مفهوم “ریزگردها” در سالهای اخیر کشش را به خود جلب کرده است و مکالمه ها را در مکانهای کاری ، کلاسهای درس و زمینه های اجتماعی گسترده تر شکل می دهد. در ابتدا توسط روانپزشک چستر پیرس در دهه 1970 ابداع شد ، این اصطلاح توهین های ظریف و غالباً ناخودآگاه را که آمریکایی های آفریقایی تبار در فضاهای عمدتاً سفید با آن روبرو بودند ، توصیف کرد. از آن زمان ، این تعریف گسترش یافته است که شامل تعصباتی است که بر جنسیت ، گرایش جنسی ، ناتوانی و سایر هویت های حاشیه ای تأثیر می گذارد. اگرچه این اصطلاح حاکی از حوادث در مقیاس کوچک است ، تحقیقات به طور فزاینده ای نشان می دهد که این اعمال عواقب قابل توجهی دارند. در این مقاله به بررسی ریشه های ریزگردها ، انتقاد از زبان مورد استفاده برای توصیف آنها می پردازیم و راه حل هایی را برای پرداختن به تأثیر آنها بررسی می کند.

تکامل “ریزگردها”

پیرس اصطلاح “ریزگردها” را برای برجسته کردن ضربات نژادی روزمره که باعث تقویت نابرابری های سیستمیک می شود ، معرفی کرد. چند دهه بعد ، روانشناس Derald Wing Sue این تعریف را تصحیح کرد و این حوادث را به عنوان “ناهماهنگی های مختصر ، عادی” توصیف کرد که خصومت یا محرومیت را بر اساس هویت منتقل می کند (سو ، 2010). این رفتارها غالباً غیر عمدی و در عین حال نشانگر تعصبات عمیق تر اجتماعی هستند.

مثالها شامل گفتن یک آمریکایی آسیایی ، “انگلیسی شما بسیار خوب است!” – دلالت بر اینکه آنها بیگانگان دائمی هستند یا ابراز تعجب از فصاحت یک همکار سیاه پوست ، تقویت کلیشه های نژادی. تجاوزهای جنسیتی ، مانند زیر سوال بردن توانایی های رهبری یک زن بیش از یک مرد ، منعکس کننده تعصبات ضمنی است که اعتبار حرفه ای را تضعیف می کند (ویلیامز و دمپسی ، 2021).

بحث: قصد در مقابل تأثیر

یک بحث اصلی در مورد ریزگردها در مورد اینکه آیا آنها باید براساس قصد فرستنده یا درک گیرنده ارزیابی شوند ، می چرخد. بسیاری از افرادی که مرتکب ریزگردها می شوند ، قصد آسیب دیدن ندارند. با این وجود ، این اظهارات هنوز منجر به محرومیت ، استرس و کاهش بهزیستی روانی می شود (اوگانیمیمی و همکاران ، 2022).

به عنوان مثال ، وقتی شخصی به یک زن در STEM می گوید ، “شما باید برای یک زن در ریاضی عالی باشید” ، آنها ممکن است آن را به عنوان یک تعارف قصد داشته باشند ، اما این بیانیه کلیشه های جنسیتی منسوخ را تقویت می کند. تحقیقات نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض مکرر با چنین پیام هایی می تواند منجر به پریشانی روانی شود و بر عزت نفس و اعتماد به نفس حرفه ای تأثیر بگذارد (تورینو و همکاران ، 2019).

آیا “میکرو” کلمه درست است؟

اصطلاح “ریزگردها” به معنای بی اهمیت بودن است ، اما اثرات آن قابل توجه است. با گذشت زمان ، تعصبات مکرر احساس تعلق افراد را تضعیف می کند ، بر پیشرفت شغلی تأثیر می گذارد و به نابرابری های بهداشتی کمک می کند. مطالعات نشان می دهد که افراد LGBTQ+ که غالباً تجاوزهای خرد را تجربه می کنند ، میزان اضطراب و افسردگی بالاتری را گزارش می کنند (Wright & Wegner ، 2015). به طور مشابه ، تحقیقات ، ریزگردها نژادی را به نتایج منفی سلامت مادران متصل می کند و پیامدهای سیستمیک آنها را برجسته می کند (نادال و همکاران ، 2017).

برخی از محققان برای اصطلاحات جایگزین مانند “تجاوزهای ظریف” یا “تعصب روزمره” استدلال می کنند تا تأثیر تجمعی آنها را بهتر منعکس کنند. تغییر زبان می تواند به تأیید شدت این تجربیات کمک کند بدون اینکه آنها را به عنوان نگرانی های “خرد” به حداقل برساند.

حرکت به سمت تغییر معنی دار

پرداختن به تعصبات روزمره ، هر دو تلاش فردی و نهادی را ضروری می کند. برخی از استراتژی های اساسی عبارتند از:

• آموزش و آگاهی: بسیاری از مردم از تعصبات ناخودآگاه خود بی خبر هستند. ارائه آموزش در مورد تعصب ضمنی می تواند به افراد کمک کند تا فرضیات مضر را بشناسند و به چالش بکشند.
• ایجاد فضاهای فراگیر: تشویق مباحث آزاد در مورد تعصب به افراد آسیب دیده اجازه می دهد تا بدون ترس از عزل ، تجربیات را به اشتراک بگذارند. سازمان ها باید محیط هایی را که در اولویت گوش دادن و یادگیری قرار دارند ، پرورش دهند.
• اولویت بندی تأثیر بر قصد: تشخیص اینکه آسیب بدون در نظر گرفتن قصد باعث تشویق مسئولیت پذیری و همدلی می شود ، و اصلاح رفتارهای مضر را آسان تر می کند.
• پاسخگویی نهادی: مکانهای کار ، مدارس و سایر موسسات باید سیاست هایی را برای رسیدگی به تعصبات ظریف ، اطمینان از شیوه های استخدام منصفانه و پشتیبانی از افراد حاشیه نشین اجرا کنند.

تغییر بحث

در حالی که “ریزگردها” به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند ، تأثیر آنها به دور از جزئی است. زبانی که ما برای توصیف آنها استفاده می کنیم باید صدمات قابل توجهی را که ایجاد می کنند منعکس کند و نیاز به اقدامات فوری را تقویت کند. با تقویت آگاهی بیشتر ، اولویت بندی تأثیر بر قصد و پاسخگویی به مؤسسات ، می توانیم به سمت جامعه ای فراگیرتر حرکت کنیم که این تعصبات روزمره دیگر تحمل نمی شود.

سه کاری که امروز می توانید انجام دهید

در مورد تعصبات خود تأمل کنید: لحظه ای را در نظر بگیرید تا سخنان و اعمال خود را در نظر بگیرید. آیا فرضیاتی در مورد دیگران بر اساس نژاد ، جنسیت یا پیشینه آنها وجود دارد؟ خودآگاهی اولین قدم برای ایجاد تغییر معنی دار است.

گوش دادن و تأیید تجربیات: اگر کسی تجربه تعصب یا محرومیت را به اشتراک می گذارد ، بدون اینکه دفاعی باشد گوش دهید. احساسات آنها را تصدیق کرده و از دیدگاه خود متعهد به یادگیری شوید.

وقتی تعصب را می بینید صحبت کنید: اگر شاهد خردمندی هستید ، مودبانه آن را به چالش بکشید. گفتن چیزی مانند ، “من فکر نمی کنم که به روشی که شما در نظر داشتید” می تواند به شروع یک گفتگوی تولیدی کمک کند.

مسیر به جلو

ریزگردها ممکن است ظریف باشند ، اما اثرات تجمعی آنها قابل توجه است. پرداختن به آنها نیاز به خودآگاهی ، گوش دادن فعال و تغییر نهادی دارد. با تغییر تمرکز از قصد به ضربه ، تقویت گفتگوی آزاد و پاسخگویی افراد ، می توانیم محیطی را ایجاد کنیم که همه احساس ارزشمند و گنجانده شده باشند. اقدامات کوچک و عمدی امروز می تواند فردا به جامعه عادلانه تری کمک کند.