نیازی به لیست تمام عناصر پروازها و فرودگاه ها نیست که می توانند سیستم عصبی شما را تحریک کنند (و سیستم غدد درون ریز و دستگاه گوارش شما و هر سیستم دیگری در سیستم شما). اما این هواپیما ممکن است تنها گزینه ای باشد که شما باید به آنجا برسید که باید بروید.

آنچه در زیر می آید برخی از شیوه های مبتنی بر بدن است که ممکن است هنگام “گیر کردن” در فضاهای تنگ ، امتحان کنید. این یک راهنمای جامع نیست. استراتژی های بسیاری وجود دارد که یک ورزشکار ممکن است از آن استفاده کند که در اینجا مورد بحث قرار نمی گیرد. به آنچه در نظر گرفته می شود به عنوان گزینه ها ، همه ، همه ، یا هیچکدام از آنها ممکن است (یا ممکن است نباشد) فکر کنید ، سازگار شوید و خود را بسازید.

1. اتصالات واگ

عصب واگ یا عصب جمجمه دهم ، سرگردان (مانند یک مبهم) از ساقه مغز شما به صورت و گوش شما و پایین گلو و در سینه ، قلب ، ریه های شما و اندام های هضم شما ، همه راه را تا روده شما پایین می آورد.

عصب واگ شما نیز در سیستم عصبی اجتماعی شما بسیار درگیر است ، و درک برداشت از وضعیت سیستم های عصبی افراد دیگر و همچنین وضعیت خودمان را پردازش می کند. کار با عصب واگ خود می تواند راهی قدرتمند برای فعال کردن سیستم عصبی پاراسمپاتیک شما ، برقراری ارتباط با بدن شما باشد که حداقل برای طول این نفس – درست است که در آن لحظه درست باشد.

روش های زیادی برای ارتباط با عصب واگ شما وجود دارد. یک راه از طریق نفس شما ، به ویژه با بازدم کندتر است ، بنابراین ممکن است به طور طبیعی تنفس کنید ، سعی نکنید “عمیقاً” نفس بکشید ، بلکه فقط به این ترتیب که نفس شما اتفاق می افتد ، و کمی آرام تر از آن نفس بکشید.

راه دیگر برای ارتباط با عصب واگ خود می تواند جابجایی ستون فقرات شما ، قوس دادن هر مقدار باشد ، و سپس ممکن است به جلو گرد شود ، احتمالاً چانه خود را به سینه خود بکشید و چانه خود را از کربن به سمت کلربون منتقل کنید.

هنوز راه دیگری برای ارتباط با واگ خود ، ردیابی مسیر خود از پایه جمجمه خود در طرفین سرتان ، ردیابی گوش های خود ، ابروهای شما ، عضلات فک شما ، پایین طرف گردن یا در امتداد گلو ، پایین زیر قلاده های خود ، بر روی قلب خود ، و به دیافراگ و دیافراگ و دیافراگم است. شما می توانید از هرگونه فشار استفاده کنید – لمس یا فشرده سازی ، یا ضربه زدن یا ردیابی دایره های هر اندازه – و با هر سرعتی که برای شما مناسب باشد حرکت کنید.

روش های بسیاری دیگر برای ارتباط با عصب واگ شما وجود دارد ، از جمله حرکات سر و گردن (اما محدود به آن) ، تماس چشمی دوستانه با یک اعتماد دیگر ، گوش دادن به موسیقی ، یا نگاه کردن به تصویری از یک دوست عزیز. هرچه را انتخاب کنید ، ارتباط با واگ خود ممکن است به سیستم عصبی شما اجازه دهد فعالیتی را که ممکن است در این لحظه به شما خدمت نکند ، آزاد کند و این می تواند به شما در استراحت در هنگام پرواز کمک کند و در هنگام فرود به بهبودی کمک کند.

2. خود ماساژ لنفاوی و میوفاشیال

نشستن در یک محفظه تحت فشار برای مدت طولانی می تواند نحوه حفظ مایعات بدن ما را تغییر دهد. روش های زیادی برای پرداختن به تجمع مایعات در بافت های شما وجود دارد ، از جمله پوشاک فشرده سازی ، هیدراتاسیون ، تنفس آهسته و حرکت ، اما وقتی حرکت محدود است ، ممکن است در نظر بگیرید که اندام خود را از دیستال تا پروگزیمال خود از انتهای خود برای ترویج گردش خون در نظر بگیرید. این جارو ممکن است روشن باشد یا ممکن است فشار محکم تر باشد. ممکن است هر دو را امتحان کنید و از اطلاعات بدن خود استفاده کنید تا تصمیم بگیرید چه چیزی برای شما مفید است.

فاسیا شما که بزرگترین اندام سیستم عصبی شما را تشکیل می دهد ، همچنین مایعات و سیگنال های الکتریکی و شیمیایی را از سیستم عصبی شما به تمام عضلات ، اندام ها و بافت های شما منتقل می کند. روش های زیادی برای ارتباط با فاشیای شما وجود دارد ، از جمله خود ماساژ در هر نقطه از بدن که متوجه تنش یا نیاز به توجه می شوید. هر حرکتی که انجام می دهید-استفاده ، ضربه زدن ، انعطاف پذیری/پسوند ، کشش اتصالات که فضایی برای کشش در فضاهای فشرده شده نوجوانان دارند-شما را با فاشیای خود نیز متصل می کند.

راه دیگر برای ارتباط با فاشیای شما از طریق طب سوزنی است و بسیاری از نقاط طب سوزنی می توانند در یک پرواز با مسافت بلند ، از جمله پوسته فوقانی گوش شما ، گانه مچ دست داخلی شما ، فضای بین ابروهای شما ، چند گوساله داخلی شما چند تا در زیر زانو ، فضای فقط در زیر زیر و در زیر و فضای شما و فضای شما و فضای شما و فضای خود را در داخل خود قرار دهند و فضای خود را در داخل خود قرار دهید. شما می توانید از هر نوع لمسی که برای شما مناسب است استفاده کنید – ضربه زدن ، فشار دادن یا ماساژ ، با هر درجه ای از فشار که در این لحظه به بدن شما خدمت می کند.

3. توجه اکسیپیتال

ماهیچه هایی که سر شما را به گردن شما وصل می کنند سخت کوش هستند و همیشه عشق زیادی پیدا نمی کنند. عضلات اکسیپیتال شما برای کمک به سر شما در حرکت با چشمان شما برای مواجهه با خطر ، پیدا کردن پاداش و زنده ماندن در جهان ساخته شده است. به زیبایی و شگفت آور ، بخشی از نئوکورتکس شما که محرک های بصری را پردازش می کند نیز در اینجا برمی گردد ، در زیر بخشی از جمجمه شما که توسط عضلات بی پروا شما غرق شده است. این بخش از مغز شما محرک هایی را که با چشمان خود می بینید و چیزهایی که چشم ذهن شما تصور می کند ، پردازش می کند. و همانطور که احتمالاً می دانید ، در موقعیت های تحریک کننده اضطراب ، چشم ذهن شما می تواند بسیار فعال باشد. بنابراین حضور در این عضلات با تکان دادن پشت سر خود در امتداد صندلی یا بالش یا جسم دیگر ، یا ماساژ این عضلات با انگشت شست یا با یک توپ نرم و کوچک یا ابزار دیگر می تواند قدرتمند باشد. شاید اگر این کار برای شما احساس امنیت کند ، یا شاید ، با چشمان شما بسته شود و انگشتان دست خود را روی فضایی که سر شما از گردن شما دور می شود ، چشمان خود را ببندید ، چشمان بسته خود را از چپ به راست ، راست به چپ ، بالا و پایین ، پایین و به بالا حرکت دهید ، احساس کنید که چگونه این بافت ها به نگاه شما پاسخ می دهند ، آهسته می شوند و شاید برای لحظه ای که بدن شما را خنک می کند!

4. پویایی تنفس

ما قبلاً به قدرت کند شدن نفس شما و افزایش بالقوه بازدم شما لمس کرده ایم و روش های دیگری برای برقراری ارتباط با نفس شما در پرواز وجود دارد. اگر تا به حال یوگا را تمرین کرده اید ، ممکن است برای کار با نفس خود برخی از پرانایاما یا رشته های تنفس را یاد گرفته باشید. اگر تا به حال پرانایاما را تمرین نکرده اید ، در اینجا چند مورد ممکن است در نظر بگیرید:

روش های بسیاری دیگر برای مراقبت از بدن شما وجود دارد ، و البته هر آنچه به شما کمک می کند تا در پرواز استراحت کنید ، همان چیزی است که به شما در بهبودی و آماده سازی در هنگام فرود کمک می کند.