به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، جواد آل حبیب-   مطالعه‌ای نشان می‌دهد که متقلب‌ها باز هم تقلب می‌کنند: بی‌صداقتی در نهایت یک ویژگی شخصیتی است. اگر تا به حال کسی را هنگام دروغ گفتن گیر انداخته‌اید و با خودتان فکر کرده‌اید: «هوم، شرط می‌بندم همیشه این کار را می‌کند»، احتمالاً درست فکر کرده‌اید.

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که بی‌صداقتی رفتاری ثابت و تکرارشونده است – به بیان دیگر، کسی که یک‌بار تقلب کرده، احتمالاً باز هم این کار را خواهد کرد.

در این پژوهش، تیمی به رهبری ایزابل تیلمن، ۱,۹۱۶ شرکت‌کننده را طی سه سال زیر نظر گرفت و صداقت آن‌ها را با استفاده از «بازی‌های تقلب» مختلف ارزیابی کرد؛ بازی‌هایی که در آن‌ها شرکت‌کننده می‌توانست برای منافع شخصی (مثل پول درآوردن یا فرار از کارهای خسته‌کننده) دروغ بگوید.

در این آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان می‌توانستند تقلب کنند بدون آنکه مستقیماً شناسایی شوند – درست مثل دنیای واقعی که افراد می‌توانند در گزارش مالیاتی دست ببرند یا هزینه‌های اضافی گزارش کنند بی‌آنکه کسی متوجه شود.

پژوهشگران نوشتند: «بر خلاف فرضیه‌های رایج قدیمی، رفتار غیرصادقانه در افراد، پیوستگی قابل‌توجهی دارد که می‌توان آن را به ویژگی‌های شخصیتی نسبت داد.»

مطالعه‌ای نشان می‌دهد که متقلب‌ها باز هم تقلب می‌کنند:
بی‌صداقتی در نهایت یک ویژگی شخصیتی است.

به زبان ساده یعنی: بعضی آدم‌ها به‌طور ذاتی تمایل بیشتری به دروغ‌گویی و فریب دارند و این تمایل در موقعیت‌های مختلف با آن‌ها همراه است.

مطالعه با استفاده از یک مدل آماری بررسی کرد که افراد چقدر در رفتار تقلب‌آمیز خود ثابت‌قدم هستند. نتایج نشان داد که در بیشتر موارد این رفتار «بسیار پایدار» است – یعنی اگر کسی در یک موقعیت تقلب کند، احتمال زیادی دارد که در موقعیت‌های دیگر هم همین کار را انجام دهد، حتی اگر شرایط یا میزان سود تغییر کند.

پژوهش همچنین نشان داد که برخی ویژگی‌های شخصیتی – به‌ویژه نمره پایین در «صداقت–تواضع» و نمره بالا در ویژگی‌های «تاریک» (مثل خودشیفتگی، روان‌پریشی و دیگر ویژگی‌های منفی شخصیتی) – نه تنها پیش‌بینی می‌کنند چه کسی ممکن است تقلب کند، بلکه نشان می‌دهند چه کسانی به‌طور مداوم این کار را تکرار خواهند کرد.

این یافته‌ها دیدگاه قدیمی روان‌شناسی را زیر سؤال می‌برد که می‌گفت «شرایط محیطی مهم‌تر از ویژگی‌های شخصیتی است».
پس آن پسرعموی متقلبتان که پولی را «قرض گرفت» و هرگز پس نداد، احتمالاً دچار یک لغزش اخلاقی لحظه‌ای نشده – بلکه این رفتارش ریشه در شخصیتش دارد.

بنابراین، اگر کسی به شما گفت: «من فقط به‌خاطر شرایط دروغ گفتم»، شاید همان هم یک دروغ باشد. چون طبق این پژوهش، واقعیت درباره دروغ‌گویی این است که برخی افراد بیشتر از بقیه دروغ می‌گویند – و احتمالاً همیشه همین‌طور خواهند ماند، بدون توجه به شرایط.

پایان/*

.