در میان مشکلات فزاینده و اطلاعات نادرست افسارگسیخته، ما باید قبل از انتخاب‌های نتیجه‌ای مانند رأی دادن به رئیس‌جمهور ایالات متحده و سایر مقامات دولتی، اندیشمندانه‌تر فکر کنیم.

منبع: iStockphoto

مردم خیلی قبل از شروع رای گیری در مورد نامزدهای این دوره از انتخابات نظرات خود را شکل دادند. اگر هنوز نیاز به رأی دادن دارید، ارزش آن را دارد که در مورد برداشت های اولیه اما مداوم تجدید نظر کنید زیرا نامزدها، شرایط و اخبار به طور چشمگیری تغییر کرده اند.

رای دادن “درست”

همه ما تصمیمات شهودی می گیریم که امیدواریم خوب باشند اما ثابت شود که هر چیزی جز این نیست. مطالعه 10 انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده نشان داد که 26 درصد از رأی دهندگان بعداً متوجه شدند که به نامزدی رأی داده اند که با اعتقادات یا انتظارات سیاسی آنها مطابقت ندارد.

در اینجا، من یک سوگیری روان‌شناختی را توصیف می‌کنم که اغلب از آنچه دانشمندان علوم سیاسی می‌نامند جلوگیری می‌کند رای گیری صحیح: انتخاب نامزدی که به احتمال زیاد کاری را که رای دهنده می خواهد انجام دهد. سوگیری خود خرابکارانه – اسمش را بگذارید یک و انجام شده تفکر – یک نظر رأی دهنده است که بر اساس واکنش اولیه به یک دلیل غالب است. نظر اولیه – مبتنی بر حقیقت یا نه – پابرجاست و رأی را تعیین می کند حتی زمانی که اطلاعات جدید با باورهای رأی دهندگان در تضاد باشد.

غلبه بر تعصب “یک و انجام” به رای دهندگان کمک می کند تا نامزدی را انتخاب کنند که به بهترین وجه با نیازها و خواسته های آنها مطابقت دارد.

تفکر یک و تمام

چه چیزی باعث سوگیری یک و انجام شده می شود؟ از نظر روان‌شناختی، سوگیری تایید و استدلال انگیزه‌ای از نظرات تثبیت شده حمایت و حفظ می‌کند. از نظر عملی، علل شامل اتکای بیش از حد به منابع اطلاعاتی مغرضانه، از دست دادن اطلاعات مفید، نداشتن زمان برای جمع آوری اطلاعات یا تفکر کامل و سایر موانع برای تغییر روال ها و عادات است.

تأیید مکرر نظر اصلی توسط دیگران و شخص – خواه معتبر یا غیر معتبر – این باور را عمیق‌تر می‌کند و تغییر عقیده را حتی دشوارتر و کمتر می‌کند.

نمونه‌های متداول تفکر یک وجهی شامل رای دادن بر اساس عضویت در حزب سیاسی، یک موضوع یا سیاست واحد (مثلاً اقتصاد، مهاجرت یا سقط جنین)، یا سیاست‌های هویتی شامل جنسیت، نژاد، حرفه، ایمان، جمعیت‌شناسی یا دیگران

نمونه های دیگر ویژگی های درک شده یک نامزد (کاریزما، ظاهر، سن، عقب مانده در مقابل آینده نگر، دوستان و دشمنان، سبک رهبری، متحد کننده یا تقسیم کننده، یا پر کردن جای خالی) است. گاهی اوقات، دلیل غالب، باور رأی دهندگان در مورد اینکه نامزد چه کسی رهبری خواهد کرد است: پایگاه آنها، حزب، حلقه داخلی، کمک کنندگان، کشور یا جهان.

یک دسته خاص از تفکر یک و همه، نسبت دادن موفقیت بزرگ یا شکست وحشتناک به یک نامزد واحد است. در حالی که انتساب مسئولیت کامل – اعتبار یا سرزنش – به یک فرد برای اقتصادهای پیچیده یا جنگ می تواند ضروری باشد، معمولاً بسیار ساده می شود یا کاملاً اشتباه است.

تعصب یک و انجام کارآمد است. این میانبری است که باعث صرفه جویی در زمان می شود و در موقعیت های کم خطر و خوش خیم می تواند بی ضرر باشد. با این حال، برای تصمیم گیری های بعدی از جمله رای دادن، تفکر یک وجه به راحتی می تواند باعث تصمیمات بد و نتایج بد شود.

حتی اگر فکر کردن یکباره هیچ آسیب مستقیمی به همراه نداشته باشد، با از دست دادن، نادیده گرفتن، تفسیر نادرست و رد اطلاعات جدید، مانع از تفکر و یادگیری بعدی می شود. ما اشتباهات را تکرار می کنیم، لجبازتر می شویم و به شدت قطبی می شویم. ما روش های قدیمی را تکرار می کنیم و به روش های مفید تغییر نمی کنیم. شهروندانی که به حکمرانی اهمیت می دهند، از رأی دادن به شیوه خود پشیمان هستند.

گاهی اوقات مردم بر تعصب غلبه می کنند. این نیاز به تلاش دارد، اما قطعا امکان پذیر است.

شکست دادن تعصب

نادیده گرفتن سوگیری یک و انجام شده با آگاهی از شیوع و تأثیر مضر آن آغاز می شود. شما می توانید شواهد و مدارک پشتیبان و شک و تردید در مورد نظر خود را شناسایی کنید، نظرات دیگران را جستجو کنید و با ذهنی باز بحث کنید، در نظر بگیرید که چه اطلاعات جدیدی مفید خواهد بود، خود را به تأمل عمیق و گسترده ترغیب کنید، و هزینه ها و مزایای تفکر مجدد را قبل از آن به خود یادآوری کنید. تصمیم گیری

علاوه بر این، می‌توانید در مورد تأثیر کوتاه‌مدت مالی، شخصی و اجتماعی پیشنهادات نامزدها و پیامدهای گسترده آنها بیشتر بدانید. احتمالاً در هر دسته، بیش از یک پیامد، برای بهتر یا بدتر، پیدا خواهید کرد.

رهبری موثر

هر رهبر اشتباه می کند. همه ناقص هستند و هیچ راه مطمئنی برای پیش بینی موفقیت در یک شغل سخت وجود ندارد. اقدامات بسیار معدودی، اگر وجود داشته باشد، به نفع مقامات دولتی و همه رای دهندگان آنها باشد. یک تمرین مفید این است که در نظر بگیرید چگونه موفقیت یک رئیس جمهور را فراتر از پیروزی در انتخابات تعریف می کنید. یک چیز مطمئن است: هیچ معیار واحدی به طور مداوم موفقیت را پیش‌بینی نمی‌کند، به این معنی که اگر رای‌دهندگان بخواهند خوب انتخاب کنند، تفکر یک و همه رویکرد ضعیفی است.

رهبری مؤثر به پیروان متعهد و همچنین رهبران خوب نیاز دارد. دو ویژگی رهبری تحسین برانگیز – شخصیت و شایستگی – بسیار مهم هستند، اگرچه نحوه تعریف آنها قابل بحث است. با گذشت زمان، آنها حیاتی تر از کاریزما هستند، که می تواند طرفداران، فالوورها و رای ها را به دست آورد، اما مواد و مهارت هایی را برای حفظ عملکرد بالا در مشاغل دشوار فراهم نمی کند.

به عنوان رای دهندگان، ارزش این را دارد که دو ذهنیت کم استفاده را که شایسته توجه بیشتر در رهبری هستند، بشناسیم. یکی واقع گرایی است: مواجهه با حقایق و برقراری ارتباط، تشخیص مبرم ترین مسائل ما، و دانستن اینکه جهان چگونه کار می کند. دیگری تمایل به تفکر کامل، از جمله بازاندیشی، قبل از اتخاذ تصمیمات مهم و انجام اقدامات بعدی است. این اصول می توانند به ما کمک کنند تا با پرهیز از تعصب یکباره و پشیمانی های آینده به خوبی فکر کنیم.