افرادی که عاشق مجرد بودن هستند و می خواهند مجرد بمانند ، مانند تک آهنگ در قلب ، اغلب با این سؤال طعنه می زنند ، “اما چه کسی در زندگی بعدی برای شما خواهد بود؟ اگر بیمار شوید چه می کنید؟ ” به نظر می رسد فرض این است که افراد متاهل چیزی برای نگرانی ندارند. از این گذشته ، آنها نذر را برای حضور در آنجا “در بیماری و سلامتی” قرار دادند.

تحقیقات به تازگی در فوریه (2025) در مجله ازدواج و خانواده نشان می دهد که عهد ایستادن در برابر ازدواج در مواقع بیماری چندان محکم نیست وقتی همسر در یک زوج دگرجنسگرا که بیمار می شوند ، باشد.

دانشمندان علوم اجتماعی ایتالیایی ، دانیل ویگنولی ، Giammarco Alderotti و Cecilia Tomassini در یک مطالعه 18 ساله ، بیش از 25،000 زوج دگرجنسگرا ، در سنین 50 و بالاتر ، از 27 کشور اروپایی را ردیابی کردند. شرکت کنندگان به طور مکرر مورد بررسی قرار گرفتند و هر بار در مورد سلامتی ، افسردگی خود سؤال می کردند ، آیا آنها محدودیت هایی در مورد آنچه می توانند در زندگی روزمره بدون کمک انجام دهند ، و اینکه آیا آنها هنوز در کنار هم بودند. این یافته ها در “شرکای بهداشت و نقره شرکاء در اروپا: یک الگوی جنسیتی؟”

وینولی و همکارانش به طور جداگانه به زوجین که بین 50 تا 64 سال و زوج هایی بودند که حداقل یک شریک 65 و بالاتر در آن بود ، نگاه می کردند. نتایج آنها برای زوج های جوان قوی تر بود.

زوجین بین 50 تا 64 سال

برای افراد 50 تا 64 ساله ، هنگامی که همسر در سلامتی ضعیف بود اما شوهر نبود ، ازدواج آنها بیشتر از زمانی که هر دو از سلامتی برخوردار بودند به پایان می رسید. هنگامی که شوهر از سلامتی ضعیف برخوردار بود اما زن نبود ، آنها بیشتر از زمانی که هر دو از سلامت خوبی برخوردار بودند ، تقسیم نمی شدند.

همین الگوی برای محدودیت های روزمره پدیدار شد. هنگامی که همسر در توانایی خود در انجام وظایف زندگی روزمره به شدت محدود بود اما شوهرش نبود ، این زوج بیشتر از زمانی که هیچ محدودیت شدید را تجربه نکردند ، طلاق می گرفتند. باز هم ، اگر اوضاع معکوس شود و این شوهر محدودیت های شدیدی داشته باشد ، این ازدواج بیشتر از این که هیچ یک از شریک زندگی محدودیت های شدید نداشته باشد ، احتمالاً پایان نمی یابد.

وقتی همسر افسرده شد اما شوهرش نبود ، این ازدواج بیشتر از این بود که هیچ یک از شریک زندگی افسرده نشود. اما یک ازدواج حداقل به احتمال زیاد پایان می یافت که شوهر افسرده شد و همسر نبود.

زوج هایی که حداقل یک شریک زندگی در آن 65 سال یا بالاتر بود

برای زوج های مسن ، افسردگی بیش از سلامت جسمی یا محدودیت فعالیت اهمیت دارد. برای افسردگی ، الگوی جنسیتی پدیدار شد: اگر همسر افسرده بود اما شوهر نبود ، این ازدواج بیشتر از این که افسردگی نباشد به پایان می رسید. اما اگر شوهر افسرده بود و همسر نبود ، این زوج دیگر احتمال طلاق نداشتند.

چرا وقتی همسر بیمار می شود ، یک ازدواج به پایان می رسد؟

محققان هیچ توضیحی در مورد یافته های خود آزمایش نکردند و آنها فقط به طور خلاصه در مورد آنها بحث کردند. آنها پیشنهاد می کنند که به طور معمول همسری است که نقش مراقب را دارد و برای زن و شوهر در هنگام بیمار بودن برای زن و شوهر استرس زا است. آنها همچنین خاطرنشان می كنند كه زنان غالباً از نظر مالی وابسته و از نظر اقتصادی آسیب پذیر هستند. این چالش ها می تواند موانعی را برای همسرانی که ممکن است بخواهند از یک ازدواج خارج شوند ، ایجاد کند.

سایر ملاحظات مهم

این اولین مطالعه ای نبود که نشان داد که یک ازدواج دگرجنسگرا به احتمال زیاد به پایان می رسد که همسر به شدت بیمار شود تا زمانی که شوهر انجام دهد. در مطالعه ای از افراد متاهل که به تومور مغزی یا مولتیپل اسکلروزیس مبتلا شده اند ، شریک زندگی بیشتر می شود (به قول نویسندگان) وقتی این همسر بود که بیمار بود. در این موارد ، 21 درصد از ازدواج ها به پایان رسید. هنگامی که این شوهر بود که به شدت بیمار شد ، فقط 3 درصد از زوجین طلاق گرفتند.

این یک تفاوت بزرگ است – هنگامی که همسر به شدت بیمار می شود از زمانی که شوهر انجام می دهد ، حدود هفت برابر بیشتر به پایان می رسد. اما این تعداد همچنین نشان می دهد که بیشتر ازدواج ها پس از بیمار شدن همسر به طلاق ختم نمی شوند. حتی وقتی این همسر است که بیمار است ، فقط در 5 ازدواج در دو سال آینده به پایان می رسد.

پس از پایان ازدواج در زندگی بعدی چه اتفاقی می افتد؟ برخی از تحقیقات (بحث شده در مجرد در قلب) نشان می دهد که افراد مجرد مادام العمر اغلب بهتر از تازه طلاق یا تازه بیوه هستند. آنها می دانند که چگونه می توانند زندگی مجرد را هدایت کنند. بر خلاف زوج هایی که ممکن است وظایف و کارهای مختلفی را تقسیم کرده اند ، افراد مجرد در حال فهمیدن چگونگی انجام همه کارها یا کمک به آنها هستند. آنها به احتمال زیاد روابط خود را با دوستان خود و سایر افراد مهم در زندگی خود حفظ کرده اند ، نه اینکه آنها را به حاشیه رانده شوند تا در درجه اول به همسرشان شرکت کنند. اگر از نظر قلب مجرد باشند ، در تنهایی نیز راحت هستند.

“چه کسی برای شما آنجا خواهد بود؟” و “چگونه مدیریت خواهید کرد؟” سؤالاتی که صرفاً برای افراد مجرد مرتبط نیست ، نیستند.