ما اغلب می شنویم که مردم از عدم اطمینان متنفر هستند. اگرچه این امر به طور کلی صادق است ، اما احتمالاً در هر شرایطی صدق نمی کند. مردم تمایل دارند از عدم اطمینان در زندگی شخصی خود متنفر باشند ، اما وقتی عدم اطمینان در مورد یک موضوع عمومی وجود دارد ، مانند تهدید بیماری ، آنها می خواهند در مورد آن بدانند.

تحقیقات اخیر حاکی از آن است که گفته می شود چیزی نامشخص است می تواند اعتماد ایجاد کند. گروه های متمرکز انجام شده توسط بنیاد De Beaumont نشان می دهد که وقتی مقامات بهداشت عمومی عدم اطمینان را برقرار می کنند یا چیزی را نمی دانند ، مردم به احتمال زیاد به آنها اعتماد می کنند. در یک آزمایش آنلاین، شرکت کنندگان بیانیه ای ساختگی از یک مقام بهداشت عمومی می خوانند که هیچ ارتباطی بین واکسن Covid-19 و التهاب قلب نشان نمی دهد. شرکت کنندگان در یکی از چهار شرط قرار گرفتند: 1. یکی که در آن مرجع هیچگونه عدم اطمینان برقرار نکرد. 2. کسی که در آن مرجع عدم اطمینان را بدون بیان دلیل ارتباط برقرار کرد. و 3. دو شرط که در آن عدم اطمینان با دلایل مختلف ذکر شده (به عنوان مثال ، ترک تحصیل بالا در آزمایش وجود داشت). سپس شرکت کنندگان بیانیه ای را شنیدند که بیانیه اولیه نادرست است و ارتباط بین واکسن و التهاب قلب وجود دارد. این مطالعه نشان داد که برقراری عدم اطمینان از اعتماد به این نوع وضعیت محافظت می کند و برقراری دلیل عدم اطمینان به اعتماد آسیب نمی رساند. دو شرایطی که عدم اطمینان را با دلایلی که ارائه شده است به بهترین وجهی انجام می دهند.

بنابراین برقراری عدم اطمینان به نظر می رسد برای ایجاد اعتماد بسیار مهم است ، به ویژه در شرایطی که احتمال تغییر شواهد در آن وجود دارد. با توجه به این نکته ، در اینجا نکاتی برای برقراری ارتباط خوب در مورد عدم اطمینان وجود دارد:

• با فروتنی شروع کنید. اعتراف کنید که همه چیز را نمی دانید و همه چیز در حال تحول است.
• به مردم اطلاع دهید که چه موقع و چگونه آنها را به روز می کنید. دادن نشانه های روشن برای ارتباط به افراد می تواند به سهولت اضطراب در مورد عدم اطمینان کمک کند. به مردم اطلاع دهید که شما آنها را در یک زمان خاص به روشی خاص به روز می کنید و به این امر کمک می کند.
• توضیح دهید که چرا عدم اطمینان وجود دارد. همانطور که مطالعه ذکر شده در بالا نشان می دهد و همانطور که به طور کلی از پایگاه گسترده ای از تحقیقات روانشناختی می دانیم ، مردم تمایل دارند که “چرا” چیزها را بدانند. اغلب دلایل واضح وجود دارد که چرا اوضاع بسیار نامشخص است. به عنوان مثال ، واقعاً هیچ راهی برای دانستن اینکه آیا آنفولانزای پرنده H5N1 ظرفیت انتقال انسان به انسان را ایجاد می کند ، که برای ایجاد بیماری همه گیر لازم است. پیش بینی این امر پیش از این فراتر از توانایی های علم و اپیدمیولوژی است زیرا ویروس ها کارهای غیرقابل پیش بینی انجام می دهند. به همین دلیل نمی توانیم بگوییم که آیا این فشار در حال گردش آنفولانزا باعث ایجاد بیماری همه گیر خواهد شد.
• نحوه برخورد با عدم اطمینان را با شما ارتباط برقرار کنید. مردم چیزی را دوست دارند که می توانند با آن ارتباط برقرار کنند. اگر به مردم اطلاع دهید که شما برای مدیریت عدم اطمینان از وضعیت چه کاری انجام می دهید ، شما را انسانی تر به نظر می رساند. این همچنین به آنها ایده های مشخصی برای مراحلی که می توانند برای انجام همان کارها انجام دهند ، می دهد.

برقراری ارتباط در مورد عدم اطمینان نه تنها مهم است ، بلکه ایجاد و حفظ اعتماد نیز لازم است. روش هایی برای انجام این کار وجود دارد که به ویژه در کاهش اضطراب و افزایش احساس امنیت در بین اعضای عموم مردم مفید است. ما نباید تصور کنیم که مردم از عدم اطمینان “متنفر” هستند و بنابراین از برقراری ارتباط در مورد آن خودداری می کنند. در مقابل ، اعتماد مردم به ما به آن بستگی دارد.