منبع: Natacha Panassol/Pexels

ملکه شریر در فیلم کلاسیک دیزنی سفید برفی و هفت کوتوله به آینه جادویی خود نگاه کرد تا مطمئن شود که او زیباترین در تمام پادشاهی است. غرور ملکه برای پوشاندن ناامنی اساسی آشکار می شود. وقتی آینه به او می‌گوید که سفید برفی زیباتر از آن است که نقشه‌ای برای مسمومیت ساخته شود، سرانجام بسیار عصبانی می‌شود. ملکه چنان از آینه استفاده کرد که او را در مسیر عذاب قرار دادند.

در حالی که سفید برفی فقط یک افسانه است، وسواس بازتاب در دنیای مدرن بسیار یک واقعیت است. تصور منفی از بدن برای بسیاری از افراد یک مسئله است و پیامدهای منفی بسیاری برای خلق و خو، افکار و عملکرد کلی دارد.

اکثر مردمی که در آینه نگاه می کنند با همان غرور ملکه شریر به آن نزدیک نمی شوند. با این حال، متأسفانه، تمایل به مقایسه و واکنش نشان دادن به یک نقص درک شده برای بسیاری رایج است – و خشم ناشی از آن اغلب بر سر خودشان کشیده می‌شود.

آینه ها بازتاب بصری را ارائه می دهند، اما تفسیر ما از تصویر بصری بسیار مهم تر است. آینه ها موقعیت، زمینه و عوامل موقعیتی را در نظر نمی گیرند. به همین دلیل است که می توانیم در دو روز متوالی یک لباس بپوشیم اما بسته به اینکه روز خوبی داشته ایم یا وحشتناک، تفسیرهای بصری کاملاً متفاوتی از خودمان در لباس داشته باشیم. اینکه ما چگونه احساس می کنیم و فکر می کنیم بر روی دید ما از جهان و خودمان تأثیر می گذارد. یادگیری باز کردن پریشانی که اغلب بر روی بدن قرار می گیرد می تواند بسیار مهم باشد.

زمانی که فردی با تصویر بدنی خود دست و پنجه نرم می کند، به طور کلی در تغییر تصویر، سود بیشتری نسبت به تغییر بدن وجود دارد. ما نیاز داریم قدرت مهارت بیشتر از اراده در زیر چندین استعاره وجود دارد که نشان می‌دهد چگونه می‌توانیم اجازه دهیم آینه‌ها دکوری کاربردی باشند و به جای آن می‌توانیم به طور مؤثرتری تصویر بدن را بهبود دهیم.

منبع: WikimediaImages

هدف آینه را دوباره قاب کنید: قوطی باز کن

آینه ها اغلب افراد را به انتقاد، نشخوار فکری و تمرکز بیش از حد روی قسمت هایی از بدن که ما دوست نداریم یا می خواهیم رد کنیم، سوق می دهند. استفاده از آینه برای تجزیه و تحلیل بیش از حد برای ساعت ها یا تلاش برای تأیید برخی سوگیری های منفی داخلی نه تنها مضر است، بلکه به سوء استفاده فاحش از این لوازم جانبی خانگی نیز منجر می شود.

چنین استفاده نادرستی مشابه استفاده از بازکن قوطی به عنوان چکش است. بهترین استفاده از قوطی بازکن باز کردن قوطی است. بیایید از آینه استفاده کنیم تا بررسی کنیم که آیا یک لباس با هم مطابقت دارد، موها بلند شده اند یا روی پیراهن ما لک وجود دارد یا خیر – و سپس به فعالیت های زندگی ادامه دهیم.

منبع: تیم موسولدر/پکسل

آگاهی از استانداردهای فرهنگی: تخلیه مثانه

وقتی درگیر لاغری، طرز فکر رژیم غذایی یا «باید» ثابت بدن هستیم، پیام‌های فرهنگی را حفظ می‌کنیم که در نهایت منجر به نارضایتی می‌شود. ما به گونه‌ای اجتماعی شده‌ایم که نشان می‌دهد همه بدن‌ها باید لاغر باشند و تعصبی ایجاد می‌کنند که تغییر آن دشوار بوده است.

تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کردیم که در آن ایده‌های سخت‌گیری در مورد مقدار ادرار ایده‌آل در طول دفع ادرار داشتیم. اگر رسانه‌های اجتماعی، تیترها، بازیگران هالیوود و بیلبوردها افرادی را که کمتر ادرار می‌کنند به‌عنوان افراد بهتر نشان می‌دادند، چه می‌شد؟

در این سناریوی تخیلی احمقانه، ممکن است به طور منطقی بدانیم که سطح ادرار به طور طبیعی متغیر است و تحت تأثیر عوامل زیادی قرار می گیرد. با این حال، ایجاد یک استاندارد برای مقایسه می تواند ما را برای استفاده از مقادیر تخلیه کننده مثانه به عنوان معیار جذابیت و شایستگی آماده کند. به طور مشابه، تنظیم ایده آل های اندازه و شکل بدن منجر به محدودیت های جدی می شود. اجازه دهید به جای آن به بدن اجازه دهیم در وزن‌های تعیین‌شده فردی قرار گیرد، استانداردهای هنجاری پیری بدن را بپذیرد و تنوع بدن را تحمل کند.

منبع: Megan Lee/Unsplash

پذیرش بدنه: کفش در فروش

اندازه و شکل بدن ما توسط تعدادی از عوامل پیچیده تعیین می شود که بسیاری از آنها را کنترل نمی کنیم، از جمله ژنتیک و بخشی از جهان که در آن زندگی می کنیم. تلاش برای تغییر بدن خود به روش‌های غیرواقعی مانند خرید کفش‌هایی است که دوست داریم با اندازه‌های نامناسب به این امید که شاید روزی بتوانیم آن‌ها را بپوشیم. ممکن است از اینکه کفش‌های سایز 7 خیره‌کننده در فروش هستند و کاملاً با یک لباس خاص مطابقت دارند ناراحت باشیم، با این حال تلاش برای تناسب با آن‌ها وقتی می‌دانیم که در واقع سایز 9 می‌پوشیم فقط باعث ناامیدی می‌شود. شکل‌های بدن بیشتر از آن چیزی که بیشتر مردم تصور می‌کنند از پیش تعیین‌شده است و این دانش مستلزم ایجاد انتظارات واقع‌بینانه در مورد مراقبت از بدنی است که به جای تلاش مداوم برای تغییر آن.

منبع: Max Fischer/Pexels

احترام به بدن: تشویق معلمان

برخی افراد بر این باورند که انتقاد منجر به تغییرات رفتاری مانند ورزش کردن یا خوردن متفاوت می شود. با این حال، شرمساری بدن باعث تحقیر بیشتر، افزایش ناراحتی و مراقبت کمتر دلسوزانه از بدن در دراز مدت می شود.

اینکه بتوانید بگویید “من از اینکه بدنم به اندازه کافی قوی بود تا با روز کاری پرمشغله ام مطابقت داشته باشد قدردانی می کنم” نسبت به “من چاق و تنبل هستم” دلگرم کننده تر خواهد بود. به معلمانی فکر کنید که به شما انگیزه دادند تا بهترین عملکرد خود را داشته باشید. بیشتر مردم با معلمانی که مهربان، مشوق و دلسوز بودند، پیشرفت کردند. حمام کردن خود در پیام های تنفر از بدن مضر است. وقتی با بدن خود مهربان تر هستیم، تمایل داریم بهتر از آن مراقبت کنیم.

منبع: FLOUFFY/Unsplash

قدردانی از بدن: تربیت سگ

برخی از کشمکش‌های تصویر بدن منعکس‌کننده شرایطی است که افراد شرایطی را ایجاد می‌کنند که تحت آن ممکن است بدن خود را دوست داشته باشند یا به آن احترام بگذارند: “به محض اینکه X در بدنم تغییر کند، احساس خوبی نسبت به خودم خواهم داشت.” چنین تفکر مشروط و موقتی می تواند در دراز مدت بدبختی بیشتری ایجاد کند.

کسی که سگ را برای انجام یک ترفند جدید آموزش می دهد، امیدوار است که آن حیوان خانگی را دوست داشته باشد، چه آن دستور جدید را یاد گرفته باشد یا نه. اگر تمام عشقمان را کنار بگذاریم چون سگ نمی تواند آن ترفند را بیاموزد، صاحبان حیوانات خانگی بی رحم و بی محبت در نظر گرفته می شدیم. برخی از سگ ها در نهایت این ترفند را یاد می گیرند، برخی ممکن است نه. با این حال، تغذیه و مراقبت ما از سگ امیدواریم بدون توجه به مجموعه سگ ثابت بماند. ما هنوز هم می‌توانیم عاشق گوش‌های فلاپی زیبا یا تکان دادن دم آنها باشیم. بیایید به یافتن و تمرکز بر روی آنچه در مورد خود قدردانی می کنیم، ادامه دهیم.

منبع: Ron Lach/Pexels

فوکوس داخل به بیرون: سویشرت را به سمت بیرون بچرخانید

وقتی بیش از حد بر روی بیرونی بدن خود تمرکز می کنیم، در نهایت روی چیزهایی متمرکز می شویم که در نهایت سطحی تر و کوتاه مدت هستند. هنگامی که ما بدن خود را فقط به صورت بیرونی قضاوت می کنیم، اغلب در نهایت به بسیاری از عملکردهای بدن شگفت انگیز خود در درون نادیده می گیریم.

درون ما به طور شبانه روزی کار می کند تا اندام هایمان را فعال نگه دارد و به ما کمک کند به روش هایی که ما می خواهیم فکر کنیم، کار کنیم و تعامل کنیم.

هیچ اشکالی ندارد که بخواهید از بدن خود مراقبت کنید و احساس خوبی نسبت به آن داشته باشید، اما اغلب کلید این است که از درون به بیرون برگردید. پرسیدن سوالاتی از خود در مورد سطوح انرژی، سیگنال های گرسنگی-سیری، درد، ناراحتی و خلق و خوی بینش ارزشمندی را در مورد نیازهای واقعی ما فراهم می کند. تنظیم صدای فرهنگ رژیم غذایی نیازمند تلاش و عمد است و با تمرکز بر عملکرد بدن بر روی فرم شروع می شود.

منبع: Diana Polekhina/Unsplash

پیشگیری: واکسن بیش از آمبولانس

منفی بودن تصویر بدن و پیامدهای آن احتمالاً تا زمانی که مشکل را ریشه‌یابی نکنیم، بهبود نمی‌یابد. باورها در مورد بدن فرد، از جمله ایده‌آل‌سازی‌های شکل و اندازه تحت تأثیر فرهنگی، به روش‌های چند عاملی ایجاد می‌شوند، و یاد نگرفتن و قالب‌بندی مجدد باورها به همین ترتیب چند وجهی است. تداوم رعایت استانداردهای غیر واقعی زیبایی، گسترش فوبیای چربی و تمرکز بیش از حد بر موارد بیرونی، وسواس آینه ای را زنده نگه می دارد.

کاهش تمرکز خارج از بدن و وزن به اندازه ارزش از ما و نسل های آینده محافظت می کند. به جای تماس با آمبولانس تشبیهی برای تشدید اضطراب، پریشانی خلقی، اختلال در غذا خوردن یا رفتارهای آسیب‌رسان به خود که ناشی از تمرکز حیاتی بیرونی بدن است، بیایید تلاش کنیم تا با مدیریت کامل‌تر و کامل‌تر زندگی بدون تعصب منفی آینه‌ای، تلقیح روان‌شناختی بیشتری ارائه کنیم. .