بزرگسال با واکر.

منبع: Toa55 / کد شاتر استوک عکس 690950734

پیری با کاهش عملکرد در حوزه‌های مختلف شناختی مرتبط است: حافظه، عملکردهای اجرایی (برنامه‌ریزی، بازداری، دستکاری اطلاعات در ذهن)، زبان، سرعت پردازش و توانایی‌های فضایی بصری. اگر یک بیماری نورودژنراتیو مداوم در یک فرد وجود داشته باشد، زوال شناختی تسریع خواهد شد. با این حال، همه افراد کاهش مرتبط با سن را به یک میزان تجربه نمی کنند: تفاوت های فردی نقش مهمی در حفظ عملکرد شناختی و خطر زوال عقل ایفا می کند. برای مثال، طی سال‌ها در کارم با المپیکی‌های ارشد اوهایو، هفت‌سالگی‌ها را دیده‌ام که 1500 متر (تقریباً یک مایل) را در کمتر از 6 دقیقه و 15 ثانیه می‌دوند – زمانی که تعداد بسیار کمی از دانشجویان بیست و چند ساله کارشناسی در کلاس های روانشناسی من در ایالت اوهایو می تواند مطابقت داشته باشد. هفت‌ساله‌ها در انتهای دیگر طیف تناسب اندام و تحرک نیاز به یک واکر دارند تا در یک اتاق حرکت کند. این تفاوت های فردی، نه تنها در تناسب اندام و تحرک، ممکن است بر سلامت مغز و خطر زوال عقل تأثیر بگذارد.

تفاوت های فردی در عوامل خطر قابل تعدیل می تواند از زوال عقل جلوگیری کرده یا آن را به تاخیر بیندازد

عوامل خطر زوال عقل قابل اصلاح عبارتند از عدم تحرک بدنی، چاقی و مصرف بیش از حد الکل.

منبع: ivector / Shutterstock EPS ID: 2045360072

در سال 2017، یک مطالعه با استناد بالا توسط لیوینگستون و همکاران. منتشر شده در لانست 9 متغیر قابل تغییر را شناسایی کرد که می تواند خطر زوال عقل را کاهش دهد. با انباشته شدن شواهد علمی اضافی در چند سال گذشته، فهرست متغیرهای قابل تغییری که خطر زوال عقل را کاهش می‌دهند، به ۱۴ متغیر افزایش یافته است، همانطور که در کار بعدی توسط لیوینگستون و همکاران برجسته شده است. (2020؛ 2024) و منتشر شده در لانست. این متغیرها روی هم تقریباً 45 درصد موارد زوال عقل را تشکیل می دهند. این کار تغییر در زمینه پیری و بیماری های عصبی را برجسته کرده است. به دلیل عدم وجود مداخلات دارویی مؤثر، در دسترس و عملی برای درمان بیماری‌های عصبی که باعث زوال عقل می‌شوند، رویکرد طول عمر با هدف پیشگیری یا به تاخیر انداختن شروع زوال عقل در این زمینه مرکزیت بیشتری پیدا کرده است. این رویکرد تصدیق می‌کند که بیماری‌های عصبی و آسیب‌شناسی عصبی در طی سال‌ها تجمع می‌یابند و تغییرات سبک زندگی در طول عمر می‌تواند خطر زوال عقل را کاهش دهد. به عنوان مثال، آسیب شناسی عصبی مرتبط با بیماری آلزایمر را می توان در بزرگسالان میانسال، دهه ها قبل از شروع علائم شناختی، یافت.

گزارش اولیه در لانست، 2017، 9 عامل خطرزا برای زوال عقل را برجسته کرد:

در سال های 2020 و 2024 لانست گزارش کمیسیون در مورد زوال عقل، فهرست با عوامل خطر زیر به روز شد:

مهمتر از همه، این سری از مطالعات فرصت های موجود برای افراد برای کاهش خطر زوال عقل را برجسته می کند. مطمئناً، این فهرست موضوع اجرای رفتارهای سالم برای کاهش خطر زوال عقل را برجسته می کند. این شامل محدود کردن مصرف الکل و استعمال دخانیات، و همچنین ورزش و تغذیه سالم و/یا پیروی از دارو برای کاهش فشار خون بالا، کلسترول LDL بالا، دیابت و چاقی است.

آلودگی هوا در یک کارخانه خودروسازی

منبع: Joseph Sohm / Shutterstock شناسه عکس: 106399874

سایر عوامل خطر ممکن است قابل تغییر باشند اما کمتر در سطح فردی قابل تغییر باشند. به عنوان مثال، ممکن است یک فرد محدودیت های اقتصادی، شغلی، خانوادگی یا اجتماعی داشته باشد که مانع از دور شدن او از منطقه ای با آلودگی هوای بالا شود یا مانع از ادامه تحصیل بیشتر در دوران کودکی شود. مداخله برای این عوامل خطر بیشتر با مداخلات در سطح جامعه سازگار است، مانند مقرراتی که آلودگی هوا را کاهش می دهد یا منابع را برای کودکان و بزرگسالان جوان برای پیگیری سطوح بالاتر آموزش افزایش می دهد. نکته مهم این است که پرداختن به بسیاری از این عوامل خطر از تلاش‌های سطح جامعه سود می‌برد. مثال‌ها شامل برنامه‌هایی برای افزایش آموزش در مورد آسیب‌های مغزی تروماتیک و در دسترس قرار دادن کلاه ایمنی برای کودکان و دوچرخه‌سواران، یا زیرساخت‌هایی برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سوار کردن جوامع برای تشویق فعالیت بدنی و کاهش آلودگی هوا است.

نکته مهم این است که فهرست متغیرهای قابل تغییر احتمالاً به رشد خود ادامه خواهد داد. به عنوان مثال، متغیرهای دیگری مانند خواب، تغذیه و بیماری های دندانی وجود دارد که ممکن است در آینده به لیست اضافه شوند. اگرچه برخی مطالعات وجود دارد که نشان می دهد این عوامل با شناخت مرتبط هستند، شواهد تا به امروز برای گنجاندن رسمی آنها به عنوان یک عامل خطر ناکافی در نظر گرفته شد.

نتیجه گیری از این سری مطالعات: برای کاهش مؤثرترین خطر ابتلا به زوال عقل، تا حد امکان به بسیاری از این متغیرهای قابل تغییر توجه کنید. هر چه سال‌های بیشتری بتوانید این عوامل خطر را محدود کنید (مثلاً سیگار کشیدن، نوشیدن بیش از حد الکل، عدم تحرک بدنی)، احتمال ابتلا به زوال عقل را کاهش خواهید داد.