای آسان کردن خاموش کردن آن انجام دهید.

تورونی می‌گوید: «قوانین خاصی مانند چک نکردن ایمیل‌های کاری از رختخواب یا پاسخ ندادن به تماس‌های کاری در زمان مشخصی را وضع کنید».

“ارتباط این مرزها می تواند به مدیریت انتظارات و کاهش فشار برای در دسترس بودن دائمی کمک کند.”

و اگر واقعاً نمی توانید تلفن یا لپ تاپ خود را چک کنید، آنها را در اتاق دیگری قرار دهید.

مک‌کنا توصیه می‌کند شب‌ها تلفن خود را خاموش کنید و پاسخ خارج از دفتر خود را روشن کنید.

او می‌گوید: «به هر حال، با شنیدن صدای پینگ دائمی تلفن کارتان نمی‌توانید آرام شوید. “این آسان نیست، در واقع ممکن است در ابتدا بسیار ناراحت کننده باشد، اما با تمرین و اعتماد به نفس می توانید از مزایای تعادل بهتر کار و زندگی و روابط کاری سالم تر بهره مند شوید.”

جایگزینی عادت بررسی ایمیل‌ها یا پیام‌های کاری با فعالیت‌های جایگزین می‌تواند به ارضای میل به برقراری ارتباط و همچنین احترام به وقت شخصی شما کمک کند.

تورونی توضیح می‌دهد: «به یاد داشته باشید، زمان استراحت فرصتی برای انجام کارهایی است که شما را تغذیه می‌کند و به شما احساس خوشایندی می‌دهد. برای پیاده‌روی، کلاس‌های آنلاین، خرید یک کتاب جدید برنامه‌ریزی کنید – هر چیزی که فکرش را بکنید به شما فرصتی می‌دهد که برای مدتی «من» بگذرانید.»/ اندیشه معاصر

پایان/*

اندیشه قرن را در ایتا دنبال کنید

اندیشه قرن را در تلگرام دنبال کنید