قلدری همچنان در مدارس سراسر جهان نگرانی جدی است و هر ساله میلیون ها جوان را تحت تأثیر قرار می دهد. برنامه های ضد زورگویی سنتی ، در حالی که خوب ، غالباً برای درگیر کردن دانش آموزان بزرگتر به روش های معنی دار تلاش می کنند. این جایی است که واقعیت مجازی (VR) وارد می شود ، با این قول که می توان یک نوع درک عمیق تر و شخصی تر را به وجود آورد.

اگر دانش آموزان بتوانند احساس کردن چه چیزی دوست دارد مورد آزار و اذیت قرار گیرد ، نه فقط تماشای آن را از حاشیه مشاهده کنید یا در مورد آن بخوانید ، بلکه واقعاً وزن عاطفی آن را تجربه می کنید؟ این دقیقاً همان چیزی است که برخی از مربیان و محققان از طریق استفاده از VR در حال بررسی هستند و نتایج قابل توجه است.

VR با غوطه ور کردن کاربران در محیط های شبیه سازی شده ، می تواند فاصله روانی را به طرز چشمگیری کاهش دهد ، شکاف ذهنی که از وقایع احساس می کنیم یا افرادی که برای ما دور یا انتزاعی به نظر می رسند. طبق نظریه سطح construal ، وقتی چیزی از نظر روانشناختی نزدیک است ، ما عمیق تر اهمیت می دهیم و به طور مشخص پاسخ می دهیم. VR این کار را با این امکان که به دانش آموزان اجازه می دهد سناریوهای قلدری را به وضوح تجربه کنند ، باعث همدلی واقعی و چشم انداز می شوند.

مطالعه پیشگیری از قلدری VR در مدرسه

یک دادگاه آزمایشی اخیر که در مدارس میانه غربی در ایالات متحده انجام شده است ، یک برنامه درسی پیشگیری از زورگویی VR پیشگامانه را آزمایش کرد. این مطالعه دانش آموزان را مستقیماً در سناریوهای قلدری واقع بینانه از طریق هدست های VR قرار داده و آنها را ترغیب به اتخاذ دیدگاه های مختلف مانند قربانیان ، افراد متجاوز یا حتی بزرگسالان ناکارآمد می کند. دانش آموزان با تجربه قلدری به این شیوه همهجانبه ، فقط در مورد تأثیر نشنیدند. آنها آن را احساس کردند.

نتایج حاصل از خلبان امیدوار کننده بود. دانش آموزانی که در برنامه درسی VR شرکت کرده اند ، افزایش قابل توجهی در همدلی نشان دادند. نکته مهم ، همدلی بیشتر منجر به فواید ملموس شد: کاهش رفتارهای سنتی قلدری ، افزایش تمایل به مداخله در هنگام شاهد قلدری و حس قوی تر تعلق در مدرسه. این تغییرات نشان می دهد که VR فقط آموزش نمی دهد بلکه نگرش و اقدامات را نیز تغییر می دهد.

چرا VR در جایی که روشهای سنتی از بین می رود کار کرد؟ در درجه اول ، VR فاصله روانی را در همه ابعاد کاهش می دهد ، ساختن سناریوها فوری ، مرتبط و تأثیرگذار به نظر می رسد. وقتی دانش آموزان شخصاً احساس عاطفی زورگویی می کنند ، کمتر احتمال دارد که در رفتارهای مضر شرکت کنند و احتمال بیشتری برای حمایت از دیگران دارند.

حمله سایبری و پرخاشگری رابطه

با این حال ، این رویکرد بدون چالش نبود. در حالی که VR قلدری سنتی را کاهش می داد ، اثرات آن بر حمله سایبری و پرخاشگری رابطه ای ، مانند گسترش شایعات ، کمتر مشخص بود. این نشانگر پیچیدگی پرخاشگری دیجیتال و غیرمستقیم است ، نشان می دهد که سناریوهای VR متناسب ممکن است برای انواع مختلف قلدری مورد نیاز باشد.

با وجود این محدودیت های اولیه ، دانش آموزان از اصالت و عمق عاطفی VR که به درس آورده شده قدردانی می کنند. ماهیت انفرادی و همهجانبه VR به آنها اجازه می داد بدون حواس پرتی یا فشارهای اجتماعی یاد بگیرند و تعامل شخصی با محتوا را تقویت کنند.

حرکت به جلو ، در حالی که ملاحظات لجستیکی و بودجه در مورد اجرای VR در مدارس باقی مانده است ، پتانسیل آن برای نادیده گرفتن بسیار مهم است. VR نه تنها شکاف های همدلی را به هم می زند ، بلکه به طور فعال فرهنگ های مدرسه را با ایجاد زورگویی کمتر انتزاعی و شخصی تر از آن تغییر می دهد.

در دنیایی که به طور فزاینده ای و در عین حال از نظر عاطفی از نظر عاطفی به طور فزاینده ای متصل است ، VR فقط ممکن است کلید ایجاد محیط های مهربان و امن تر مدرسه برای همه باشد.