[ad_1] بسیاری از جنبه های زندگی روزمره می تواند شما را دچار اضطراب کند. ترکیبی از خواستههای زیاد در محل کار و خانه، همراه با تجارب ریزپرخاشها، رویدادهای آسیبزا و آسیب اخلاقی، میتواند منجر به سطوح مزمن استرس شود. از نظر فیزیکی، احتمالا...
[ad_1]
بسیاری از جنبه های زندگی روزمره می تواند شما را دچار اضطراب کند. ترکیبی از خواستههای زیاد در محل کار و خانه، همراه با تجارب ریزپرخاشها، رویدادهای آسیبزا و آسیب اخلاقی، میتواند منجر به سطوح مزمن استرس شود. از نظر فیزیکی، احتمالاً تولید کورتیزول بالاتری دارید و تنش را در عضلات خود تجربه می کنید. از نظر اجتماعی، روابط شما ممکن است تأثیر منفی بگذارد، زیرا ممکن است احساس کنید انرژی یا زمانی برای صرف کردن با دیگران ندارید. و زمانی که با دیگران وقت می گذرانید، اضطراب ممکن است احساس خستگی یا حواس پرتی در شما ایجاد کند.
منبع: Joice Kelly/Unsplash
اجتناب یک است پاسخ مشترک به اضطراب می رسد و در بسیاری از اختلالات اضطرابی وجود دارد.1،2 ممکن است از تعاملات اجتماعی بترسید و بنابراین از رفتن به رویدادهای کاری خودداری کنید. ممکن است از بیمار شدن بترسید، بنابراین از چیزهایی که احساس می کنید ممکن است شما را در معرض خطر بیشتری برای عفونت قرار دهد، اجتناب کنید. ممکن است از پرواز، عنکبوت یا سخنرانی در جمع بترسید. در هر یک از این سناریوها، ممکن است اجتناب از آن موقعیت ها معقول به نظر برسد. با این وجود، این اجتناب، اگر به روش پیشفرض شما برای مقابله تبدیل شود، میتواند شما را مضطرب نگه دارد.
این را در نظر بگیرید: اگر از گردهمایی های اجتماعی می ترسید و تا آخر عمر از آنها دوری می کنید، انجام این کار ممکن است شما را احساس امنیت کند اما در نهایت مانع از یادگیری این موضوع می شود که همه افراد ترسناک نیستند یا باید از آنها دوری کرد. همین استدلال را می توان در برابر اجتناب از سخنرانی در جمع، پرواز، عنکبوت و غیره نیز مطرح کرد.
هیچ کس نمی گوید که باید خود را در موقعیت هایی قرار دهید که در آن احساس امنیت نمی کنیدبا این حال، مهم است که افکار خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که همه موقعیتها را ناامن نمیدانید. به عنوان مثال، بله، برخی از افراد ممکن است قضاوت کننده و بدجنس باشند، اما این یک فرض منصفانه نیست که در مورد همه انجام شود.
در اینجا چند پیشنهاد برای راههایی برای بررسی تفکر و کاهش الگوهای اجتناب وجود دارد.
انواع درمان وجود دارد که می تواند به کاهش اجتناب کمک کند. با توجه به اینکه آیا درمان برای شما مناسب است، ممکن است بخواهید چند تکنیک مدیریت استرس را به جعبه ابزار خود اضافه کنید. تکنیک های تمدد اعصاب می توانند به شما کمک کنند تا زمانی که شروع به نزدیک شدن به موقعیت هایی می کنید که از آنها اجتناب کرده اید، خود را آرام کنید. مثالها عبارتند از نفس عمیق و آرامش پیشرونده عضلانی. در ابتدا برای کمک به مردم در طول همهگیری COVID-19 ایجاد شد رایگان برنامه کووید کوچ از وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده یکی از گزینههایی است که به شما کمک میکند در چنین استراتژیهایی راهنمایی کنید.3 برنامه بخش استرس را مدیریت کنید بسیاری از تکنیک های مبتنی بر شواهد را ارائه می دهد.
درمان شناختی رفتاری (CBT) یک روش مبتنی بر شواهد برای کمک به افراد برای مدیریت و کاهش اضطراب است و اغلب شامل قرار گرفتن در معرض چیزی است که باعث ایجاد اضطراب می شود..4،5،6 در چنین درمانی، ممکن است از شما خواسته شود که به طور ایمن و روشمند همه چیزهایی را که با ترس هایی که باعث استرس شما می شوند، شناسایی کنید (مثلاً صحبت کردن با تلفن، معرفی خود به یک همکار جدید، سخنرانی پنج دقیقه ای). اغلب این شامل رتبه بندی هر فعالیت از 0 تا 10 در مورد میزان ناراحتی شما می شود و سپس به آرامی قرار گرفتن در معرض آن چیزها را افزایش می دهد تا شاهد کاهش پاسخ استرس فیزیولوژیکی نسبت به قرار گرفتن در معرض مکرر باشیم.
CBT به افراد کمک می کند تا افکار غیر مفیدی را که ممکن است به اضطراب آنها دامن می زند، بشناسند و آنها را اصلاح کنند.
یک راه مفید برای رویکرد مدیریت افکار مضطرب شامل گرفتن فکر، چک کردن فکر برای عادات فکری غیر مفید (یعنی تحریفات شناختی) و تغییر می کند فکر به فکری که متعادل تر و واقع بینانه تر باشد.
به عنوان مثال:
توجه داشته باشید که چگونه افکار منفی شما ممکن است به اضطراب شما دامن بزند. سعی کنید افکار منفی را به فکری متعادل تر تبدیل کنید (مثبت، خنثی، و بله، شاید هنوز تا حدودی منفی).
اگر با اضطراب دست و پنجه نرم می کنید، کمک بگیرید. امیدوارم استراتژیهای بالا ایدههایی را در اختیار شما قرار دهد که در هنگام جستجوی مراقبت باید در نظر بگیرید.
[ad_2]
