منبع: Yuri Arcurs/Peopleimages/Envato element

هر سال با تمام درمانگران موجود در لیست پستی خود تماس می‌گیرم و از آنها می‌پرسم که در اتاق درمان با چه مسائل مربوط به جنسی بیشتر دست و پنجه نرم می‌کنند. هر سال، یک موضوع مطرح می شود: اختلاف میل.

من زمان زیادی را صرف فکر کردن و آموزش در مورد تمام پیچیدگی های اختلاف میل کرده ام، بنابراین برای من بسیار منطقی است که بسیاری از درمانگران آن را چالش برانگیز می دانند!

اما یک پارادوکس جالب نیز در اینجا وجود دارد – در واقع هیچ مشکلی با اختلاف میل به خودی خود وجود ندارد. واقعاً هیچ میزان طبیعی میل جنسی وجود ندارد. تنوع طبیعی انسان از “بدون میل، هرگز” تا “میل و آرزوی زیاد” متغیر است. بعلاوه، حدود یک میلیون و یک عامل مختلف وجود دارد که می‌تواند بر روی میل تأثیر بگذارد، بنابراین افراد فردی اغلب در طول زندگی خود با تغییر هورمون‌ها، بدن و شرایط، نوسانات زیادی را تجربه می‌کنند.

در نتیجه، اختلاف میل تقریباً قابل انتظار است. در واقع، هر رابطه ای به احتمال زیاد دارای اختلاف میل است تا عدم وجود آن – صرفاً به دلیل این واقعیت که شما و شریک زندگی تان افراد متفاوتی هستید. مسئله این است که اغلب باعث ناراحتی مردم می شود.

سوال بعدی این است که چرا اختلاف تمایل اغلب باعث ناراحتی می شود؟ همانطور که من می بینم چند دلیل وجود دارد:

ما معتقدیم که اگر به همان میزان تمایل نداشته باشیم، مشکلی با ما (یا شریک زندگیمان) وجود دارد. برای شروع، ما راه خوبی برای مقابله با بسیاری از انواع تفاوت ها در یک رابطه نداریم. اغلب، تصویری که ما از عشق در رسانه ها می گیریم، از ادغام یکپارچه دو به یک است. به ما یاد نگرفته‌ایم که انتظار داشته باشیم تفاوت‌های بین خودمان و شریک یا شریک‌مان چیزی قابل انتظار و حتی تجلیل باشد، و مهارت‌های رابطه‌ای لازم برای پیمایش این تفاوت‌های اجتناب‌ناپذیر به ما آموزش داده نشده است.

وارد کردن مولفه‌های جنسی، اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند: میل زیاد و میل کم هر دو آسیب‌شناسی می‌شوند (و همینطور غیرجنسی، به درجاتی حتی بیشتر)، حتی اگر همه روش‌های زندگی کاملاً طبیعی هستند. به پیچیدگی عاطفی که در مورد هر چیزی که مربوط به جنسیت است احساس می کنیم، اضافه کنید، و جای تعجب نیست که اختلاف تمایلات یک چالش باشد.

ما از هر چیزی که طبق برنامه پیش نمی رود معنی زیادی می سازیم. برای بسیاری از ما، رابطه جنسی با شدت احساسی و مملو از تابوها و اطلاعات نادرست است. اگر برای برقراری ارتباط صادقانه در مورد رابطه جنسی تلاش کنیم، در نهایت بر اساس فرضیات عمل می کنیم تا واقعیت ها. می‌توانید تصور کنید که چقدر اشتباه پیش می‌رود – و زمانی که اتفاق می‌افتد، باعث می‌شود که ما احساس غیرجذاب، ناخواسته، شکسته، دوست‌داشتنی و قطع ارتباط کنیم.

ما مهارت لازم برای برقراری ارتباط صادقانه در مورد رابطه جنسی را نداریم. من درباره تمایز خود می نویسم و ​​صحبت می کنم، که مجموعه مهارت های اصلی مورد نیاز برای برقراری ارتباط در مورد جنسیت و همچنین هر موضوع چالش برانگیز دیگری است. (اگر تمایز خود یک اصطلاح جدید برای شما است، در اینجا یک تفکیک برای شروع شما ارائه شده است.) ما با دانستن نحوه تمایز به دنیا نیامده ایم. تمایز خود تقریباً برای هر یک از ما یک چالش مادام العمر است. (از من بپرس از کجا می دانم!)

صداقت مستلزم ریسک است و ریسک به خصوص در رابطه با روابطی که بیشتر از همه دوست داریم ترسناک است. اما جایگزین، پذیرش شراکتی است که هرگز در آن واقعاً شناخته نشده ایم. وقتی با شرکای دارای اختلاف تمایل کار می‌کنم، بیشتر کارهایی که انجام می‌دهم، به هر طریقی، بر کمک به تمایز آنها متمرکز است. ایجاد تمایز می‌تواند کاملاً بی‌ثبات‌کننده و دشوار باشد، مخصوصاً در اوایل – اما پاداش آن رابطه‌ای است که غنی‌تر، زنده‌تر و اغلب بسیار جذاب‌تر است.

غذای آماده؟ به عنوان یک درمانگر، توصیه می کنم با عادی سازی تغییرات شروع کنید. اختلاف میل بیشتر از این است که نباشد، و بیشتر شرکا باید راهی برای کار با تغییرات طبیعی و عادی در میل خود پیدا کنند. این یک پروژه ارزشمند است – نشانه ای از شکست شما یا شریک زندگی شما نیست. البته این یک برنامه درمانی کامل نیست، اما شروع خوبی است.