[ad_1] مقدمه درگیری بخشی ذاتی از هر رابطه صمیمی است. برای برخی از زوج ها ، به یک شکاف تبدیل می شود که مسافت و بی اعتمادی را ایجاد می کند. برای دیگران ، یک درگاه را برای اتصال عمیق تر ارائه می دهد. برای زوج های با الزام بالا ، مبارزات می ت...
[ad_1]
درگیری بخشی ذاتی از هر رابطه صمیمی است. برای برخی از زوج ها ، به یک شکاف تبدیل می شود که مسافت و بی اعتمادی را ایجاد می کند. برای دیگران ، یک درگاه را برای اتصال عمیق تر ارائه می دهد.
برای زوج های با الزام بالا ، مبارزات می توانند احساس عدم تطابق کنند-با شدت زیاد ، واکنش عاطفی و چرخه های مکرر سوء تفاهم ، عصبانیت و درد. اما خود درگیری نشان دهنده مشکلی یا پایان عشق نیست. درعوض ، این می تواند یک دعوت برای بهبود زخم های اصلی ، ایجاد مقاومت عاطفی و ایجاد صمیمیت بیشتر باشد.
با گذشت زمان ، پویایی مکرر رابطه را به روش هایی که ترمیم فزاینده ای دشوار می شود ، از بین می برد.
در کار با زوج های واکنشی عاطفی ، فهمیدم که موفقیت نه در جلوگیری از درگیری نهفته است بلکه در تغییر نحوه دیدن و نزدیک شدن زوجین به آن است. طرح من از مخلوط بینش درمانی با ابزارهای عملی استفاده می کنم-طراحی شده برای کمک به شرکا در تعامل با حرکات بالا و ایجاد پیوندهای قوی تر و دوست داشتنی تر.
در اینجا استراتژی های قدرتمندی برای ارتقاء صمیمیت وجود دارد – حتی در میان سطح بالای درگیری.
1. ایمنی ایجاد کنید و آسیب پذیری را ترغیب کنید
در قلب بیشتر درگیری در روابط صمیمی ترس از نداشتن یا دوست داشتن است. زوج های واکنشی غالباً در حالت محافظت از خود عمل می کنند ، که در آن دفاع از همکاری را تحت الشعاع قرار می دهد. اولین قدم برای تحول ، ایجاد ایمنی است. زوجین با استقبال از آسیب پذیری و پاسخ دادن به همدلی و نه حمله ، می توانند از پیروزی در استدلال به پیروزی در این رابطه حرکت کنند. این نگرش پلی اتصال را ایجاد می کند و چرخه دفاعی را غیرفعال می کند.
2. قبل از ارتباط تنظیم کنید
در لحظات با بار عاطفی ، سیستم مبارزه یا پرواز ما از ظرفیت ما برای همدلی و منطق غلبه می کند. تنظیم عاطفی برای خودکنترلی مهم است. زوجین می توانند تکنیک های زمینی را درگیر کنند-مانند تنفس عمیق ، مکث آگاهانه ، تأیید خود آرامش بخش یا تجسم مکان امن-و قبل از صحبت کردن مکث می کنند. حفظ یک سیستم عصبی تنظیم شده یک مهارت رابطه است نه یک ضعف شخصی.
3. اولویت دادن به دلسوزی بیش از تحریک
در زیر شرایط عصبانیت ، نیازهای صدمه دیده و یا برآورده نشده است. در پشت پرخاشگری ، فریادی برای کمک و تمایل به اطمینان خاطر وجود دارد. زوجین درگیری بالا اغلب به عنوان تحریکات از درد سوء استفاده می کنند. افراد باید از طغیان شریک زندگی به عنوان اختلال در تنظیم عاطفی استفاده کنند ، نه قصد آسیب دیدگی. چنین تغییراتی به آنها اجازه می دهد تا به جای سوختن به آن ، دلسوزانه پاسخ دهند تا اوضاع را از بین ببرند.
4. از زمان های ساختاری و مراسم تعمیر استفاده کنید
گاهی اوقات سالم ترین حرکت یک مکث استراتژیک است. اما برای کار کردن ، به ساختار نیاز دارد: نیاز به فضا را نشان دهید ، در مورد زمان اتصال مجدد توافق کنید و بینشی را به دست آورید. تقویت کنید که زمان های خارج از کشور فرار نمی کنند-آنها ابزاری برای محافظت از پیوند هستند. پس از درگیری ، تلاش های ترمیم – مانند طنز ، تأیید یا آیین های مشترک – کمک به اتصال را بازیابی می کند. این ابزارها در بخش با عنوان “قوانین زمینی” بیشتر شرح داده شده است.
5. تمرین عاطفی و گوش دادن فعال را تمرین کنید
ضمیمه عاطفی توانایی تنظیم و اعتبارسنجی احساسات شریک زندگی خود است. زوجین قبل از صحبت و دفاع از موقعیت خود باید ابتدا گوش دهند تا دیگری را درک کنند. افراد باید آنچه را که می شنوند منعکس کنند و با بیانیه اعتبار سنجی آن را دنبال کنند. این نوع گوش دادن ، آب و هوای عاطفی را نرم می کند و درک و اعتماد را عمیق تر می کند.
6. با مالکیت و احترام صحبت کنید
نحوه شروع مکالمه معمولاً پیش بینی می کند که چگونه به پایان می رسد. شروع سخت منجر به تشدید سریع می شود. بنابراین ، مهم است که بحث ها را با یک شروع نرم شروع کنیم ، در حالی که از اظهارات “من” به جای سرزنش استفاده می کنم: “من احساس می کنم … وقتی … زیرا …” زبان محترمانه دفاعی را کاهش می دهد و درهای همکاری را باز می کند.
روابط ضروری می خواند
7. الگوهای منفی و چرخه های شرور را بشکنید
بسیاری از زوج ها بارها و بارها همان اسکریپت درگیری را بازیافت می کنند. الگوهای مخرب مانند تحقیر ، طعنه و سنگفرش اعتماد را از بین می برد. زوجین باید الگوی منفی خود را بیاموزند: چه چیزی باعث آن می شود ، چه نقش هایی را فرض می کنند و چگونه به پایان می رسد. چنین آگاهی ، همراه با مسئولیت شخصی ، افراد را قادر می سازد تا انتقادات را با درخواست های سازنده جایگزین کنند و آگاهانه پویا خود را به سمت همکاری تغییر دهند.
8. صریح نیازها ، نه سرزنش
واکنش پذیری اغلب نیازهای ناگفته را پنهان می کند. وقتی زوجین می جنگند ، به ندرت فقط مربوط به ظروف یا پیام متنی است – این مربوط به نیاز به احساس ارزش ، دوست داشتن یا مراقبت است. ارتباطات غیر خشونت آمیز و واژگان عاطفی می تواند به عنوان چارچوب سازنده ای برای بیان احساسات و نیازهای خاص باشد.
9. مسئولیت را بر عهده بگیرید و تغییر کنید
انتظار برای تغییر مجدد شخص دیگر ، پویایی گیر کرده است. افراد باید تأمل کنند و بپرسند: “نقش من در این مورد چیست؟ چه چیزی می خواهم الگوبرداری کنم؟” مسئولیت این نیست که همه مقصر باشد ، بلکه در مورد نزدیک شدن به وضعیتی با خودآگاهی و صداقت است. با تغییر یک شریک ، کل پویا تغییر می کند.
11. شادی و مثبت بودن را سلطنت کنید
زوج های درگیری بالا اغلب فراموش می کنند که می خندید ، می خندد ، بازی می کنند و از یکدیگر لذت می برند. زوجین باید آیین های مثبت را برنامه ریزی کنند – شب های روزه ، بازیگوش بازیگوش ، سرگرمی های مشترک. شادی حسابهای بانکی عاطفی را بازیابی می کند ، فرکانس و شدت درگیری را کاهش می دهد و به زوجین اجازه می دهد تا با رفتارهای تفریحی و دوست داشتنی بیشتر ارتباط برقرار کنند.
قوانین زیرزمینی زیر می تواند به عنوان چارچوبی برای بحث و گفتگو یا اختلاف نظر به منطقه ای بدون خطر عمل کند:
با دنبال کردن این سه مرحله با بحث مشکل شروع کنید:
اکنون با پیروی از این سه مرحله در مورد راه حل های مشکل صحبت کنید:
زوجین درگیری بالا اغلب در چرخه های بی پایان سرزنش و قطع ارتباط احساس می کنند. اما با داشتن ابزارهای مناسب – تنظیم عاطفی ، ارتباطات ساختاری ، دلسوزی متقابل و مسئولیت شخصی – کنفرانس می تواند به یک کاتالیزور برای بهبود و حتی پیوند عمیق تر تبدیل شود. مهارت ها رفع سریع نیستند. آنها به تمرین ، آسیب پذیری و پشتیبانی نیاز دارند. با این حال ، هنگامی که با مراقبت و قوام اعمال می شود ، آنها مسیری را از هرج و مرج عاطفی گرفته تا ارتباط بیشتر ، از درد تا مشارکت و بقا تا صمیمیت به زوجین ارائه می دهند.
[ad_2]
