منبع: Pixabay/VitorGarcia029

در حال حاضر، کارایی گزارش اجباری زیر سوال رفته است. برخی از انتقادات و نگرانی هایی که در مورد CAPTA (قانون پیشگیری و درمان سوء استفاده از کودکان 1974) بیان شده است، که عمدتاً بر گزارش مشکوک به کودک آزاری، شامل موارد زیر است:

• افراد فقیر و رنگین پوست را هدف قرار داده و مجازات می کند و اغلب فقر را با بی توجهی اشتباه می گیرد.
• ممکن است به خانواده ها آسیب وارد کند و نتواند خانواده ها را با منابع مورد نیاز پیوند دهد
• ممکن است به همان اندازه که به کودکان کمک می کند به زندگی آنها آسیب برساند و به آنها حمله کند
• فقط تعداد کمی از موارد گزارش شده منجر می شود اثبات شده است آزار جنسی و جسمی
• قوانین گزارش اجباری ایمنی کودکان را بهبود نمی بخشد

کاترین کراس، رئیس پروژه گزارش‌دهی اجباری فوردهام و کارشناس گزارش‌دهی مشکوک به بدرفتاری با کودکان، استدلال کرده است که گزارش اجباری غیرضروری است. او پیشنهاد می‌کند که «ما می‌توانیم به متخصصان تکیه کنیم تا در صورت لزوم گزارش دهند تا از آسیب جدی و قابل پیش‌بینی جلوگیری کنیم، و در عوض پشتیبانی و منابعی را برای کاهش خطر ارائه کنیم».

علاوه بر این، دکتر کراس از آموزش جدیدی که توسط دفتر خدمات کودکان و خانواده (OCFS) ارائه شده است، که متعهد به بهبود ادغام خدمات برای کودکان، جوانان، خانواده‌ها و جمعیت‌های آسیب‌پذیر نیویورک و محافظت از آنها است، ابراز حمایت کرده است. آنها را از خشونت، بی توجهی، سوء استفاده و رها کردن. آموزش (OCFS) به خبرنگاران اجباری (MR) می آموزد که “شما می توانید یک خانواده را بدون نیاز به گزارش خانواده حمایت کنید.”

در حال حاضر، در مورد اینکه چه کسی گزارشگر اجباری در نظر گرفته می شود و باید موارد سوء استفاده مشکوک را گزارش دهد، ایالات به طور قابل توجهی متفاوت است. حدود 18 ایالت از همه بزرگسالان می‌خواهند که سوءرفتار مشکوک به کودک را گزارش کنند (ایالات گزارش اجباری جهانی).

فقدان آموزش کافی ممکن است منجر به گزارش‌های نامناسب به CPS بر اساس سوگیری یا ناآگاهی شود که منجر به گزارش‌های غیرمستند بیشتر شود. با این حال، MR ها سه چهارم موارد اثبات شده سوء استفاده جنسی و فیزیکی، و دو سوم موارد اثبات شده سوء استفاده روانی و بی توجهی را شناسایی می کنند (USDHS, 2010).

تغییرات در قوانین حمایت از کودک باید تأثیر آموزش مناسب MR را بر ایمنی کودک در نظر بگیرد. بیشتر تحقیقات در مورد اثربخشی آموزش اجباری گزارشگر نشان می‌دهد که این آموزش مفید است اما نیاز به بهبود مستمر دارد و باید مکرر، جامع‌تر و استانداردتر باشد. یکی دیگر از مطالعه‌های آموزشی MR نشان داد که اطلاعات محدودی برای ایجاد انگیزه در MR ارائه می‌شود تا خود را بخشی از یک تلاش جمعی برای محافظت از کودکان بدانند، و آموزش نمی‌تواند اطلاعات کافی را برای MR فراهم کند تا به آنها در شناسایی انواع اصلی بدرفتاری با کودکان کمک کند.

آموزش اجباری و منظم بسیار مهم است و توسعه طراحی و ارائه برنامه درسی آموزشی مؤثر باید نگرانی های در حال ظهور در مورد گزارش را در بر گیرد. MRهای خوب آموزش دیده می توانند مواردی را که کودکان در خطر هستند یا ممکن است با آسیب جدی مواجه شوند با دقت بیشتری شناسایی کنند و تعداد گزارش های نامناسب به CPS را کاهش دهند.

تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از MR ها در حال حاضر گزارش نمی دهند. بنابراین، حذف گزارش‌دهی اجباری و اعتماد به متخصصان، که ممکن است به اندازه کافی آموزش دیده باشند یا اصلاً آموزش دیده باشند، برای تعیین اینکه آیا گزارش دادن یا نه، ممکن است کودکان در معرض خطر را در معرض خطر شدید قرار دهد و مسئولیت MR را افزایش دهد.

تا زمانی که تغییرات قانونی ایجاد نشود، MRها باید از قوانین گزارش دهی فعلی فدرال و ایالتی پیروی کنند. به عنوان یک MR، شرکت در آموزش منظم گزارشگر اجباری را در نظر بگیرید، چه لازم باشد یا نه. خود را در مورد سوگیری های گزارش دهی آموزش دهید. دریابید که چه منابعی در جامعه شما برای کمک به مشتریان و خانواده ها موجود است. و در صورت شک در تهیه یا عدم گزارش با دیگران مشورت کنید (و مستند کنید).