در طول زندگی‌ام، طوری با من رفتار می‌شد که انگار چالش‌هایی داشتم که در نوروتیپ‌های رایج‌تر رایج است. من با کلمات فکر می کنم و خواندن و بیان نوشتاری را راحت می دانم، انسان همه جانبه با یک زندگی اجتماعی سالم هستم و مدیریت توجهم را بسیار آسان می دانم.

-Anna L.، بزرگسالی که با تفاوت یادگیری غیرکلامی تشخیص داده شده است

تصور کنید در باشگاه مناظره عالی هستید، اما وقتی از شما خواسته می شود میز شام را بچینید مضطرب می شوید. تصور کنید که بتوانید ایده های پیچیده ای را بیان کنید، اما با «وسیله کمک بصری» مبارزه کنید. حالا تصور کنید همه کسانی که می شناسید به شما می گویند که باید در زبان مشکل داشته باشید—بقیه این چیزها مطمئناً آسان هستند.

این واقعیت برای بسیاری از افراد مبتلا به تفاوت/ناتوانی/اختلال یادگیری غیرکلامی (NVLD)، یکی از بدفهم‌ترین اشکال واگرایی عصبی است.

اصطلاح «تفاوت» نشان دهنده ترجیح جوامع عصبی-واگرا برای زبان متمرکز بر تنوع به جای تمرکز بر کمبود، مانند «اختلال» یا «ناتوانی» است. بسیاری از بزرگسالانی که مبتلا به NVLD تشخیص داده شده اند نیز زبان اول هویت-NVLDer را ترجیح می دهند. و در حالی که زبان پیرامون اکثر تفاوت های عصبی پیچیده است، NVLD با چالشی منحصر به فرد از سوء تفاهم مکرر همراه است.

کسانی که تا حدودی با تفاوت‌های واگرای عصبی آشنا هستند، اغلب تصور می‌کنند که آنچه در مورد اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، اوتیسم یا نارساخوانی می‌دانیم، عموماً قابل انتقال به NVLD است. اما اینطور نیست.

حتی در برچسب‌های واگرایی عصبی که بیشتر مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، تجربیات فردی به‌طور گسترده‌ای متفاوت است – و این قبل از توضیح تفاوت‌های متقاطع است. زمانی که صحبت از تفاوت‌هایی است که به ندرت مورد بحث قرار می‌گیرد، مانند NVLD، تصورات غلط و اطلاعات نادرست بسیار رایج است. این موضوع زمانی نشان داده شد که NVLD به دلیل توجه رسانه ها و افکار عمومی به گاس والز، پسر فرماندار مینه سوتا و نامزد معاون ریاست جمهوری 2024، تیم والز، مورد توجه قرار گرفت. هنگامی که والدین او فاش کردند که گاس دارای NVLD (همراه با ADHD و اضطراب) است، بسیاری از افراد غیرکلامی را با ناگفتن و NVLD را با سایر اشکال واگرایی عصبی، مانند اوتیسم، اشتباه گرفتند.

متأسفانه، چنین سردرگمی نادر نیست. بسیاری از افراد مبتلا به NVLD اثرات سوء تفاهم های رایج این تفاوت را در زندگی خود تجربه کردند. این پست نمونه‌های تجربی NVLD و تحقیقات آکادمیک را برای رسیدگی به برخی از رایج‌ترین تصورات غلط ادغام می‌کند.

آنا ال.، یک متخصص NVLD، برخی از داستان ها و مبارزات خود را که ناشی از کلیشه ها و تعمیم بیش از حد در مورد شکل واگرایی عصبی خود بود، در کتاب من به اشتراک گذاشت. کد قناری: راهنمای تنوع عصبی، کرامت و تعلق متقاطع در کار:

به من تصاویری داده شده است تا چیزها را یاد بگیرم، یا زمانی که به کلماتی برای یادگیری نیاز دارم، با انجام دادن آن را یاد بگیرم. این باعث سردرگمی من شده و پس از یادگیری روش های اشتباه، عقب نشینی و یادگیری فرآیندها را سخت تر کرده است.

فرض بر این است که من با وجود داشتن مهارت در آن زمینه، با همدلی شناختی چالش هایی دارم. این فرض، و اینکه افرادی که این فرض را می‌کنند اغلب به من می‌گویند که من به اندازه کافی همدل نیستم، باعث شد با این احساس دست و پنجه نرم کنم که به اندازه همه افراد دیگر اهمیتی ندارم و دیگران را خیلی وقت‌ها در اولویت قرار می‌دهم. برای من مضر بوده

این یک مبارزه مشترک NVLD را نشان می دهد – مقابله با تصورات غلط دیگران. در اینجا، من به برجسته ترین این فرضیات اشتباه می پردازم.

1. NVLD است نه مشکل زبان

اصطلاح “غیر کلامی” گمراه کننده است. در واقع NVLD به مشکلات در وظایف اشاره دارد غیر از زبان، در حالی که کلمات اغلب نقطه قوت افراد مبتلا به NVLD هستند. حوزه چالش آنها ممکن است شامل وظایف بصری-فضایی، تنظیم عاطفی یا هماهنگی حرکتی باشد.

در داستانی از آنا ال. که به کتاب من راه پیدا نکرد، او با این انتظار دست و پنجه نرم کرد که به عنوان یک مدیر، باید در تهیه و میزبانی شام شکرگزاری شرکت کند. نه تنها همکارانش، بلکه حتی درمانگرش هم ناراحتی او را به درستی درک نکردند:

من استرس خود را در مورد اینکه باید در رهبری این رویداد شرکت کنم با درمانگرم در میان گذاشتم و او شروع به این تصور کرد که من از شلوغی و معاشرت عصبی هستم. نه، من از آن قسمت ها لذت می برم.

از مهارت های حرکتی و فضایی و توانایی ام در تزئین و پختن غذا می ترسیدم. من حتی ظروف را کندتر از بسیاری از مردم می شوم.

بعد از اینکه چالش هایم را توضیح دادم، درمانگرم نمی دانست چه بگوید. می ترسیدم مبارزات من به عنوان یک مدیر به شهرت من آسیب برساند. من هیچ ایده ای برای مقابله با چالش ها نداشتم و به نظر می رسید درمانگرم نمی دانست چگونه به من کمک کند. بنابراین من فقط مجبور شدم وارد زمین شوم و امیدوارم که به حرفه من آسیب نرساند.

یادم می‌آید در حالی که برای بریدن براونی‌ها تلاش می‌کردم، نگاه عجیبی از یکی از مدیران دیگر به من دست داد.

2. NVLD باید نه با اوتیسم اشتباه بگیرید

همانطور که در داستان آنا نشان داده شده است، آنچه ممکن است به عنوان چالش های اجتماعی به نظر برسد، در واقع ممکن است به جای مبارزه با جنبه های اجتماعی ایجاد رابطه، مشکلات مربوط به وظایف حرکتی را منعکس کند. بسیاری از افراد مبتلا به NVLD در انجام وظایف صرفاً اجتماعی بسیار ماهر هستند – اما دنیای عصبی از درک این موضوع که موقعیت‌ها و فعالیت‌های اجتماعی رایج شامل موانع دیداری-فضایی و حرکتی برای مشارکت هستند- از پیمایش در فضاهای ناآشنا گرفته تا شرکت در صنایع دستی یا آشپزی ناتوان است. در حالی که اینها ممکن است برای برخی از افراد اوتیستیک نیز موانعی ایجاد کنند، NVLD با موانع اجتماعی مانند صحبت های کوچک، انتظارات از تماس چشمی، یا احساس بیش از حد ناشی از فضاهای پر سر و صدا که ممکن است بر تجربه اجتماعی افراد اوتیستیک تأثیر منفی بگذارد، به اشتراک نمی گذارد.

در مورد آنا، مردم همچنین نیاز به ساختار را فرض کرده اند – یک فرض رایج (و برای همه قابل اجرا نیست) در مورد افراد اوتیستیک:

علیرغم چالش‌های قابل توجه حرکتی و فضایی قابل توجهی که داشتم، در دبیرستان به سمت بهداشت دندان‌پزشکی سوق داده شدم، زیرا «می‌دانستم از من چه انتظاری می‌رود» حتی اگر واقعاً هرگز به چنین ساختاری نیاز نداشتم (خوشبختانه از طریق دبیرستان شغلی پیدا کردم. بخش راهنمایی به عنوان دستیار دندانپزشکی در مطب که سال قبل از من یک دانش آموز دبیرستانی را به عنوان دستیار دندانپزشکی استخدام کرد، می گویم خوشبختانه به دلیل مشکلات حرکتی خوبم اخراج شدم … بنابراین برای رعایت بهداشت دندان به مدرسه نرسیدم. ).

3. NVLD باید نه با ADHD اشتباه بگیرید

در حالی که بسیاری از شرایط عصبی با هم همپوشانی دارند و همزیستی دارند، مبارزات معمولی NVLD شامل توجه نمی شود، اگرچه دشواری در پردازش هیجانی ممکن است گاهی شبیه ADHD باشد. مشکل در توجه نیز چیزی بود که دیگران به اشتباه در مورد آنا تصور می کردند.

تجربیات آنا به وضوح پیچیدگی های NVLD و نقش کلیشه ها را در ایجاد موانع موفقیت و رفاه نشان می دهد. مانند سایر اشکال واگرایی عصبی، تمرکز بر الگوی فردی نقاط قوت، نیازها و چالش‌ها برای کمک به افراد برای کار با نقاط قوت و پیشرفت بسیار مهم است. راه آنها