حدود چهارشنبه هر هفته ، خودم را پیدا کردم که فقط چهارشنبه است! چگونه ممکن است نیمی از هفته باقی بماند که احساس می شود این هفته اینقدر طولانی شده است؟ و به بازه های زمانی طولانی تر نیز گسترش می یابد. این چند ماه گذشته مانند سالها احساس شده است! فقط آوریل چطور است؟ من می دانم که من در احساس این تنها نیستم. به نظر می رسد هر روز نسخه متفاوتی از Memes Captain Captain 30 راک یا خاکستری را می بینم. شما آنهایی را می دانید: “این یک هفته جهنم بوده است.” “اوه ، کاپیتان ، فقط چهارشنبه است!” چگونه همه ما ارتباط بین حس خودمان را تجربه می کنیم و در واقع چقدر زمان گذشت؟ این مانند نوعی توهم زمانی جمعی است.

چرا این برای همه ما اتفاق می افتد؟ بهترین توضیحات برای این پدیده روانشناختی ناشی از تحقیقات اساسی علوم اعصاب است. پاسخ کوتاه ، زمان پیگیری مغز ما با شمارش تجربیات است و هر روز اخیراً پر از موانعی از خبرنامه های اخبار خرد شده زمین است. هر حمله جدید به سیستم های ما ، هر شلیک گسترده مقامات فدرال ، هر والی جدید در جنگ تجاری ، هر دفتر/مؤسسه/بخش بسته شده است ، هر افت بازار سهام جدید ، هر حمله جدید به حقوق ما ، هر آدم ربایی جدید – همه آنها تجربیات متفاوتی در مغز ما هستند. هرکدام یک تجربه متفاوت و جدید است و هر تجربه به مغز ما می گوید که زمان به جلو حرکت می کند ، اما بعد به تقویم های خود نگاه می کنیم و می بینیم که زمان هنوز با سرعت عادی خود می رود. یک قطع جدی در آنجا وجود دارد.

برای درک علم پشت این پدیده ، کار توسط آزمایشگاه من و دیگران شروع به ارائه بینش کرده است. مشخص شده است که هرچه تجربیات بیشتری در یک دوره زمانی داشته باشیم ، ساعت بیشتر به جلو حرکت می کند. آزمایشگاه من شواهدی از چنین ساعتی در قشر سینگولات قدامی (Wirt et al. ، 2024) پیدا کرد ، در حالی که برخی دیگر اثرات مشابهی را در هیپوکامپ نشان داده اند (Khatib et al. ، 2023). آنچه پیدا شده است به بهترین وجه به عنوان “رانش” توصیف می شود ، جایی که سیگنال های عصبی کمتر از هم جدا می شوند و به موقع از هم جدا می شوند. اما ، زمان آن نیست که شبکه ها را به سمت رانش سوق دهد ، این تجربیات فردی است.

در آزمایشگاه ما فعالیت گروههای بزرگی از نورونهای ACC یا گروهها را بررسی کردیم ، در حالی که حیوانات یک کار تکراری را انجام دادند. حیوانات در کل بیش از 200 کارآزمایی را انجام می دهند ، اما برخی از حیوانات سریع کار می کردند و برخی نیز مانند انسان ها آهسته کار می کردند. جالب اینجاست که ، همه حیوانات با هرچند با سرعت مداوم خود کار می کردند. هنگامی که ما فعالیت ACC را در طول هر آزمایش بررسی کردیم ، دریافتیم که با جمع شدن آزمایشات ، حالت های مغز در حال تغییر هستند. این رانش بود. در مرحله بعد ، ما این واقعیت را اعمال کردیم که حیوانات با قدم های مختلف کار می کردند و از تکنیک های یادگیری ماشین استفاده می کردند. ما توانستیم تعیین کنیم که تعداد آزمایشات ، و نه زمان ساعت ، مربوط به رانش است. بنابراین ، تجربیات یا آزمایشات ، شبکه ها را به جلو سوق می دادند.

چنین فعالیتی برای ایجاد یک زمینه زمانی منحصر به فرد برای هر رویداد بسیار مفید است. این امر هنگام انجام یک سری از کارها که مشابه هستند اما هر یک مجزا از اهمیت زیادی برخوردار است. در آزمایشگاه ، ما این را در تست های حافظه کاری مشاهده می کنیم که در آن افراد به عنوان یک شیء مثال نشان داده می شوند ، پس از تأخیر ، مثال به علاوه یک شیء دیگر را نشان داده و گفته ایم که نمونه آن چیست. حالت های منحصر به فرد مغز در هر آزمایش می تواند به تشخیص نمونه در یک آزمایش از نمونه های آزمایشات قبلی کمک کند. همچنین تصور می شود که این برای حافظه اتوبیوگرافیک مهم است و به ایجاد خاطرات متمایز برای تجربیات متعدد که در همان زمینه فیزیکی رخ می دهد ، کمک می کند. در واقع ، هم ACC و هم هیپوکامپ برای حافظه کار و زندگینامه بسیار مهم هستند و ما فکر می کنیم این سیگنال های در حال چرخش زیربنای این کارکردها هستند.

بنابراین ، خبر خوب این است که مغز ما همانطور که باید کار می کنند. زندگی ما دارای ریتم یا قدم های طبیعی است که همه ما به آن عادت کرده ایم. دلیلی وجود دارد که به نظر می رسد ماه های خاصی (من به شما نگاه می کنم ، سپتامبر!) برای همیشه ادامه دارد. بسیاری از وقایع معمولاً در ماه سپتامبر اتفاق می افتد ، به خصوص اگر در آکادمی هستید و بچه های سن مدرسه دارید. جالب اینجاست که این پدیده نیز می تواند به عقب کار کند ، جایی که مغز ما به ما می گوید زمان زیادی نگذاشته است ، زیرا کمی اتفاق افتاده است ، اما تقویم در غیر این صورت می گوید. همه ما مارس شش ماهه سال 2020 را به یاد می آوریم ، هنگامی که کل جهان متوقف شد.

من در حال حاضر راه حلی برای این مشکل ندارم زیرا با یک وقایع خبری روبرو هستیم. احتمالاً ایده خوبی است که چند روز یا هفته ها را از اخبار خارج کنید. شاید این به زمان کمک کند تا دوباره با سرعت عادی خود حرکت کند.