استعداد، یا هر نوع استعداد یا درجه فوق العاده بالایی از تخصص، با کمال گرایی همبستگی مثبت دارد – هر چه استعداد بالاتر باشد، فشار برای تکمیل آن بیشتر می شود.

بنابراین، کودکان تیزهوش تمایل دارند با اضطراب و افسردگی دست و پنجه نرم کنند، نه بیشتر از سایر کودکان، اما به دلایل مختلف، معمولاً نه همیشه. اغلب، کودکان تیزهوش، به ویژه در خانواده هایی با رده های اجتماعی-اقتصادی بالا و پایین، ایده آل می شوند. در سطح بالاتر، کودکان ممکن است برای ادامه میراث خانوادگی احساس فشار کنند. در پایین، برای شروع آن. تفکر آنها مجموع صفر می شود، جایی که جهان بین برنده و بازنده تقسیم شده است و برای همه غیرممکن است که موفق شوند. در حالی که حقیقتی در این طرز فکر وجود دارد، با توجه به شرایط فرد (از جمله فشار خارجی)، تقسیم اجتماعی ممکن است برای این بچه با استعداد، که اشتباهات را حکم اعدام می‌داند، اغراق آمیز باشد.

یک استعداد، هر چه که باشد، نمی تواند خانواده ای را نجات دهد، حتی اگر آنها را ثروتمند کند. بنابراین، یک بچه با استعداد ممکن است نه تنها با محدودیت های خود بلکه با محدودیت های جهان نیز دست و پنجه نرم کند. والدین اغلب از من می پرسند که چگونه به حمایت از کودک با استعداد خود کمک کنم زیرا آنها سعی می کنند بفهمند افسردگی و اضطراب چگونه در آنها ظاهر می شود. والدین اغلب چیزهایی از این قبیل می گویند: “من فقط زمانی افسرده می شوم که نیازهای اولیه ام برآورده نشود. بنابراین، نمی دانم با فرزندم چه بگویم یا چه کار کنم.” بیایید با مشارکت های شما شروع کنیم. به یاد داشته باشید، حتی اگر انتظارات خود را از فرزندتان ابراز نکنید، و حتی اگر آنها را با عشق غرق کنید، سیگنال های ناامیدی و بحث در مورد آینده خانواده ممکن است نشان دهنده استانداردی بالاتر از آن چیزی باشد که شما به صراحت قصد ارائه آن را دارید. علاوه بر این، برخی از والدین ناگزیر بودن یک انتظار را نشان می دهند، نه لزوماً آن را به عنوان هدف، که ممکن است فشار بیش از حد بر کودک وارد کند. از این نظر، آنها از ناامید کردن والدین وحشت دارند.

کمال گرایی

پرداختن به کمال گرایی کودک با استعداد شما ممکن است باعث شود که تمایل خود را به استفاده از فانتزی به عنوان یک راه فرار تصدیق کنید و بررسی کنید که چگونه می تواند بر فرزند شما تأثیر بگذارد. اگر فرزندتان احساس می کند که یک ناجی خانواده است، از خود بپرسید که «به اندازه کافی خوب» ممکن است چه احساسی داشته باشد. بچه با استعداد شما باید بخواهد کمک کند، اما به گونه ای که برای او احساس درستی داشته باشد، به این معنی که شما باید تصمیم بگیرید که مشارکت مداوم شما چقدر باشد. (تفکر نمی تواند این باشد: پاداش من خواهد بود…) برای مثال، وقتی ورزشکاران می توانند برای والدین خود خانه بخرند، خوب است، اما آنها باید این کار را به میل خود انجام دهند، نه اینکه باور کنند که باید تمام وسایل خود را بیاورند. خانواده ها از فقر فقر یک موضوع سیستمی است که باید در سطح وسیع تری به آن پرداخته شود. بنابراین، یک کودک در حالی که سعی می کند آن را برای هر گروهی از مردم حل کند خفه می شود. این ممکن است به معنای ایجاد درجه ای از “به اندازه کافی خوب” باشد که کمتر از استانداردهای زندگی مورد نظر شما باشد و به کودک خود یادآوری کنید که تنها آرزوی شما برای او انجام کاری است که او را خوشحال می کند و به او کمک می کند از خود حمایت کند.

تغییر جهان

در کنار اصلاح یک وضعیت خانوادگی، کودکان با استعداد نیز معتقدند که وظیفه آنها اصلاح جامعه گسترده تر است، حتی در مقیاس جهانی وقتی به حد افراط کشیده شود. “اگر دنیا را درست کنم، خانواده ام را درست خواهم کرد.” در اینجا، به طور خاص، جایی است که باید به ایده آل سازی والدین پرداخت. والدین ممکن است جملاتی مانند “پسرم روزی رئیس جمهور شود” بگویند. در حالی که اعتقاد به فرزندتان به نوعی فوق‌العاده است، از خود بپرسید که آیا به‌طور ناخواسته ممکن است این باور باعث شود که هر چیزی کمتر از آن یک شکست کامل است. ممکن است به آنها بفهمانیم که بین پتانسیل و نتایج یک تفاوت قابل توجهی وجود دارد. شما می توانید چیزی شبیه این بگویید: “من معتقدم که شما می توانید آنقدر مسئولیت پذیر باشید، اما ممکن است بخواهید به چیز دیگری تبدیل شوید.” یا، “چیزهای زیادی برای رئیس جمهور شدن وجود دارد، مانند سخت کوشی و شانس. افراد باهوش و با استعداد زیادی وجود دارند که هرگز به آنجا نخواهند رسید.” لطفا بیش از حد ارتباط برقرار کنید کودکان تیزهوش به این اطمینان نیاز دارند که انتظارات شما از آنها با آنها مطابقت ندارد و دلیل خوبی دارد. این نه تنها درست است که والدین سرسخت باعث می شوند این بچه ها احساس سنگینی کنند. کسانی که منظورشان خوب است نیز همین کار را می کنند. در نظر بگیرید که چگونه حتی اعمال و کلمات غیر مخرب ممکن است بر یک کودک حساس تأثیر بگذارد.

هراس وجودی

بسیاری از کودکان با استعداد اضطراب وجودی دارند، نمی‌دانند که آیا هر چیزی واقعا مهم است بنابراین، برای مثال، آنها ممکن است تعجب کنند، “حتی اگر من رئیس جمهور شوم، چه کسی اهمیت می دهد؟” ترس وجودی ممکن است ناشی از در نظر گرفتن و گیر افتادن در دیدگاه کیهانی، به معنای جایگاه فرد در جهان کلی باشد. با بازگشت به موضوع “به اندازه کافی خوب”، می توانید محدودیت های کلی را با فرزند خود برطرف کنید. از آنجایی که بچه‌های تیزهوش تمایل دارند بیش از حد فکر کنند، وقتی شروع به نشخوار کردن در مورد اینکه هر نوع موفقیت واقعاً چقدر مهم است، اغلب به بن‌بست فلسفی می‌رسند. این بدان معناست که آنها متوجه می شوند که هر چقدر هم به دست بیاورند، فراموش می شود. آنها یاد می گیرند که خاص نیستند. اینجاست که می‌توانید به فرزندتان یادآوری کنید که اگرچه خاص نیستند، اما همچنان مهم هستند. تمایز بین استعداد و ارزش ذاتی در اینجا کلیدی است. شما می توانید به فرزندتان یادآوری کنید که در حالی که استعداد و موفقیت او همیشه محدود خواهد بود، صرف نظر از اینکه چقدر به آن دست یافته است، عشق شما به او محدود نیست. علاوه بر این، ممکن است توجه به این نکته مفید باشد که چرا آنها باید در بیشتر مواقع دومی را ترجیح دهند. چشم انداز به آنها می گوید که در حالی که همه چیز، از جمله مهارت های فرد، گذرا است، عشق بی قید و شرط نیست. دانستن اینکه شما آنها را دوست دارید نه تنها به آنها اجازه می دهد ریسک کنند و شکست بخورند، بلکه مرهمی برای ناامیدی های اجتناب ناپذیر موفقیت نیز خواهد بود که به سختی تصورات ما را برآورده می کند.