این پست قسمت دوم از یک سری است. قسمت اول با عنوان «درمان بیماران روانی جدی» است.

بعد از اینکه دوروتی از اورژانس که خانواده‌اش او را آورده بودند در بخش بستری شد، برای ارزیابی فراخوانده شدم. او گفت: “این چشم ها بدی را دیده اند.” او معتقد بود که باید مجازات شود و اگر موفق نشود چشمانش را بیرون بیاورد، فجایع وحشتناکی در جهان حاکم خواهد شد – “جنگ، سیل، طاعون”.

او نقل کرد: «زیرا اگر چشم راست تو را به گناه واداشت، آن را بیرون بیاور و دور بینداز.» ادامه نقل قول ادامه می‌یابد: «بهتر است یک عضو بدنت را از دست بدهی تا اینکه تمام بدنت به جهنم افکنده شود».

از دست دادن تماس با واقعیت نشان داد که او نه تنها به افسردگی شدید مبتلا شده است، بلکه افسردگی شدید همراه با روانپریشی دارد. در افسردگی روان پریشی، تصور مسئولیت شرارت غیر معمول نیست. آنچه به عنوان احساس گناه با نشخوار فکری در مورد شکست های گذشته شروع می شود، ساختاری فراگیر به خود می گیرد. ذهن به شکاف‌های تاریک می‌رسد تا تخلفی را که مربوط به مدت‌ها قبل است، بیرون بکشد و آن را به اضطراب‌های کنونی متصل کند. من با او نشستم و سعی کردم با او ارتباط برقرار کنم اما او آنقدر آشفته بود که نمی توانست درگیر شود. او را برای محافظت از خودش در یک اتاق خلوت در محدودیت ها قرار دادند، اما هیچ تضمینی وجود نداشت که از محدودیت ها خارج نشود و به دنبال چشم هایش نرود. به دلیل خطر شدیدی که برای سلامتی و رفاه او وجود دارد، به این نتیجه رسیدیم که باید اقدامات فوری برای درمان او با الکتروشوک درمانی (ECT)، موثرترین درمان در شرایط افسردگی شدید انجام دهیم. ، اما دسترسی به ایالت کالیفرنیا دشوار است. خوشبختانه، ما توانستیم حکم دادگاه اضطراری را برای درمان او با ECT دریافت کنیم.

ECT و سیگنالینگ عصبی

ECT معمولاً در موارد شدید افسردگی استفاده می‌شود، به‌ویژه زمانی که سایر درمان‌ها با شکست مواجه شده‌اند یا در مواردی که تسکین سریع علائم ضروری است، مانند مواردی مانند افکار خودکشی غیرقابل درمان، کاتاتونی یا آسیب‌رسانی قریب‌الوقوع به خود. تحقیقات به طور مداوم اثربخشی آن را در کاهش علائم نشان می دهد، با نرخ پاسخ بیش از 70٪ در موارد افسردگی شدید. علاوه بر این، ECT در جنبه‌های خاصی نسبت به دارودرمانی برتری نشان داده است، مانند شروع سریع‌تر اثر و اثربخشی در افسردگی مقاوم به درمان. از طریق اعمال جریان های الکتریکی به مغز تشنج های کنترل شده را تحریک می کند و بر سیستم های انتقال دهنده عصبی که در تنظیم خلق و خوی دخیل هستند، از جمله سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین تأثیر می گذارد. با تعدیل فعالیت انتقال دهنده های عصبی، ECT ممکن است تعادل سیگنال های عصبی را در مدارهای کلیدی مغز درگیر در تنظیم خلق و خوی بازگرداند. ECT همچنین می تواند بر روی سیستم های هورمونی و ایمنی تأثیر بگذارد که ممکن است به اثرات درمانی آن کمک کند. به عنوان مثال، نشان داده شده است که ECT سطوح برخی از عوامل نوروتروفیک را افزایش می دهد، مانند فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، که نقش مهمی در بقای نورون ها، رشد و شکل پذیری سیناپسی ایفا می کند. ECT همچنین ممکن است محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) را تعدیل کند، که پاسخ استرس بدن و همچنین مسیرهای التهابی ایمنی دخیل در افسردگی را تنظیم می کند.

مزایای ECT در مقابل عوارض جانبی

ECT هنوز قوی‌ترین درمانی است که برای افسردگی شدید درمان‌ناپذیر داریم. متأسفانه همچنان نگاه عمومی منفی نسبت به آن وجود دارد که بخشی از آن به دلیل نمایش در رسانه هایی مانند یکی بر فراز آشیانه فاخته پرواز کرد و فرانکشتاین، و تا حدی به دلیل سوء استفاده هایی که در حرفه روانپزشکی با این دیدگاه نادرست که تمایل جنسی را می توان با ECT تغییر داد، رخ داد. علاوه بر این، حتی با مدیریت مدرن، همچنان خطرات از دست دادن حافظه بالقوه وجود دارد. خوشبختانه، با آخرین دستورالعمل های دولت، ECT تنها به یک سمت مغز و با حداقل بار الکتریکی لازم برای درمان افسردگی، باعث بروز کم از دست دادن حافظه می شود که معمولاً گذرا است.

ECT باعث افزایش انعطاف پذیری مغز می شود

منبع: گرد آلتمن از Pixabay

مشخص شده است که ECT با ایجاد تغییرات در سیناپس ها از طریق تأثیرات بر مورفولوژی دندریتیک (دندریت ها امتدادهای شاخه ای سلول های عصبی هستند که تحریک الکتروشیمیایی دریافتی از سایر سلول های عصبی را منتشر می کنند) و نوروژنز (تشکیل نورون های جدید) در نواحی خاص مغز، باعث افزایش انعطاف پذیری عصبی می شود. ، به ویژه هیپوکامپ و قشر جلوی مغز.

مفهوم نوروژنز بزرگسالان با تعدادی از مطالعات که نشان می دهد نوروژنز فقط در جنین و نوزاد رخ می دهد بحث برانگیز است. با این حال به نظر می‌رسد که سیناپتوژنز شواهد محکمی دارد. این تغییرات نوروپلاستیک در سیناپس ها ممکن است با تسهیل تشکیل مدارهای عصبی تطبیقی ​​دخیل در تنظیم خلق، به اثرات ضد افسردگی ECT کمک کند. برای مثال، در مورد دوروتی، این می‌تواند به شکل ارتباطات جدید بین مناطق کنترل پیش‌پیشانی و مناطق پیام‌رسان احساسی مانند آمیگدال و ناحیه هیپوکامپ درگیر در حافظه عاطفی باشد.

افسردگی با ناهنجاری‌هایی در اتصال عملکردی در شبکه‌های مغزی در مقیاس بزرگ مرتبط است که در پردازش احساسات، کنترل شناختی و پردازش پاداش نقش دارند. نشان داده شده است که ECT اتصال عملکردی این شبکه ها را تعدیل می کند، که منجر به عادی سازی الگوهای اتصال نابهنجار مرتبط با علائم افسردگی می شود. به عنوان مثال، ECT ممکن است اتصال را در شبکه حالت پیش‌فرض (DMN) که درگیر تفکر و نشخوار خود ارجاعی است، افزایش دهد، مانند بیمارانی مانند دوروتی با افسردگی شدید، که دائماً فکر می‌کرد تمام رنج‌های دنیا تقصیر او ECT همچنین اتصال درون شبکه برجسته را کاهش می دهد، که توجه به محرک های عاطفی را واسطه می کند. با بازگرداندن اتصال و تعادل شبکه، ECT ممکن است الگوهای تطبیقی ​​بیشتری از فعالیت مغز را ترویج کند که زمینه ساز بهبود خلق و خو و عملکرد شناختی است.